Εκατοντάδες εκατομμύρια άνεργοι σε όλο τον κόσμο

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΕΡΓΟΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ


Εκατοντάδες εκατομμύρια είναι οι καταγεγραμμένοι άνεργοι σε όλο τον κόσμο. Όσο δε για την ανεργία της νεολαίας, κυρίως σε περιπτώσεις όπως της Ελλάδας και της Ισπανίας, έχει μετατραπεί από εξαίρεση ο κανόνας στην αγορά εργασίας του καπιταλισμού.

Οι τελευταίες εκθέσεις του Διεθνή Οργανισμού Εργασίας είναι χαρακτηριστικές: η μεγάλη αύξηση της ανεργίας παγκόσμια  τους τελευταίους μήνες έχει ιδιαίτερα καταστροφικές συνέπειες στη νεολαία. Από τους περίπου 202 εκατομμύρια επίσημα άνεργους (στην πραγματικότητα πολύ περισσότερους) πάνω από 75 εκατ. είναι οι άνεργοι ηλικίας 15 έως 24 ετών, το 40% δηλαδή. Σύμφωνα με την έκθεση η ανεργία της νεολαίας είναι χειρότερη στις «ανεπτυγμένες χώρες» καθώς  αναμένεται να φθάσει στο 18%.

Αυτό που είναι φανερό επίσης μέσα από τα στοιχεία είναι  ο γρήγορος ρυθμός της  αύξησης των ανέργων σε επίπεδα που δεν είναι ελέγξιμα από τα αστικά κράτη και τις καπιταλιστικές Κυβερνήσεις. Έτσι, όπως αναφέρεται στην έκθεση μόλις σε μία χρονιά από το 2011, στις αρχές του 2012, η ανεργία έχει ήδη ξεπεραστεί κατά 6 εκατομμύρια ανθρώπους, παρουσιάζοντας αυξητικές τάσεις που δεν πρόκειται να σταματήσουν «πριν το 2016» και βλεπουμε…

Όταν ο οργανισμός «συμβουλεύει» τις καπιταλιστικές Κυβερνήσεις να περιορίσουν τα «μέτρα λιτότητας» δείχνει την αδυναμία συνολικά του καπιταλισμού να προσφέρει κάποια λύση ή έστω και περιορισμό της ανεργίας σ αυτή τη φάση της παγκόσμιας κρίσης. Στις ΗΠΑ που η άρχουσα τάξη δεν πήρε τόσο σκληρά μέτρα λιτότητας όσο στην Ευρώπη, δεν αποφεύχθηκε η αδιάκοπη αύξηση της ανεργίας όλα αυτά τα χρόνια. Ούτε η παρέμβαση της «Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων» σε συνθήκες οξυνόμενης κρίσης του χρέους είναι δυνατή.

Αν και η ανεργία της νεολαίας είναι η πιο βέβαιη ένδειξη της επιθανάτιας παρακμής του παγκόσμιου καπιταλισμού, η αύξηση των μεγαλύτερης ηλικίας ανέργων είναι πολύ έντονη τα τελευταία χρόνια. Η ανεργία μέσα σε συνθήκες γενικευμένου οικονομικού μαρασμού γίνεται ακόμα πιο δύσκολη για όποιον τη ζει. Η απελπισία και η απογοήτευση των εργαζόμενων που πετιούνται στην ανεργία γίνεται ακόμα πιο ανυπόφορη καθώς δεν εναλλάσσεται ούτε καν με τα ψίχουλα ελαστικής εργασίας ή του επιδόματος ανεργίας του παρελθόντος.

Καθώς όμως η ανεργία είναι αποτέλεσμα της έκρηξης των παγκοσμιοποιημένων αντιφάσεων του καπιταλισμού θέτει το ζήτημα της ανατροπής του σε διεθνή κλίμακα. Ο «κίνδυνος της κοινωνικής αναταραχής» για την οποία κάνουν λόγο οι οργανισμοί των καπιταλιστών, είναι η ελπίδα της επαναστατικής κινητοποίησης εργαζομένων και ανέργων για τη διάλυση του συστήματος της μισθωτής σκλαβιάς και την καθολική μεταμόρφωση της εργασίας σε ελεύθερη συλλογική και πανανθρώπινη δημιουργία.

Ε.Α

Νέα Προοπτική τεύχος #527# Σάββατο 26 Μάη 2012