Πορεία στους δρόμους του Χαϊδαρίου

Θόδωρος Κουτσουμπός

Φωνές γυναικείες, νεανικές, αρχικά, μετά όλων των ειδών: “H ψυχική υγεία όλους μας αφορά. Δαφνί, Δρομοκαΐτειο, ανοίχτε τα κελιά”, “o εγκλεισμός δεν είναι προστασία, δεν υπάρχει υγεία χωρίς ελευθερία”. Το μεσημέρι του Σαββάτου τα συνθήματα γέμισαν τον αέρα του Χαϊδαρίου, αρχικά έξω από το Δρομοκαΐτειο και στη συνέχεια στον κεντρικό δρόμο, την Καραϊσκάκη, όπου πολύς κόσμος πηγαινοερχόταν και λόγω λαϊκής αγοράς στην περιοχή. Η πορεία 200 ανθρώπων έφθασε μέχρι το Παλατάκι (Δημαρχείο).

Δύο εκατοντάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία. Ήδη, και πριν την πανδημία η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία δεν ήταν καλή, ύστερα από τις σαρωτικές περικοπές που είχαν κάνει οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με τον Άδωνη Γεωργιάδη μακράν πρωτοπόρο χασάπη. Με την πανδημία η κατάσταση έγινε τραγική, και αυτό το βιώνουν οι εκατοντάδες ασθενείς που διασωληνωμένοι βρίσκονται στη λίστα αναμονής για μία κλίνη ΜΕΘ. Στα ψυχιατρικά όμως νοσοκομεία η αστυνομικού τύπου διαχείριση της πανδημίας έχει “ξεθάψει” όλες τις παλιές γνωστές και απάνθρωπες μεθόδους βίας, μηχανικής καθήλωσης, χημικής καταστολής που τώρα απενοχοποιημένες χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό, υποτίθεται, της διασποράς του κορονοϊού.

Όπως καταγγέλλει η Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία στο Δρομοκαΐτειο «Ήδη μετράμε πάνω από 80 νοσηλευόμενους που έχουν νοσήσει με τον ιό covid-19, δύο νεκρούς από τη νόσο, δύο πτέρυγες να έχουν μετατραπεί αποκλειστικά σε κλινικές covid, με νέα κρούσματα να προστίθενται μέρα με τη μέρα μεταξύ των νοσηλευόμενων. Μολονότι η κατάσταση της διασποράς του ιού έχει χτυπήσει κόκκινο, εξακολουθεί να λειτουργεί μικτό τμήμα για θετικούς και αρνητικούς στον ιό ασθενείς στον ίδιο χώρο. Η εικόνα αυτή δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη καθώς συνάδει με την απροκάλυπτη εκτίμηση (ή και ευχή;) επιστημονικού προσώπου σχετικά με το ότι “είναι σίγουρο ότι και οι αρνητικοί ασθενείς σύντομα θα γίνουν θετικοί”, συνοψίζοντας με σαφήνεια και τις (μη) στρατηγικές που προβλέπεται να ακολουθηθούν για τη λήψη μέτρων και αποφάσεων. Ενδεικτικό της εκτράχυνσης της κατάστασης αποτελεί και η πρακτική του κλειδώματος των θαλάμων για “να μην μετακινούνται οι νοσηλευόμενες/οι”, μέτρο που μπορεί να εφαρμόζεται αρκετές φορές ακόμη και χωρίς την επίβλεψη ή συχνή επίσκεψη του προσωπικού, με ό,τι μπορεί να προκαλέσει μια τέτοια πρακτική σε περίπτωση λ.χ. μιας πυρκαγιάς ή σεισμού αλλά και σε περίπτωση εκδήλωσης περιστατικών βίας μεταξύ των εγκλείστων. Κίνδυνοι που μπορεί να εντείνονται σε συνθήκες εγκλεισμού χωρίς μάλιστα τη δυνατότητα διαφυγής και αναζήτησης βοήθειας. Και η ατζέντα με τις αθλιότητες δεν έχει τελειωμό…».

Για αυτήν την κατάσταση διαμαρτυρήθηκαν οι συγκεντρωμένοι έξω από το νοσοκομείο το μεσημέρι του Σαββάτου. Εκτός της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, παρόντες ήταν εκεί με πανό η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά, το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, το Πασαμοντάνια από τον Κορυδαλλό, η Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου, Yγεία Χωρίς Αποκλεισμούς και άλλες συλλογικότητες, συντρόφισσες και σύντροφοι.

Μετά την παρέλευση αρκετής ώρας μπροστά στην πύλη του νοσοκομείου οι συγκεντρωμένοι πραγματοποίησαν πορεία μέχρι το Παλατάκι, στο Δημαρχείο, όπου έκλεισαν τα πανό τους και αποχώρησαν.

Το ζήτημα της ψυχικής υγείας, ιδίως στις συνθήκες της πανδημίας, με τις αστυνομικού τύπου νεοφιλελεύθερες πολιτικές καταστολής και εγκλεισμού, αφορά όλη την κοινωνία. Η κοινωνία δεν μπορεί να είναι ελεύθερη όσο υπάρχει απάνθρωπη αντιμετώπιση, υποτίμηση, διωγμός, εγκλεισμός και καταστολή των ψυχικά πασχόντων. Αντίστροφα, το «ανοικτό ψυχιατρείο» προϋποθέτει και απαιτεί ανοικτή κοινωνία, ανεκτική και με σεβασμό στον Άλλο και το Διαφορετικό… Κανείς δεν δικαιολογείται να κλείνει τα μάτια και να κλείνεται στη δραστηριότητα του δικού του μικρόκοσμου αδιαφορώντας για τους ψυχικά πάσχοντες που υφίστανται όλη τη φρίκη του μέσα και του έξω φρικτού κόσμου της καπιταλιστικής κρίσης και παρακμής.