ΕΣΗΕΑ: Η προοπτική της Γενικής Απεργίας δεν χάθηκε

Η απόπειρα των δημοσιογράφων να πετύχουν -με πρωτοφανή για τα γραφειοκρατικά δεδομένα της ΕΣΗΕΑ τρόπο (Εκτακτη Γενική Συνέλευση και κάλπη)- απόφαση για την κάθοδο του κλάδου σε γενική απεργία διαρκείας δεν ολοκληρώθηκε με επιτυχία καθώς το ΚΚΕ αποφάσισε να διασπάσει την πρόταση για Γενική Απεργία κατεβάζοντας δική του ανεξάρτητη πρόταση.

 

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας δίνουν 897 ψήφους στο εργοδοτικό ψηφοδέλτιο που υποστηρίχθηκε ανοικτά από την παράταξη της Δημοκρατικής Συμμαχίας (Κουβέλη), το συνδικαλιστικό σχήμα Τσαλαπάτη και την (διασπασμένη) Δεξιά, σε σύνολο 2187 που ψήφισαν. Η πρόταση για Γενική Απεργία Διαρκείας της ομάδας αντιπροσώπων του Μικτού Συμβουλίου με την πρωτοβουλία του σχήματος “Πρωτοβουλία για την Ανατροπή” (Αριστερό Ριζοσπαστικό Μμέτωπο, Financial Crimes, Σπάρτακος, Ανεξάρτητοι) και την άμεση συμμετοχή και υποστήριξη του προέδρου της ΕΣΗΕΑ Δ. Τρίμη πήρε 809 ψήφους, ενώ η “ανεξάρτητη” πρόταση του ΚΚΕ πήρε 348 ψήφους. Περί τους 110 δημοσιογράφοι ψήφισαν λευκό.

 

Με τον τρόπο αυτό η πλειοψηφική πρόταση 1157 (δηλαδή 809 + 348) για Γενική Απεργία έχασε προσωρινά την μάχη καθώς για να παρθεί απόφαση χρειάζονταν το 50% +1 ψήφοι.

 

Στην ανακοίνωσή της η “Πρωτοβουλία για την Ανατροπή” τονίζει οτι :

 

“Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, πολλές εκατοντάδες συνάδελφοι έδωσαν συνέχεια με την ψήφο τους στη δυναμική συνέλευση του Κάραβελ. Αψηφώντας το κλίμα εκβιασμών και απειλών που έχει εξαπολύσει το εργοδοτικό στρατόπεδο, έστειλαν σαφές μήνυμα υπέρ της κλιμάκωσης των αγώνων και της απεργιακής κινητοποίησης διαρκείας – για τη δουλειά τους, τη ζωή τους, τα δικαιώματά τους, την αντικειμενική ενημέρωση.

 

Το αποτέλεσμα δεν χωρά λαθροχειρίες και παρερμηνείες: το μπλοκ του αγώνα βγήκε ενισχυμένο και πλειοψηφικό από τις κάλπες. Κι αυτό, παρά την απόφαση του ΠΑΜΕ στην ΕΣΗΕΑ να διασπάσει το αγωνιστικό μέτωπο για την απεργία διαρκείας και να κατεβάσουν μια στενά παραταξιακή τρίτη πρόταση –επιλογή που αντικειμενικά ενίσχυσε τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, καθώς απέτρεψε την κατάκτηση της αναγκαίας απόλυτης πλειοψηφίας. […]

Όσο για την πρόταση που εξέφρασε την τάση της υποταγής και του συμβιβασμού, ας μην επιχαίρει για την πρώτη θέση. Όχι απλώς είναι μειοψηφική, αλλά και θα χάνει διαρκώς έδαφος, όσο η επίθεση σε βάρος των εργαζομένων θα γίνεται πιο βίαιη και θα διαλύονται οι αυταπάτες όσων, για διάφορους λόγους, επέλεξαν να συνταχθούν με τις μαριονέτες της εργοδοσίας και της τρικομματικής κυβέρνησης. Η τεράστια κινητοποίηση του εργοδοτικού μηχανισμού δεν στάθηκε ικανή να δώσει στους εμπνευστές της συγκεκριμένης πρότασης μια καθαρή νίκη, όπως ήλπιζαν.

 

Είναι προφανές ότι η επόμενη μέρα θα βρει το εργοδοτικό στρατόπεδο να αντεπιτίθεται και την συνδικαλιστική γραφειοκρατία να προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει την «καυτή πατάτα» των αγώνων. Ωστόσο, το αποτέλεσμα του «δημοψηφίσματος» έδειξε ότι δεν κάνουν πια μόνοι τους παιχνίδι.

 

Ένα ελπιδοφόρο ρεύμα έχει ήδη γεννηθεί και φιλοδοξεί να διαδραματίσει τον δικό του, ιδιαίτερο ρόλο στον σκληρό και μακρόχρονο αγώνα που έχει ξεκινήσει, σε όλη την ελληνική κοινωνία, με στόχο την ανατροπή των μνημονίων κυβέρνησης-τρόικας-εργοδοτών, καθώς και όσων τα στηρίζουν και τα εφαρμόζουν. Το ζητούμενο είναι η ανεξάρτητη αγωνιστική του συμπόρευση και η συγκρότηση «από τα κάτω», μέσα στη βάση των μαχόμενων δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα ΜΜΕ”.