ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΕΚ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ 19ΧΡΟΝΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΕΚ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ 19ΧΡΟΝΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

Τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Αυγούστου, στο πιο κεντρικό σημείο της αστυνομοκρατούμενης Αθήνας, στην οδό Αναξαγόρα κοντά στην Ομόνοια, άλλος ένας μετανάστης έπεφτε νεκρός από τις φασιστικές συμμορίες. Πρόκειται για ένα 19χρονο παιδί, έναν Ιρακινό ταξικό αδελφό μας, που λίγο πριν τις πέντε το πρωί, δέχτηκε επίθεση με μαχαίρια από πέντε θρασύδειλους δολοφόνους που επέβαιναν σε μηχανές. Ο 19χρονος μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό για να καταλήξει λίγο μετά το μεσημέρι.

Είχαν προηγηθεί οι επιθέσεις της ίδιας συμμορίας φασιστών σε ένα Μαροκινό και σε ένα Ρουμάνο μετανάστη, με τις «αρμόζουσες» για την περίσταση κραυγές για να «φύγουν από την Ελλάδα» κλπ. Οι δύο μετανάστες φάνηκαν όσο «τυχεροί» χρειαζόταν για να διαφύγουν, κάτι που δυστυχώς δεν κατάφερε ο Ιρακινός.

Σε μια περίοδο που οι φασιστικές επιθέσεις έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, η εν ψυχρώ δολοφονία ενός μετανάστη προλετάριου από τα πιο δουλικά αποβράσματα που έχει στην υπηρεσία του το κράτος και το κεφάλαιο, δεν συνιστά απλά «πρόκληση», όπως συνηθίζεται να λέγεται. Δεν συνιστά, επίσης, ένδειξη πως οι φασίστες έχουν κυριαρχήσει στους δρόμους και δεν έχουμε πλέον σαν κίνημα, τίποτα άλλο να κάνουμε παρά να κρυφτούμε στα σπίτια μας, όπως θα ήθελαν κάποιοι. Συνιστά, όμως, μια τραγική υπενθύμιση κι επιβεβαίωση ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που τα αντίπαλα ταξικά στρατόπεδα όχι απλά έχουν χωριστεί, αλλά έχουν αρχίσει να φανερώνουν πάνω στο τραπέζι όλα τους τα κρυφά χαρτιά. Το κράτος ενεργοποιεί τους παρακρατικούς μηχανισμούς της βίας και τρομοκρατίας, που με ένα απροκάλυπτο τρόπο χρησιμοποιούνται ως συμπληρωματικό μέσο στην κυβερνητική αντιμεταναστευτική στρατηγική. Είναι άραγε αδιάφορο το γεγονός, ότι το απόσπασμα του θανάτου έκανε την δολοφονική του γύρα στους δρόμους, την στιγμή που το κράτος έχει εξαπολύσει ένα κολοσσιαίο πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, με την εξοργιστικά γελοία ονομασία «Ξένιος Ζευς»; Eίναι συμπτωματικό ότι ενώ το κέντρο της Αθήνας -και πόσο μάλλον οι δρόμοι γύρω από την Ομόνοια- βρίσκονται 24 ώρες το 24ωρο κάτω από αστυνομική κατοχή, με κλούβες και τζιπ σε κάθε γωνιά να μην αφήνουν ούτε κουνούπι να περάσει δίχως έλεγχο, οι φασίστες έδρασαν παντελώς ανενόχλητοι και διέφυγαν σαν κύριοι; Προφανώς και όχι. Μόνο ένας εγκέφαλος σε παράλυση δεν θα μπορούσε να δει την σύνδεση μεταξύ της αυξανόμενης δράσης των φασιστών –που γίνεται πάντα με τις πλάτες της αστυνομίας- με τη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης και του κράτους, που συλλαμβάνουν και βασανίζουν, που στήνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για να στοιβάζουν ανθρώπινες ψυχές. Σήμερα, αυτές οι ψυχές είναι οι μετανάστες. Αύριο θα είμαστε εμείς, οι συνειδητοί εργάτες, οι κομμουνιστές, κάθε αγωνιστής και αγωνίστρια.

Οι φασιστικές λεπίδες όμως θέλουν τσάκισμα από την εργατική τάξη. Είναι η μόνη που μπορεί και πρέπει να τους λιώσει, μαζί με το κράτος που τους θρέφει. Δεν θέλουν υποκριτικές αναφορές κατακραυγής από τα ΜΜΕ, ενώ είναι οι ίδιοι που φτιάχνουν το κλίμα της ξενοφοβίας και της ρατσιστικής υστερίας. Δεν θέλουν κυβερνητικές «φοβέρες» και ψευτο-υποσχέσεις για «απόδοση δικαιοσύνης». Πόσο μάλλον όταν αυτές προέρχονται από τον Υπουργό Προ. Πο. Νίκο Δένδια. Δηλαδή τον εμπνευστή της ρατσιστικής επιχείρησης «εκκαθάρισης» (άλλοι προεκλογικά το είπαν «ξεβρώμισμα»…)  της Ελλάδας από «λαθρομετανάστες», τον οποίο μέχρι κι ο έτερος «δημοκράτης» και πρώην ομόσταβλος του, Πάνος Καμμένος, έχει καταγγείλει πως ήταν μέλος του φασιστικού-Ιωαννιδικού ΕΝΕΚ, χωρίς να ακολουθήσει ουδεμία διάψευση.

Ο Δένδιας και η κυβέρνηση Σαμαρά, μπορούν να μείνουν ήσυχοι πως η φασιστική Χρυσή Αυγή, όσο «αντισυστημικά» κι αν δημαγωγεί, θα επιτελέσει μέσα κι έξω από την Βουλή τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί από τα κοινά αφεντικά τους. Αυτό φάνηκε πρόσφατα και με την υπόθεση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων για το ξεπούλημα της ΑΤΕ, που οι «αντιμνημονιακοί» φασίστες συντάχθηκαν με τα τρία κόμματα της τρόικας, σαμποτάροντας την σύσταση της. Γι’ αυτό που δεν μπορούν να είναι ήσυχοι όμως, είναι πως η εργατική τάξη θα βαδίσει απαθής προς την γκιλοτίνα που της ετοιμάζουν. Οι ανεξάντλητες δυνάμεις της κι οι προοπτικές που ανοίγονται μπροστά της, είναι αυτά που φοβίζουν το χρεοκοπημένο κράτος και το παρακράτος. Σε ένδειξη αδυναμίας και πανικού, χτυπά τυφλά τους πιο ευάλωτους εργάτες για να τρομοκρατήσει, κρύβοντας τον δικό της τρόμο.

Είναι ο καιρός να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα, να προετοιμάσουμε μεθοδικά το τέλος του συστήματος τους. Είναι ο καιρός της οργάνωσης και της ενιαιομετωπικής δράσης της εργατικής τάξης, της δημιουργίας των απαραίτητων όρων για την αυτοάμυνα της αλλά και για την επίθεση της, με τελικό σταθμό την κατάληψη της εξουσίας και τη συντριβή κράτους και φασιστών.