Εργαζόμενοι στους ΟΤΑ στην αιχμή του αγώνα

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ  ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

ΣΤΗΝ ΑΙΧΜΗ  ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ενώ οι  υπουργοί του Σαμαρά, Στουρνάρας κι Μανιτάκης -ο τελευταίος προερχόμενος από τον Κουβέλη- με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, θέτουν 25.000 δημοσίους υπαλλήλους σε  διαθεσιμότητα, πρώτη πράξη  απόλυσης, οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση συνεχίζουν τον αγώνα.

Ακόμη μεγαλύτερη συνέχεια δείχνουν να έχουν οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στους ΟΤΑ, όσο η κυβέρνηση δεν παίρνει πίσω τα μέτρα διάλυσης των δήμων, από τα οποία προβλέπονται απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων. Οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να πάνε σαν τα πρόβατα στη σφαγή, δεχόμενοι να πεταχτούν στην ανεργία, κι αυτό το δείχνουν μέσα από το πείσμα τόσων αγώνων.

Όλη τη τελευταία εβδομάδα του Νοεμβρίου, οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε σχεδόν καθημερινές κινητοποιήσεις, με συμβολικές καταλήψεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας, στάσεις εργασίας αλλά και μια μαζικότατη και δυναμική πορεία την Τρίτη 27/11 και την Πέμπτη 6/12. Αντίστοιχα, στην τελευταία συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕ-ΟΤΑ (Δευτέρα 3/12), αποφασίστηκε η συνέχιση των κινητοποιήσεων στο ίδιο μήκος κύματος (στάσεις εργασίας, συμβολικές καταλήψεις ορισμένης διάρκειας, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κλπ.). Παράλληλα, γίνεται κάλεσμα προς την κεντρική ένωση των Δημάρχων (ΚΕΔΕ) και τις περιφερειακές ενώσεις (ΠΕΔ) να συμπαραταχθούν με τους εργαζόμενους με «αγωνιστικές κινητοποιήσεις», σε περίπτωση που «η συγκυβέρνηση δεν αναστείλει την εφαρμογή εκείνων των διατάξεων (απολύσεις, επιτροπεία) που απαξιώνουν και διαλύουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση».

Φυσικά, η τελευταία αυτή απόφαση της ΠΟΕ-ΟΤΑ δεν συνιστά «κλιμάκωση των κινητοποιήσεων», όπως γράφουν πολλά αστικά έντυπα, αλλά μάλλον «συντήρησή» τους στα ίδια επίπεδα. Ένα μήνα μετά το ξεκίνημα των κινητοποιήσεων θα έπρεπε να θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ, πως οι συμβολικές καταλήψεις θα έπρεπε να έχουν μετατραπεί σε καταλήψεις διαρκείας και οι 4ωρες στάσεις εργασίας σε απεργία διαρκείας, για να μπορούμε να μιλάμε για κλιμάκωση.

Η εμπειρία των 24ωρων και 48ωρων Γενικών Απεργιών των τελευταίων ετών και η πείρα που αποκόμισε το εργατικό κίνημα απ’ αυτές, δείχνουν πως οι εργαζόμενοι κι ο λαός, παρ’ όλη την οργή κι αγανάκτησή τους, δεν πείθονται εύκολα πλέον για το αποτέλεσμα των μαχών που δίνονται «λίγο-λίγο» και «βήμα το βήμα», με τη χαρακτηριστική υποτιθέμενη «σύνεση» που μόνο οι γραφειοκράτες διαθέτουν σε μια εποχή που όλα γύρω μας καταστρέφονται. Καταλαβαίνουν, έστω και στοιχειακά, πως πρέπει να τίθενται στόχοι που ζητούν το «όλα για όλα», και έτσι να αποφασίζονται τα κατάλληλα μέσα και μορφές πάλης. Δεν είναι καινοτομία να γραφτεί για άλλη μια φορά, πως η εργατική τάξη, με μεγαλύτερη διάθεση θα μπει πλέον σε μια Γενική Απεργία Διαρκείας, παρά σε μια 24ωρη τουφεκιά, άσχετα που είναι χρέος της να στηρίζει και να συμμετέχει στην κάθε κινητοποίηση.

Στην περίπτωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ εξ αρχής θέτει ως στόχο να «εκτροχιαστεί το μέτρο της διαθεσιμότητας» και να το «πάρει πίσω» η κυβέρνηση για να μη γίνουν απολύσεις. Πολύ σωστά. Πως όμως, ένα μέτρο της τρόικας που θέτει ως στόχο μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, και που είναι στον πυρήνα του Μνημονίου 3, ψηφισμένο από το ελληνικό κοινοβούλιο, μπορεί απλά να αποσυρθεί κάτω από την «πίεση» των αγώνων, αν όχι να ανατραπεί μαζί με την κυβέρνηση που πάει να το εφαρμόσει; Και σίγουρα, για ένα τέτοιο καθήκον όπως είναι η ανατροπή της κυβέρνησης, χρειάζονται και άλλες μορφές πάλης, πέρα από συμβολικές καταλήψεις και στάσεις εργασίας.

Είναι χαρακτηριστικό, πως οι αποφάσεις της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ, σε τόλμη δεν πάνε και πολλά «κλικ» αριστερότερα, από τις αποφάσεις της ΚΕΔΕ, του γνωστού και μη εξαιρετέου Ασκούνη, επί χρόνια δημάρχου Καλλιθέας με το ΠΑΣΟΚ. Η διοίκηση της ΚΕΔΕ, πήρε αποφάσεις –μεταξύ άλλων νομικών διεκδικήσεων και προσφυγών- για συμβολικές κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις, αναγκασμένη μάλιστα να ενσωματώσει και αγωνιστικές προτάσεις διαφόρων ΠΕΔ και δημάρχων που πρόσκεινται σε ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι γεγονός ότι από την χρεοκοπία του κεντρικού κράτους που μετακυλίεται στους δήμους, οι δήμαρχοι ως εκπρόσωποι του τοπικού κράτους -άνθρωποι που στη πλειονότητα τους αναδείχτηκαν μέσα από τους μηχανισμούς των αστικών κομμάτων εξουσίας- χάνουν μέσα από τα χέρια τους το προνομιακό πεδίο άσκησης πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, τα ρουσφέτια, τα προνόμια, τη διαχείριση κονδυλίων κλπ. Αυτή η συνθήκη τους φέρνει σε σύγκρουση με τις αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας και σε ρήξη με τα νέα δρομολογούμενα μέτρα. Αυτή η ρήξη συνιστά μια ευνοϊκή συγκυρία που οι εργαζόμενοι πρέπει να εκμεταλλευτούν προς όφελος τους. Αλλά δεν είναι αυτό το «μέτωπο» πάνω στο οποίο θα πρέπει να στηρίξουν την πάλη τους. Κι ενώ από τις ανακοινώσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ δεν λείπουν τα καλέσματα προς τους δημάρχους της ΚΕΔΕ και των ΠΕΔ, ωστόσο απουσιάζουν επιδεικτικά οι αναφορές στον πραγματικό σύμμαχο των εργαζομένων κάθε ΟΤΑ, που δεν είναι άλλος παρά ο λαός της γειτονιάς, οι εργατικές και λαϊκές συλλογικότητες, οι υπόλοιποι υπάλληλοι του Δημοσίου που ρίχνονται στην ανεργία.

Κανένα μέτρο απολύσεων και κανένα μνημόνιο στο σύνολο του δεν ανατρέπεται αν δεν ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση και κάθε άλλη αστική κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο χρειάζεται αγώνες που θα φτάνουν τη σύγκρουση στα άκρα. Κατάληψη διαρκείας όλων των δημαρχείων και μετατροπή τους σε Κέντρα Αγώνα, για το συντονισμό και τη μετωπική δράση με το λαό της περιοχής, με Λαϊκές Συνελεύσεις, με επιτροπές ανέργων & εργαζόμενων κ.ο.κ., που ως «καταναλωτές» των δημοτικών υπηρεσιών, πλήττονται εξίσου από τα βάρβαρα μέτρα. Πρέπει να κινηθούμε στην κατεύθυνση που έδειξαν σε ένα πρώτο επίπεδο, οι εργαζόμενοι του Δήμου Αγίου Δημητρίου που κατέλαβαν το Δημαρχείο και κάλεσαν σε κοινή συνέλευση τις συλλογικότητες της περιοχής.

Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, με την εμπειρία τους και με την αγωνιστική ορμή τόσων αγώνων, είναι αυτοί που πρέπει να «τραβήξουν μπροστά» σε συντονισμό όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, κι όλη την εργατική τάξη, κι ενάντια στις επιδιώξεις κάθε γραφειοκρατίας, να παλέψουν για την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας. Για να ανακοπούν οι απολύσεις και να ανατραπεί η κυβέρνηση μαζί με τα μνημόνια τους, ανοίγοντας μας το δρόμο για την εξουσία των εργατών.

Κ. Αποστολόπουλος

Νέα Προοπτική τεύχος#539# Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012