Ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΕΚ (Ελλάδα)

Υπερασπιστείτε τη Γη του Μπολίβαρ! Για την ήττα της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής πολεμικής επίθεσης κατά της Βενεζουέλας!
Για την άμεση απελευθέρωση του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο Μόρος και της Σίλια Φλόρες ντε Μαδούρο, που απήχθησαν από τους γιάνκηδες γκάνγκστερ της φασιστικής μαφίας Τραμπ-Ρούμπιο

Κάτω ο ιμπεριαλισμός!

Έξω από τη Λατινική Αμερική οι ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες!
Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Λατινικής Αμερικής!

Το ΕΕΚ, το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα της Ελλάδας, καλεί όλα τα εργατικά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα σ’ όλο τον κόσμο να σταθούν σταθερά στο πλευρό της Βενεζουέλας, να κινητοποιηθούν σε όλες τις χώρες και να την υποστηρίξουν ενεργά απέναντι στην αμερικανική ιμπεριαλιστική πολεμική επίθεση, τον αποικισμό και την κρατική τρομοκρατία!

Η παρατεταμένη στρατιωτική πολιορκία της Βενεζουέλας από έναν γιγάντιο αμερικανικό ναυτικό στόλο, αεροπορικές δυνάμεις και χιλιάδες κομάντος, οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίον πλοίων με το γελοίο πρόσχημα της «διακίνησης ναρκωτικών» -ενώ ταυτόχρονα ο Αμερικανός πρόεδρος δίνει χάρη σε γνωστό μεγαλέμπορο ναρκωτικών- η πειρατεία εις βάρος τριών πετρελαιοφόρων και πολυάριθμες επιχειρήσεις της CIA κορυφώθηκαν στη βάρβαρη πολεμική επέμβαση της 3ης Ιανουαρίου 2026.

Η αμερικανική πολεμική επέμβαση πραγματοποιήθηκε με αεροπορικούς βομβαρδισμούς στο Καράκας, επίθεση κομάντος που σκότωσαν τουλάχιστον 80 αξιωματικούς, στρατιώτες και πολίτες της Βενεζουέλας, συμπεριλαμβανομένων 32 Κουβανών διεθνιστών και, το τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, τη βίαιη απαγωγή του Προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο με τη σύζυγό του Σίλια Φλόρες.

Η επίσημη ιμπεριαλιστική παραπληροφόρηση και η ασταμάτητη εκστρατεία ψευδών ειδήσεων που διαδίδουν τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα, μπορούν να σπείρουν σύγχυση, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και τους πραγματικούς στόχους αυτής της κλιμάκωσης της πολεμικής επίθεσης. Η χυδαία παράσταση τύπου Χόλυγουντ που παρουσίασε ο “Νονός” Τραμπ περιτριγυρισμένος από τους ακολούθους του σε μια ψευδεπίγραφη Συνέντευξη Τύπου στο Μαρ-α-Λάγκο, ακολουθήθηκε από τις παραληρηματικές δηλώσεις του φασίστα Προέδρου περί της επ’ αόριστον διακυβέρνησης της Βενεζουέλας, της κατοχής της γης της, με ιδιαίτερο στόχο την κλοπή των πετρελαϊκών πόρων της. Επιπλέον, επέκτεινε τα σχέδια αμερικανικής επίθεσης απειλώντας με πόλεμο, κατοχή και αποικισμό την Κολομβία, την Κούβα, το Μεξικό, τη Βραζιλία, ολόκληρη τη Λατινική Αμερική και το Δυτικό Ημισφαίριο, από τη Γροιλανδία στον Βορρά, έδαφος ενός «συμμάχου» του ΝΑΤΟ/ΕΕ, έως την Γη του Πυρός στο Νότο, στην Αργεντινή του Μιλέι, της φασιστικής μαριονέτας του Τραμπ…

Αυτές οι δηλώσεις είναι παράλογες, αλλά δεν πρέπει να υποτιμηθούν και αγνοηθούν. Υπάρχει μια ιστορική υλική πηγή και μια λογική σε αυτή την τρέλα.

Η πηγή είναι η παρακμή του αμερικανικού καπιταλισμού, του υψηλότερου σημείου που έφτασε η ιστορική ανάπτυξη του παγκόσμιου καπιταλισμού στην ιμπεριαλιστική εποχή, και η βίαιη προσπάθεια να την αντιστρέψει, να “Κάνει την Αμερική Πάλι Μεγάλη – MAGA” με κάθε μέσο, οικονομικό και στρατιωτικό, στην πραγματικότητα να σπάσει το ιστορικό της αδιέξοδο μέσω μιας διεθνώς επεκτεινόμενης και κλιμακούμενης ιμπεριαλιστικής πολεμικής επίθεσης, φέρνοντας την ανθρωπότητα στο χείλος της αβύσσου ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η λογική εκτίθεται σαφώς στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ που δημοσιοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2025. Η προτεραιότητα που δίνεται σε αυτή τη στρατηγική για την κυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο ονομάζεται πομπωδώς -για να κολακεύσει τον νοσηρό προεδρικό ναρκισσισμό- ως το “Το Συμπλήρωμα Τράμπ στο Δόγμα Μονρόε” του 1823. «Το Δόγμα Μονρόε είναι μεγάλη υπόθεση, αλλά το έχουμε υπερβεί κατά πολύ, κατά πάρα πολύ. Τώρα το ονομάζουν “Δόγμα Ντονρόε”.» Έτσι είπε ο Ντόναλντ Τραμπ, μερικές ώρες μετά την αμερικανική πολεμική επίθεση και απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο.

Το “Συμπλήρωμα Τραμπ” διατυπώνει ένα δικαίωμα της Αμερικής να “αποκαταστήσει την αμερικανική υπεροχή στο Δυτικό Ημισφαίριο” και να αρνηθεί σε “ανταγωνιστές εκτός Ημισφαιρίου” – δηλαδή την Κίνα, τον κύριο στρατηγικό ανταγωνιστή των ΗΠΑ – “την ικανότητα να τοποθετήσουν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες, ή να κατέχουν ή ελέγχουν στρατηγικά ζωτικά περιουσιακά στοιχεία.”

Η κυβέρνηση Τραμπ προετοιμάζεται και ήδη είχε εμπλακεί σε μια πολύ μεγαλύτερη επίθεση εναντίον των πολιτικών δυνάμεων της Λατινικής Αμερικής που την απορρίπτουν. Δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το ίδιο ισχύει για την υπόλοιπη υφήλιο. Ωστόσο, το Δυτικό Ημισφαίριο είναι γι’ αυτόν μια περιοχή που έχει προτεραιότητα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σε αντίθεση με εκείνες τις απόψεις που χαρακτηρίζουν την εξωτερική πολιτική του Τραμπ σαν  “απομονωτισμό” και σε αυτή την περίπτωση σαν απόσυρση της Αμερικής στο Δυτικό Ημισφαίριο, επισημαίνουμε εμφαντικά ότι ο στόχος της μη αμφισβητούμενης κυριαρχίας στην Κεντρική και Νότια Αμερική, είναι απλώς για να λειτουργήσει η περιοχή σαν εφαλτήριο που θα υπηρετήσει τον πολυπόθητο στόχο του Τραμπ για την αδιαμφισβήτητη ηγεμονία σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η αμερικανική ιμπεριαλιστική επίθεση στην εθνική κυριαρχία της Βενεζουέλας, μιας χώρας του Παγκόσμιου Νότου, εμπεριέχει όλα τα κρίσιμα στοιχεία της διεθνούς αμερικανικής στρατηγικής, που ονομάζεται “Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας“, για να αντιστρέψει την ιστορική της παρακμή και να επανεγκαθιδρύσει την παγκόσμια υπεροχή της, τόσο στον Παγκόσμιο Νότο όσο και στον Παγκόσμιο Βορρά.

Χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να εγκαθιδρύσει έναν αδιαμφισβήτητο “νόμο και τάξη”, πιο συγκεκριμένα τον δικό της νόμο της ζούγκλας και μια φασιστική τάξη στο εσωτερικό και σε αυτό που θεωρεί “αμερικανική αυλή”, τη Λατινική Αμερική και ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο.

Η υστερική ρατσιστική αντιμεταναστευτική ρητορική της κυβέρνησης Τραμπ που συκοφαντεί τη Βενεζουέλα ως “Κράτος ναρκωτικών και τρομοκρατίας” και όλους τους λατινοαμερικανικούς λαούς σαν την αιτία όλων των κοινωνικών κακών στις ΗΠΑ, της ανεργίας, της εγκληματικότητας, της “διακίνησης ναρκωτικών” κ.λπ., απευθύνεται στον φασιστικό όχλο των οπαδών MAGA, στο αντιμεταναστευτικό σώμα καταστολής ICE σαν την Προεδρική Πραιτωριανή Φρουρά, και σε όλες τις δυνάμεις κρατικής καταστολής κινητοποιώντας τες εναντίον του “εσωτερικού εχθρού”, των εργατών, των καταπιεσμένων μειονοτήτων και των φτωχοποιημένων πληθυσμών της αμερικανικής κοινωνίας, σε συνθήκες κοινωνικής αποσύνθεσης και ώθησης σε έναν εμφύλιο πόλεμο εν τη γενέσει του.

Ταυτόχρονα, ο στόχος είναι «να αρνηθεί σε ανταγωνιστές εκτός Ημισφαιρίου την ικανότητα να τοποθετήσουν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες, ή να κατέχουν ή ελέγχουν στρατηγικά ζωτικά περιουσιακά στοιχεία στο Ημισφαίριό μας. Αυτό το Συμπλήρωμα Τραμπ στο Δόγμα Μονρόε είναι η αυτονόητη και ισχυρή αποκατάσταση της αμερικανικής ισχύος και των προτεραιοτήτων, συνεπής με τα αμερικανικά συμφέροντα ασφάλειας» (Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, σελ.15). Είναι προφανές ότι οι στόχοι είναι αφ’ ενός η ΕΕ, στην οποία η νέα Στρατηγική Ασφάλειας κηρύσσει όχι μόνον έναν εμπορικό πόλεμο, αλλά έναν πόλεμο “σύγκρουσης πολιτισμών” και αφ’ ετέρου η Ρωσία και πάνω απ’ όλα η Κίνα, ο κύριος στρατηγικός εχθρός, που κατέχει κεντρική οικονομική θέση σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική με τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές και δάνεια.

Η “αποκατάσταση της αμερικανικής ισχύος” και τα “αμερικανικά συμφέροντα ασφάλειας” που αναφέρονται παραπάνω δείχνουν σαφώς ότι η πολεμική επίθεση κατά της Βενεζουέλας αντιπροσωπεύει ένα ακόμη άλμα στην ιμπεριαλιστική πολεμική ώθηση διεθνώς, με απώτερους στρατηγικούς στόχους την αμερικανική αποικιοποίηση και τον κατακερματισμό του πρώην σοβιετικού χώρου και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, γυρίζοντάς την στην αποικιακή εποχή των “εκατό ετών της ταπείνωσης”. Με άλλα λόγια, μετά τον πόλεμο διά αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και τη σιωνιστική γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα, η πολεμική επίθεση κατά της Βενεζουέλας και της Λατινικής Αμερικής είναι άλλη μία δραματική στιγμή επιτάχυνσης της πορείας προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι αντιδράσεις όλων των ευρωπαϊκών αστικών κυβερνήσεων απέδειξαν και πάλι τον πανικό τους, την ανικανότητά τους και την δουλοπρέπειά τους στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, τον ρόλο τους ως συνεργών και δευτεροκλασάτων εταίρων στην παγκόσμια καταστροφή στην οποία ο καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός στην προχωρημένη παρακμή του σέρνει την ανθρωπότητα.

Πρωταθλητής στο μίσος κατά του Μπολιβαριανού καθεστώτος Μαδούρο αλλά και στη δουλοπρέπεια προς τον εγκληματία Τραμπ είναι πιθανώς η δεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα, όπου ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναίσχυντα υποστήριξε πλήρως την αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα, απορρίπτοντας ανοιχτά την σημασία ακόμα και μιας υποκριτικής αναφοράς στο λεγόμενο “διεθνές δίκαιο”.

Στην περίπτωση της Τουρκίας, δεδομένης της πίστης του δεσποτικού καθεστώτος στο ΝΑΤΟ, των θερμών σχέσεών του με τον Τραμπ, και της υποστήριξής του στο σχέδιο Τραμπ ακόμα και στη Γάζα, όπου διεκδικεί το ρόλο του ηγέτη, είναι σαφές ότι, παρά την στενή διπλωματική σχέση στο παρελθόν με τον Μαδούρο, θα συνταχθεί όχι με τη Βενεζουέλα, αλλά με τους ιμπεριαλιστές. Το πολύ – πολύ, ο υπουργός Εξωτερικών του δεσποτικού καθεστώτος μπορεί να εκδώσει μια συμβολική καταδίκη ή έκκληση για ηρεμία προκειμένου να φανεί συμπαθής στους καταπιεσμένους λαούς. Ωστόσο τα συμφέροντα του τουρκικού εργαζόμενου λαού βρίσκονται στην διακοπή κάθε υποστήριξης στον ιμπεριαλισμό, που έχει σύρει βήμα προς βήμα τον κόσμο προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα συμφέροντα των εργαζομένων στην Τουρκία, την Ελλάδα και σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ βρίσκονται στην έξοδο από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των ιμπεριαλιστικών βάσεων και τον αγώνα για τη συντριβή του ίδιου του ΝΑΤΟ!

Δεν υπάρχει χώρος για “ίσες αποστάσεις” μεταξύ του αμερικανικού, του ευρωπαϊκού και του ΝΑΤΟϊκού ιμπεριαλισμού και των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων θυμάτων τους στον κόσμο, όλων εκείνων που αντιστέκονται στην νεοαποικιοκρατία και τη δουλεία.

Το κύριο καθήκον σήμερα για να υπερασπιστούμε τη Βενεζουέλα, να νικήσουμε τον ιμπεριαλισμό και να σταματήσουμε την προϊούσα καταστροφή ενός παγκόσμιου πολέμου, βρίσκεται πάνω απ’ όλα στον αγώνα της διεθνούς εργατικής τάξης, που θα παλεύει μαζί και επικεφαλής όλων των λαϊκών αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων, σε ένα Ενωμένο Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο.

Είναι κατανοητό να υπάρχουν πολιτικές διαφορές, επικρίσεις, συζητήσεις μεταξύ αγωνιστών, ιδιαίτερα σε καμπές της ιστορίας.

Αλλά καμία υποκριτική θέση “ίσων αποστάσεων” δεν είναι αποδεκτή, και κάθε συνθηκολόγηση στον ιμπεριαλισμό μέσα στην ίδια τη Βενεζουέλα και τη Λατινική Αμερική πρέπει να καταπολεμηθεί χωρίς συμβιβασμό και να ηττηθεί. Η κόκκινη διαχωριστική γραμμή είναι μεταξύ καταπιεστών και καταπιεσμένων, μεταξύ συνθηκολόγησης με την καταπίεση και αγώνα για απελευθέρωση.

Ο ιμπεριαλιστικός εχθρός προσπαθεί να μας τρομοκρατήσει με τη βιαιότητά του και τη σκιά της παλιάς του ιστορίας αναμφισβήτητης κυριαρχίας, στην εποχή της ανόδου και επέκτασης του καπιταλιστικού συστήματος. Η παρακμή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού δεν αντιπροσωπεύει την παρακμή ενός εθνικού καπιταλισμού, αλλά την παρακμή του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Στην ιμπεριαλιστική εποχή της καπιταλιστικής παρακμής καμία καταστροφική στρατιωτική δύναμη από μόνη της δεν μπορεί να αναγεννήσει έναν ιστορικά ξεπερασμένο, γηραλέο κοινωνικό τρόπο παραγωγής σε προχωρημένη παρακμή.

Ας σπάσουμε το καταστροφικό αδιέξοδο νικώντας την παραλυτική ηττοπάθεια και ας αγωνιστούμε με εμπιστοσύνη για την νίκη ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, τον παγκόσμιο Σοσιαλισμό!

Προλετάριοι όλου του κόσμου και καταπιεσμένα έθνη ενωθείτε, οργανωθείτε και αγωνιστείτε!

Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη!

Πόλεμος εναντία στον πόλεμο του ιμπεριαλισμού!

Κάτω ο ιμπεριαλισμός!

7 Ιανουαρίου 2026

Όλοι/Όλες το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 13:00 στην συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Βενεζουέλα στο Μέγαρο Μουσικής