του Θόδωρου Κουτσουμπού
Με διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο και μαζική συμμετοχή στην Αθήνα τιμήθηκε η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μάρτη. Αρκετές χιλιάδες ανθρώπων συγκεντρώθηκαν στην οδό Σταδίου, από την πλατεία Κλαυθμώνος, όπου η ΑΔΕΔΥ είχε ορίσει τη συγκέντρωσή της μέχρι το Άγαλμα του Κολοκοτρώνη και την οδό Αμερικής.
Πλήθος συλλογικοτήτων, φεμινιστικές οργανώσεις, συνδικάτα εκπαιδευτικών και άλλα, πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς (ανάμεσά του το ΕΕΚ) και του αναρχοκομμουνισμού έλαβαν μέρος. Πολυπληθές, με πολλές εκατοντάδες άτομα ήταν το μπλοκ των κατειλημμένων Προσφυγικών της Αλεξάνδρας που απειλούνται με έξωση από τα αδηφάγα σχέδια των κερδοσκόπων και την αστυνομία. Η πορεία, με σημαντική καθυστέρηση λόγω του διεξαγόμενου ημιμαραθώνιου έφθασε στην πλατεία Συντάγματος και κατηφόρισε την Πανεπιστημίου και σημαντικό μέρος της έφθασε μπροστά στο υπουργείο Απασχόλησης στην Σταδίου – το υπεύθυνο υπουργείο για την καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και την ασυδοσία των αφεντικών που οδήγησε στον φρικτό θάνατο 5 εργατριών σε νυκτερινή βάρδια…
Να σημειώσουμε, επίσης, την ισχυρή παρουσία δυνάμεων των ΜΑΤ – αν και η πορεία ήταν εντελώς ειρηνική. Είναι κι αυτό ένα μεγαλούργημα του δίδυμου Μητσοτάκη – Χρυσοχοῒδη…
Η προκήρυξή του το ΕΕΚ αναφέρει:
8η Μάρτη – Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στην επανάσταση με πρωτοπόρες τις γυναίκες – όπως το 1917
Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γίνεται η πιο δυνατή έμπνευση όλων των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων της εποχής μας, που μοιάζει να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την ολοσχερή καταστροφή της ανθρωπότητας. Από τις εργάτριες στη Νέα Υόρκη του 1857 και τους αγώνες τους για καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας και την απεργία των εργατριών κλωστοϋφαντουργίας στην Πετρούπολη, στις 8 Μάρτη του 1917 με σύνθημα «Ψωμί!» και «Κάτω ο πόλεμος!», μέχρι τις δικές μας ημέρες, ένα αιώνα μετά, που ξανά η απειλή του παγκόσμιου πολέμου αναδύεται αδυσώπητη μπροστά στα μάτια μας, συνειδητοποιούμε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στην επανάσταση και είναι οι γυναίκες αυτές που μπορούν να μας οδηγήσουν σε αυτό, εκλύοντας την τεράστια επαναστατική δύναμη που διαθέτουν, όταν κινητοποιούνται.
Μέσα στις συνθήκες του παρακμασμένου καπιταλισμού τα γυναικεία δικαιώματα μπαίνουν, στην εποχή που διανύουμε, όλο και πιο πολύ σε αμφισβήτηση, αναβιώνοντας τις πιο σκοταδιστικές, οπισθοδρομικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις γι’ αυτές, που αποβλέπουν στην εντατικοποίηση της πιο άγριας εκμετάλλευσης και υποταγής στην έμφυλη βία. Σήμερα, οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανισότητες στην εργασία, χαμηλούς μισθούς, ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ η παρενόχληση και ανασφάλεια εντείνονται, με τις μετανάστριες και τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων να πλήττονται ακόμη περισσότερο. Το εργοδοτικό έγκλημα στη μπισκοτοβιομηχανία ΒΙΟΛΑΝΤΑ, στο οποίο έχασαν με φρικιαστικό τρόπο τη ζωή τους πέντε εργάτριες, μας δείχνει με το πιο σκληρό τρόπο, την απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης μπροστά στην αδηφαγία των καπιταλιστών για κέρδος. Την ίδια στιγμή ο αριθμός των γυναικοκτονιών παγκόσμια τρομάζει, ενώ και στο σκάνδαλο Έπστιν με τις παγκόσμιες διαστάσεις, η διαστροφή της άρχουσας τάξης είχε θύματά του νέες γυναίκες, αποκαλύπτοντας τη βαναυσότητα του εκμεταλλευτικού συστήματος που κυριαρχεί στο βάρβαρο κόσμο μας.
















Στις φετινές εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η σκέψη μας στρέφεται στις γυναίκες του Ιράν και στα κορίτσια του σχολείου που σκοτώθηκαν -168 κορίτσια την πρώτη ημέρα έναρξης του πολέμου στις 28 Φλεβάρη- από τις βόμβες της Ισραηλινο-Αμερικανικής ιμπεριαλιστικής δολοφονικής συμμαχίας. Στις μανάδες και τα παιδιά της Παλαιστίνης που δολοφονούνται εδώ και δυόμισι χρόνια εν ψυχρώ από τον σιωνιστικό στρατό του Ισραήλ – κατά δεκάδες χιλιάδες μανάδες και κορίτσια!
Καλούμε στη διαδήλωση την Κυριακή 8 Μάρτη, στο Σύνταγμα (προσυγκέντρωση ώρα 13:00 στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη), για να τιμήσουμε τους αγώνες για τη γυναικεία χειραφέτηση, αλλά και για να θυμίσουμε ότι η γενική κοινωνική απελευθέρωση, είναι αδιανόητη χωρίς την πραγματική απελευθέρωση της γυναίκας, και είναι οι ίδιες οι γυναίκες που μπορούν να οδηγήσουν την κοινωνία σε αυτή ανατρέποντας το θεμέλιο της πατριαρχίας, την κοινωνία της ταξικής εκμετάλλευσης – το κράτος και τον καπιταλισμό.
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
Φωτογραφίες Θόδωρος Κουτσουμπός
