Τέλος στις θριαμβολογίες της κυβέρνησης περί συνεχούς μείωσης της ανεργίας δίνουν τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ σε σχέση με την ανεργία.
Στο α’ τρίμηνο του 2026, το ποσοστό της ανεργίας επί του εργατικού δυναμικού ανήλθε στο 10,6%. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των απασχολουμένων ανήλθε σε 4.272.151 άτομα παρουσιάζοντας μείωση κατά 1,8% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και αύξηση κατά 1,3%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 508.401 άτομα, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 28,7% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και αύξηση κατά 4,2%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Το ποσοστό ανεργίας κατά το Α΄ τρίμηνο 2026 ανήλθε σε 10,6%. Το ποσοστό ανεργίας κατά το προηγούμενο τρίμηνο (Δ’ 2025) ήταν 8,3% και κατά το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους (Α’ 2025) ήταν 10,4%. Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι ο βασικός λόγος που σταμάτησαν οι άνεργοι να εργάζονται είναι γιατί η εργασία τους ήταν περιορισμένης διάρκειας και τελείωσε (41,3%). Τα μηνιαία στοιχεία της περιόδου Ιανουαρίου – Απριλίου 2026 τα οποία είχαν δημοσιευθεί πριν την τριμηνιαία εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ μάς είχαν προϊδεάσει για τις παραπάνω εξελίξεις…
Τον Μάρτιο του 2026, η ανεργία ανήλθε στο 10,4% έναντι 9% το Μάρτιο του 2025. Τον Φεβρουάριο του 2026, το ποσοστό των ανέργων ανήλθε στο 9,8% έναντι 9,0%.
Η κυβέρνηση πέφτει έξω στις προβλέψεις της για την ανεργία!
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν και το ποσοστό της ανεργίας του Ιανουαρίου 2026 (9,0%), αν και αυτό ήταν χαμηλότερο από τον Ιανουάριο του 2025 (9,8%), διαμορφώνεται ένας μέσος όρος για το α΄ τετράμηνο του 2026 στο επίπεδο του 9,6%, δηλαδή 1 μονάδα πάνω από την επίσημη πρόβλεψη του Υπουργείου Οικονομικών.
Υπενθυμίζεται πως το ΥΠΟΙΚ προβλέπει φέτος ανεργία της τάξεως του 8,6%. Μάλιστα, αν και αναθεώρησε, λόγω της νέας ενεργειακής – πληθωριστικής κρίσης που έφερε η πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή μετά τις 28 Φεβρουαρίου 2026, προς το χειρότερο τις εκτιμήσεις για τον πληθωρισμό και το ΑΕΠ, δεν έπραξε το ίδιο για τις εκτιμήσεις για το ποσοστό της ανεργίας. Η διακριτή -πλέον- αύξηση της ανεργίας (καθώς σημειώνεται επί τρεις συνεχόμενους μήνες) δείχνει πως δεν σχετίζεται με κάποιο εποχιακό φαινόμενο, καθώς αυξάνεται η ανεργία -και μάλιστα τόσο πολύ- κατά τους πρώτους μήνες κάθε έτους.
Για του λόγου το αληθές, πέρσι, στο ίδιο διάστημα, δηλαδή μεταξύ Ιανουαρίου – Απριλίου 2025, σχετικά πτωτική τάση. Έτσι από 9,8% τον Ιανουάριο του 2025 έπεσε στο 9,2% τον Φεβρουάριο, στο 9% το Μάρτιο και στο 8,9% τον Απρίλιο. Αντίθετα, φέτος από το 9% τον Ιανουάριο, εκτινάχτηκε στο 9,8% τον Φεβρουάριο, στο 10,4% για περιοριστεί στο 9,5% τον Απρίλιο (κυρίως λόγω της περιόδου των διακοπών του Πάσχα).
Δυο είναι οι βασικοί λόγοι για την αύξηση της ανεργίας φέτος και αμφότεροι σχετίζονται με το περιβάλλον κρίσης και αβεβαιότητας που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Η μη ανανέωση συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρέους και η αναζήτηση εργασίας από πρώην οικονομικά μη ενεργούς πολίτες που έως τώρα καταρτίζονταν κ.λπ.
Υπενθυμίζεται πως στην κατηγορία «εργατικό δυναμικό» ανήκουν όχι μόνο οι εργαζόμενοι, αλλά και οι άνεργοι, οι οποίοι -κατά δήλωσή τους- επιθυμούν να εργαστούν και αναζητούν ενεργά εργασία. Αντίθετα, στους «οικονομικά μη ενεργούς πολίτες» δεν ανήκουν μόνο οι συνταξιούχοι και μη δυνάμενοι να εργαστούν, αλλά και εκείνοι οι άνεργοι, οι οποίοι δεν αναζητούν εργασία, καθώς δεν… επιθυμούν να δουλέψουν. Αυτό σημαίνει πως η ανεργία είναι -στην πραγματικότητα- υψηλότερη αλλά «κρύβεται» πίσω από εκείνους που δεν… επιθυμούν να εργαστούν!
Μία άλλη… αλήθεια για την αγορά εργασίας
Στο σημείο αυτό αξίζει να παραθέσουμε ορισμένα στοιχεία για την αγορά εργασίας λίγο… διαφορετικά από εκείνα στα οποία δίδει έμφαση η κυβέρνηση. Παραθέτουμε εδώ απόσπασμα της νέας μπροσούρας της Εργατικής Συμμαχίας στα Δυτικά https://ergatikisymmaxia.blogspot.com/ θέμα «Η Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για τις συλλογικές συμβάσεις, η επέκταση του πολέμου και το ανερχόμενο κύμα ακρίβειας»:
«Μεταξύ 2002 – 2025 (με τη μεγάλη τομή να γίνεται μετά τη χρεοκοπία του 2010), το ποσοστό των μισθωτών επί του συνόλου των απασχολούμενων εκτινάχτηκε από το 59% στο 74%, συνθλίβοντας τα ποσοστά των ελευθέρων επαγγελματιών και των αγροτών.
Παράλληλα, μεταξύ 2009 – 2025, οι εργαζόμενοι ηλικίας 45 – 64 ετών ξεπέρασαν το 50% του συνολικού πλήθους των απασχολούμενων έναντι 34% (εκτοπίζοντας τις νεότερες ηλικίες από την παραγωγή, καθώς οι τελευταίες εκλείπουν ολοένα και περισσότερο), κάτι που δείχνει την γήρανση του εργατικού δυναμικού, ενώ παράλληλα που αυτό υπολείπεται πολύ σε πλήθος σε σχέση με τα προμνημονιακά επίπεδα (4,644 εκατ. το 2025 έναντι 4,979 εκατ. το 2009!).
Το 2025 -την ώρα που κατά τα άλλα οι εργοδότες έψαχναν και δεν έβρισκαν δήθεν εργατικό δυναμικό- το 64,7% των αποχωρήσεων ήταν απολύσεις / λήξεις συμβάσεων και μόνο το 35,3% ήταν οικειοθελείς αποχωρήσεις. Δηλαδή οι απολύσεις είναι σχεδόν διπλάσιες σε σχέση με τις οικειοθελείς αποχωρήσεις και αυτό συνθήκες αυξανόμενης απασχόλησης και… «ελλείψεων εργατικού δυναμικού».
Ταυτόχρονα με το κύμα των απολύσεων (ή την αυξανόμενη “κινητικότητα” της αγοράς εργασίας όπως την λένε… εξωραϊστικά οι καπιταλιστές και η κυβέρνησή τους) που κρύβεται πίσω από το, προς το παρόν, μεγαλύτερο κύμα προσλήψεων, αυξάνεται αποφασιστικά το φαινόμενο της παράλληλης απασχόλησης με άλμα 25% στο πλήθος αυτών των εργαζομένων το 2019 – 2025 (έναντι 17% που αυξήθηκε η απασχόληση συνολικά), την ίδια ώρα που η κυβέρνηση επαίρεται για τη μείωση των συμβάσεων μερικής απασχόλησης».
Δ. Κ.