Με τους Πάνο Ρούτσι, Κατερίνα Μάτσα και Κώστα Παπαδάκη
της Τρισεύγενης Βαρελά – Γιαννατσή
Μία πολύ σημαντική εκδήλωση για το έγκλημα των Τεμπών διοργανώθηκε την Κυριακή 22 Μάρτη 2026 στο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ιλίου “Μίκης Θεοδωράκης”. Μία μέρα πριν την έναρξη της δίκης στην Λάρισα – με το γνωστό άνευ προηγουμένου στρίμωγμα και χάος σε μια αίθουσα για την οποία ξοδεύτηκαν 1,6 εκατομμύριο ευρώ! Διοργανωτές η “Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά” με την στήριξη του Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ιλίου και της Αριστερής Κίνησης Ιλίου. Ομιλητές ο Πάνος Ρούτσι (πατέρας του 22 χρονου Ντένις Ρούτσι, θύματος του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών), ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης και η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα. Η αίθουσα εκδηλώσεων στο Πολιτιστικό Κέντρο ήταν γεμάτη από κόσμο που με πολύ μεγάλη προσοχή άκουσε τις πολύ σημαντικές ομιλίες και των τριών ομιλητών.
Την εκδήλωση άνοιξε ο σύντροφος Παντελής από την “Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά” που είπε ότι το έγκλημα στα Τέμπη δεν πρέπει να ξεχαστεί όπως και όσα εργατικά εγκλήματα συμβαίνουν σε πάρα πολλούς εργασιακούς χώρους όπως στη Βιολάντα. Ο αγώνας των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών να φτάσει μέχρι Τέλους μέχρι την απόδοση δικαιοσύνης.
Ο Κώστας Παπαδάκης τόνισε ότι η υπόθεση των Τεμπών κατάφερε να μετατρέψει μια κοινωνία συλλογικού πένθους σε μια κοινωνία συλλογικού αγώνα που κορυφώθηκε σε εκείνη την ιστορική διαδήλωση της 28 Φεβρουαρίου του 2025. Η τεράστια κινητοποίηση διέψευσε αυτούς που μιλούν για συντηρητικοποιημένη και εκφασισμένη κοινωνία. Όμως συντηρητική είναι η κοινωνία όταν αποδέχεται τους όρους που ορίζει το σύστημα και όχι όταν αντιδρά. Συνέχισε, παρουσιάζοντάς μας την ιστορία του σιδηρόδρομου, το παλαιότερο χερσαίο μέσο μετακίνησης στην Ελλάδα, από τα εγκαίνιά του το 1869, αργότερα την δημιουργία του ΟΣΕ το 1971, που το 2010 είχε 6 χιλιάδες εργαζόμενους και έφτασε το 2023 την περίοδο που έγινε το δυστύχημα, να έχει μόνο 1.970 – χαρακτηριστικό τής εγκατάλειψης χωρίς προσωπικό και μέτρα ασφαλείας. Αναφέρθηκε στη σύμβαση 717 που η υλοποίησή της παρατάθηκε 11 φορές και οι εργαζόμενοι ήταν συμβασιούχοι με μπλοκάκι. Με τον τότε υπουργό μεταφορών Κ. Καραμανλή λίγες μέρες πριν το έγκλημα να κουνάει το δάχτυλο στη Βουλή λέγοντας ότι “θα έπρεπε να ντρέπεστε που μιλάτε για ασφάλεια”. Αφού ανέλυσε την διάσπαση του ΟΣΕ σε 4 διαφορετικούς οργανισμούς (ΟΣΕ, ΓΑΙΑ ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ) μίλησε για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ το 2017 πούλησε για 45 εκατομμύρια σε ιταλική εταιρία η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε HELLENIC TRAIN παρά τις επενδυτικές δαπάνες ύψους 645 εκατ. ευρώ δεν το έκανε ποτέ, ενώ πήρε και επιδοτήσεις 50-62 εκατ. ευρώ για να ενισχυθεί η διενέργεια συγκοινωνιακού έργου σε άγονες γραμμές, ανάμεσά τους η ΑΓΟΝΗ(!) γραμμή Αθήνας – Θεσσαλονίκης !
Συνεχίζοντας, μίλησε για τα αίτια πρόκλησης της έκρηξης και την πολλαπλή επιχείρηση συγκάλυψης που ακολούθησε και που η δίκη που θα ξεκινήσει στις 23/3 καλείται να αποκαλύψει. Η αλλοίωση των ηχητικών, η εξαφάνιση και επανεμφάνιση των βίντεο – με άλλη δίκη που έχει ξεκινήσει στις 15/10/25- η μη οριοθέτηση του χώρου, η αναζήτηση πειστηρίων βιολογικού υλικού και ιχνών από το έγκλημα. Αντί όλων αυτών έγινε το γνωστό μπάζωμα που εξαφάνισε όλα τα ίχνη. Υπήρξε παράλειψη πλήρους έκθεσης αυτοψίας, παράλειψη κατάσχεσης και φύλαξης των προσωπικών αντικειμένων των θυμάτων, παράλειψη ιστολογικών εξετάσεων πραγμάτων και στολών πυροσβεστών, γιατί 10 πυροσβέστες βρέθηκαν με τραύματα στο σώμα που δεν γνωρίζουμε ποιές ουσίες τα προκάλεσαν. Ένα σημαντικό γεγονός είναι ότι για τα 13 βαγόνια της εμπορικής αμαξοστοιχίας που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, κανένας αρμόδιος φόρέας δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τι περιείχαν, γιατί δεν προβλέπεται διαδικασία δήλωσης και διατήρησης τέτοιων στοιχείων ώστε να πιστοποιηθεί τι υπήρχε.
Συνεχίζοντας είπε: “Η εξέλιξη της υπόθεσης των Τεμπών διέψευσε την κυβέρνηση περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κινηματική εξέλιξη, διότι κατέβηκε στο δρόμο όλος ο κόσμος”. Τόνισε “η κοινωνία όταν βλέπει ότι πρέπει να αγωνιστεί για κάτι κατεβαίνει και αγωνίζεται με αυτούς που τους δίνουν προοπτική και τους ακολουθεί”. Αφού μίλησε για τα εκλογικά ποσοστά και πως ερμηνεύονται συνέχισε: “Τα Τέμπη είναι η αποκορύφωση του τρόπου με τον οποίο όλες οι εξουσίες προσπαθούν να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους που και όταν ακόμη η μία εξουσία είναι ανεξάρτητη από την άλλη, γιατί έχει γίνει πολύς λόγος για ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, δεν είναι ανεξάρτητες από το κοινωνικό σύστημα το οποίο υπηρετούν και του οποίου τα συμφέροντα διατυπώνονται ως κανόνες δικαίου, που δεν είναι τίποτα άλλο από τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και τα οποία αποτυπώνονται στην λεγόμενη έννομη τάξη την οποία η δικαστική εξουσία υπηρετεί.”
Συνεχίζοντας είπε: “Η Δικαστική εξουσία εγκαθίσταται από το Σύνταγμα ως η μόνη η οποία δεν εκλέγεται, δεν ανακαλείται, δεν ελέγχεται και δεν λογοδοτεί. Κρίνεται μόνο από τα ανώτατα κλιμάκιά της και ο μόνος τρόπος ελέγχου από το λαό στα πλαίσια της λαϊκής κυριαρχίας είναι η δημοσιότητα της δίκης και η αιτιολογία των αποφάσεών της.” Είπε επίσης ότι: “Είναι 36 κατηγορούμενοι, οι 33 κατηγορούνται για το κακούργημα της διατάραξης ασφάλειας συγκοινωνιών με μεγάλο αριθμό νεκρών, με προβλεπόμενες ποινές ακόμα και ισόβια, ενώ 3 για πλημμελήματα.”
Προς το τέλος της ομιλίας αναφέρθηκε σε ένα νόμο που αν εφαρμοστεί, θα εκτρέψει όλη την διαδικασία της δίκης: «Έχει γραφτεί και σήμερα στο “ΒΗΜΑ της Κυριακής” και τις προηγούμενες μέρες, ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ψηφίσει νόμο διαρκούσης της δίκης -άμεσα- σύμφωνα με τον οποίον όταν η συμπεριφορά ενός δικηγόρου “εκτρέπεται από τα όρια της ευπρέπειας” ο πρόεδρος έχει δικαίωμα όχι μόνο να τον αποβάλλει από την έδρα, αλλά να υποχρεώνει τον διάδικο που εκπροσωπείται από αυτόν τον δικηγόρο, να αλλάζει δικηγόρο. Αυτό είναι κάτι πρωτοφανές. Θα έχουμε και τέτοια. Μάλιστα ποιος τα υποστηρίζει αυτά, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων -κρατηθείτε- με Πρόεδρο ΚΚΕ. Η οποία τα τελευταία δύο χρόνια, έχει καταπιεί αμάσητες όλες τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, έχει σιωπήσει ακόμη και για αυτονόητα δημοκρατικά ζητήματα …».
Έκλεισε την ομιλία του λέγοντας: “… σαφώς θα την παρακολουθούμε και θα είμαστε σε επαγρύπνηση γιατί είναι μια δίκη που μπορεί να αλλάξει την πολιτική συγκυρία. Το μπορεί να την αλλάξει κυριολεκτώ, είναι αυτό που κάποιος θα έλεγε “Μια σπίθα μπορεί να ανάψει φωτιά σε όλο τον κάμπο”, γιατί είναι μια κοινωνία σε αναβρασμό, πολλαπλό, όχι μόνο για την δίκη των Τεμπών. Απλώς η υπόθεση των Τεμπών συμπικνώνει όλες τις πλευρές. Ζούμε σε μία φρικτή κοινωνικοπολιτική συνθήκη με πολέμους, ιμπεριαλισμό, προσφυγιά, ρατσισμό, εξαθλίωση οικονομική, λιτότητα, ακρίβεια, καταστολή, από όπου και να το πιάσεις ποινικό λαϊκισμό, φασιστικά, ρατσιστικά χτυπήματα, τα πάντα και είναι ένας κόσμος ο οποίος είναι πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης στο δρόμο. Δεν έχει βρεθεί ο αντίπαλος που θα εκφράσει πολιτικά αυτή την κοινωνική αντίσταση, αλλά θα κλείσω με την αισιοδοξία ότι επειδή η φύση απεχθάνεται τα κενά όπως και η πολιτική, κάποιος τρόπος θα βρεθεί να διορθωθεί. Είμαστε εκείνοι που θα συμβάλουμε σε αυτό το δρόμο. Ευχαριστώ”.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε η συντρόφισσα Κατερίνα Μάτσα. Ξεκινώντας την ομιλία της αναφέρθηκε στην ιστορική σημασία της εκδήλωσης αυτής, χαρακτήρισε το δυστύχημα των Τεμπών ως ένα έγκλημα διαρκείας. Ένα έγκλημα που συντελείται από την 1η μέρα πριν τρία χρόνια μέχρι σήμερα. Είπε άνοιξε τομή στην ίδια την κοινωνία, ενώ το Τραύμα που προκλήθηκε στην κοινωνία από την απώλεια 57 ανθρώπινων ζωών δεν άφησε το αποτύπωμά του μόνο στην ψυχή των συγγενών αλλά διαπέρασε το σώμα της κοινωνίας. Χαρακτήρισε ΥΒΡΙ, με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης το ότι η κυβέρνηση δεν σεβάστηκε ούτε τους νεκρούς και μπάζωσε όλο τον χώρο του δυστυχήματος, ενώ μέλη των σωμάτων, ρούχα ή παπούτσια βρέθηκαν χιλιόμετρα μακριά πεταμένα στα μπάζα! Αναφέρθηκε στις κινητοποιήσεις και την σημασία τους: “΄Εγιναν πάρα πολλές κινητοποιήσεις και όπως αποκάλυψε έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στο πολύ σημαντικό βιβλίο “Στις ράγες του τραύματος” που εκδόθηκε πρόσφατα και αφορά τα Τέμπη, τα 2/3 όσων συμμετείχαν σε αυτό το κίνημα δεν είχαν συμμετάσχει ούτε σε συνδικαλιστική οργάνωση, ούτε σε πολιτική οργάνωση. Για πρώτη φορά κινητοποιήθηκαν, όταν κάλεσε σε κινητοποίηση, ο σύλλογος των Συγγενών των θυμάτων των Τεμπών. Συμμετείχαν όλες οι ηλικίες από όλα τα κοινωνικά στρώματα, αλλά η πλειοψηφία ήταν νεολαία και κάποιοι μιλούν για την γενιά των Τεμπών -την νέα γενιά- η οποία είναι οργισμένη. Έχει πολύ οργή μέσα της, γιατί δεν έχει κανένα μέλλον, γιατί ζει σε μια κοινωνία που της στερεί τα πάντα και ζει την βία σε όλες τις μορφές της. Αυτό που έγινε στα Τέμπη και με την στάση της κυβέρνησης να συγκαλύψει τα πάντα την εξόργισε ακόμη περισσότερο και αποκάλυψε σε όλους ότι υπάρχει σε όλη την κοινωνία μία κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς, σε κάθε θεσμό και προπάντων στη λεγόμενη δικαιοσύνη”.
Μίλησε για την διαδικασία του πένθους: “είναι ένα κομμάτι του κοινωνικού δεσμού, δεν γίνεται ποτέ ατομικά, μοιράζεται αυτός που πενθεί, το πένθος του, την θλίψη του, τον πόνο του, με μια κοινότητα ανθρώπων, με όλους τους άλλους και μέσα από αυτό το μοίρασμα και τους δεσμούς αλληλεγγύης που αναπτύσονται γίνεται η επεξεργασία του πένθους”. Επεσήμανε ότι “Η Μάγδα Φύσσα, η Ελένη Κωστοπούλου, μαμά του Ζακ Κωστόπουλου, ο Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλειου Μάγγου, οι συγγενείς των θυμάτων των γυναικοκτονιών, οι γονείς του Σαμπάνη, η οικογένεια Σαμπάνη, όλα τα θύματα της κρατικής και φασιστικής βίας, στάθηκαν στο πλευρό του Συλλόγου Συγγενών των Θυμάτων των Τεμπών.”
Ομως: “Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία της συλλογικής επιτέλεσης του πένθους έπαιξε η απεργία του Πάνου Ρούτσι. Ο Πάνος Ρούτσι έβαλε το σώμα του μπροστά σαν υποθήκη για να πετύχει την εκταφή της σορού του γιου του που χάθηκε στα Τέμπη και μαζί του η γυναίκα του, η Μιρέλλα. Ενας Αλβανός μετανάστης, με μια Βουλγάρα μετανάστρια στάθηκαν μπροστά και μέσα από αυτόν τον αγώνα, υποχρέωσε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί. Ήταν ένας νικηφόρος αγώνας, έσπασε τα μούτρα της η κυβέρνηση. Μέσα από αυτόν τον αγώνα έγινε κάτι πολύ σημαντικό. Έπεσαν τα τείχη της ξενοφοβίας που υποκινείται διαρκώς στην Ελληνική κοινωνία και αναδείχθηκε ότι υπάρχει μία οργανική σχέση στα θύματα αυτού του κρατικού εγκλήματος, ντόπιων και μεταναστών. Μια οργανική θέση που αγκαλιάζει όλα τα θύματα της ταξικής βίας. Αυτό αναδείχθηκε και είναι πάρα πολύ σημαντικό, από αυτήν την απεργία του Πάνου Ρούτσι. Έτσι μέσα από αυτήν την διαδικασία, αναπτύχθηκε ένας διάλογος των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών με ολόκληρη την κοινωνία. ”
Εξήγησε τις αλλαγές που συντελούνται με το πένθος: “Ξέρουμε μελετώντας την διαδικασία του πένθους και έχουμε μεγάλους φιλόσοφους που έχουν εμβαθύνει σε αυτό, ότι η απώλεια αγαπημένων μας ανθρώπων φέρνει πόνο, πολύ πόνο, αλλά ταυτόχρονα φέρνει και κάτι άλλο, προκαλεί αλλαγές στη ζωή των ζωντανών. Έχει ένα μεταμορφωτικό αποτέλεσμα, γι’ αυτό είναι αναγκαία η επιτέλεση του πένθους, με τη συμμετοχή της κοινότητας, της κοινωνίας ολόκληρης. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, χάθηκε μια ζωή αλλά δημιουργούνται οι όροι για να ζήσουν αυτοί που έμειναν, για να γίνει καλύτερη η ζωή τους, εδώ βρισκόμαστε τώρα. Είμαστε μπροστά σε μεγάλες αλλαγές μέσα στη κοινωνία. Το κίνημα των Τεμπών ήταν μια ιστορική στιγμή και γι’ αυτό όπως εξήγησε και ο Κώστας ο Παπαδάκης η δίκη θα κρατήσει πάρα πολύ, όσο περίπου κράτησε και της Χρυσής Αυγής”.
Μίλησε για την ανατροπή του συστήματος που γεννά καταστροφές και εξήγησε: “Το πένθος το επιτελούμε όλοι και το επιτελούμε διεκδικώντας μέσα από αυτήν την πολιτική κινητοποίηση, ενάντια σε μια κυβέρνηση, ενάντια σε ένα σύστημα που γεννά καταστροφές. Δεν υποδουλώνει, δεν εκμεταλλεύεται, δεν ταπεινώνει μόνο τον άνθρωπο, τον θανατώνει, τον οδηγεί στην εξόντωση για τα συμφέροντα των λίγων οι οποίοι κυβερνούν. Δείτε τον πόλεμο, απειλεί όλη την ανθρωπότητα, κινδυνεύει να γίνει Γ’ παγκόσμιος πόλεμος για τα συμφέροντα κάποιων ελάχιστων τρισεκατομμυριούχων. Η κοινωνία όμως, έχει αποφασίσει ότι δεν σκύβει πια το κεφάλι. Το κίνημα των Τεμπών το απέδειξε και φέτος, οι διαδηλώσεις στις 28 του Φλεβάρη ήταν φοβερές”.
Και τελείωσε λέγοντας: “Παλεύουμε για τη ζωή. Σαν υπέρτατο αγαθό. Ενάντια σε αυτούς που βάζουν φραγμούς σ’ αυτόν τον αγώνα για να αυξάνουν τα κέρδη τους, το κίνημα θα είναι ανένδοτο, θα φτάσει μέχρι το Τέλος. Χαίρομαι πάρα πολύ που θα μιλήσει ο Πάνος Ρούτσι, ο οποίος έχει αυτή την εμπειρία. Αναμετρήθηκε με αυτό το σύστημα και την κυβέρνηση που εκπροσωπεί και νίκησε! Αυτό δείχνει πάρα πολλά πράγματα. Την δύναμη του κινήματος. Ευχαριστώ”.
Τελευταίος ομιλητής ο εμβληματικός Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22 χρόνου Ντένις, θύματος του εγκλήματος των Τεμπών. Αποτυπώνω εδώ αποσπάσματα της συγκλονιστικής ομιλίας του, χωρίς ενδιάμεσα σχόλια :
“Θέλω να πω πρώτα απ’ όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κ. Μάτσα γιατί όσα άκουσα ήταν ακριβώς τα πράγματα έτσι όπως είναι. Ακριβώς επί λέξει. Με έχει καλύψει στα πάντα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς όσο ήμουν στο Σύνταγμα όσες μέρες με υποστηρίξατε, ήλθατε, με αγκαλιάσατε, μου δώσατε αυτή τη δύναμη να συνεχίσω αυτό τον αγώνα. Κερδίσαμε όλοι μαζί, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κερδίσαμε μια μάχη αλλά έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μας, αλλά είναι μια σημαντική μάχη, όπως είπε η κ. Μάτσα. Πολύ σημαντική γιατί καταφέραμε η κυβέρνηση να σκύψει το κεφάλι, όχι εμείς…
Δεν το βάζουμε κάτω. Δεν φοβόμαστε. Έχω υποσχεθεί από την αρχή που ξεκίνησα την απεργία πείνας, ότι δεν θα σταματήσω μέχρι να δικαιωθεί το παιδί μου που ήταν μόνο 22 ετών και όλα αυτά τα παιδιά ήταν τα περισσότερα μικρά, δεν θα το αφήσουμε έτσι. Δεν μπορεί να το αφήσουμε έτσι. Θα το πάμε μέχρι Τέλους όλοι μαζί. Είμαστε μια γροθιά τώρα, το νοιώθω. Το ένοιωθα και στο Σύνταγμα. Όλος αυτός ο κόσμος που ερχόταν κάθε μέρα, όλη μέρα, να κλαίμε μαζί, να αγκαλιαζόμαστε μαζί, να μου λέτε και σεις τα δικά σας προβλήματα, τα βασανιστήρια τα δικά σας που έχετε περάσει, κουραστήκαμε πάρα πολύ, κουραστήκαμε. Αυτοί είμαστε, εμείς οι απλοί άνθρωποι, οι απλοί πολίτες. Αυτοί είμαστε και αυτοί πρέπει να είμαστε.
Το ξαναλέω είμαστε όλη η Ελλάδα. Δεν έχουμε να φοβόμαστε…
Δεν μου είναι εύκολο να μιλάω για το παιδί μου, μου λείπει τόσο πολύ. Ήταν ένα παιδί που μόνο γελούσε. Το αγαπούσαν όλοι γιατί ήταν πάντα παρών. ΄Οποιος του ζήταγε βοήθεια. Ήταν δουλευταράς, δούλευε. Πήγαινε σχολείο και μοίραζε φυλλάδια γιατί δεν ήθελε να πάρει λεφτά από μένα. Όλα τα παιδιά μετά από όσο καιρό γνωριστήκαμε με τους άλλους συγγενείς ήταν ένα κι ένα. Αποδείχτηκε ότι όταν είμαστε μαζί, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Τώρα είναι η στιγμή που δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι. Δεν πρέπει. Ο καθένας από μας, πρέπει να σκεφτεί τα παιδιά μας, τα παιδιά σας, τι μέλλον θα έχουν με αυτό το σύστημα, με αυτή την κυβέρνηση; Τα παιδιά δεν θα έλθουν πίσω. Ωφείλουμε από εδώ και πέρα να μην το επιτρέψουμε σε όποια κυβέρνηση και να έλθει. Εμείς αποφασίζουμε. Εμείς τους ψηφίζουμε. Τώρα γίνεται ένα δικαστήριο στις 23 του μήνα (την επομένη ημέρα). Όποιος μπορεί από εσάς και έχει την δυνατότητα, όσο πιο πολύ κόσμο να έχει έξω από τα δικαστήρια, για εμάς θα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία η πίεση από τον κόσμο. Από ό,τι έχω μάθει θα έχει πάρα πολύ κόσμο. Οργανώνονται λεωφορεία από κάθε πόλη και θα έχει πάρα πολύ κόσμο. Το λέω απλά, όποιος μπορεί θα ήταν πολύ σημαντικό να είμαστε εκεί…
Μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας. Μας κοροϊδεύουν. Και γι’ αυτό το λόγο κάναμε και μήνυση και στην κυρία Μυλωνά και στην κυρία Χαρίση. Γιατί απλά δεν εκτελούν εντολές, δεν κάνουν αυτό που έχουν ορκιστεί, την δουλειά τους. Μετά τις ψάχναμε. Γιατί είχαν την μήνυση αυτόφωρο και κρυβόντουσαν. Την άλλη μέρα το πρωί ήλθε η κ. Μυλωνά με δύο αστυνομικούς στα κρυφά, στα γρήγορα, κλειδώθηκε στο γραφείο της, κλειδώθηκε. Μπήκαμε με την κυρία Κωνσταντοπούλου που είναι δικηγόρος μου, την ψάχναμε και δεν ήταν πουθενά. Για λίγο φύγαμε από εκεί και πήγαμε στο δωμάτιο που είναι τα πειστήρια. Βγήκε αμέσως, είχαν κάνει ολόκληρο σχέδιο το πώς θα φύγει, δύο αστυνομικοί ήταν στο ασανσέρ, δύο την συνοδεύανε και δύο κάτω στο υπόγειο. Τρέχοντας έφυγε, τρέχοντας. Αυτοί είναι, οι άνθρωποι που κάνουν την δίκη στη Λάρισα. Όλοι ξεπουλημένοι, όλοι. Όπως η προεδρος που λυποθύμησε, από την πολύ πίεση. Οπότε καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει. Εμείς σκάβουμε μόνοι μας, εμείς οι συγγενείς και όχι μόνο αυτό, Τρίτη κάθε βδομάδα, δύο τρεις φορές τη βδομάδα, να κατέβουμε από Αθήνα, από Θεσσαλονίκη – Λάρισα εμείς, δηλαδή μας κάνουν πόλεμο από παντού. Μας παρακολουθούν. Αφού και στη Λάρισα δύο μέρες τώρα με παρακολουθούσε αστυνομία. Γιατί; Εμείς όλοι οι συγγενείς είμαστε μαζί ενωμένοι και θα είμαστε μέχρι το Τέλος…
Όπως είπε η κ. Μάτσα πρέπει αυτό το σύστημα να το ξεριζώσουμε. Δεν γίνεται να κυβερνά η Νέα Δημοκρατία σ’ αυτή τη χώρα που όλα είναι ελεγχόμενα. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται να χάνονται τόσες ζωές κάθε μέρα, πιο πολλοί νέοι. Δεν γίνεται. Θέλω πολύ, πάρα πολύ να σας ευχαριστήσω για όλη τη στήριξη τα τρία χρόνια. Εμείς δεν θα σταματήσουμε ποτέ. Εμείς θα βρούμε το δίκιο. Δεν σταματάμε, ό,τι και να κάνουν, μας απειλούν, μας παρακολουθούν, μας έχουν εξοντώσει οικονομικά, τα πάντα, δεν μπορούμε να δουλέψουμε, δεν θα τα παρατήσουμε. Το μόνο που θέλω από εσάς είναι αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή. Να είστε δίπλα μας. Σας ευχαριστώ πολύ!”
Το παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος της ομιλίας ήταν μία Υπόσχεση όλων μας ότι θα είμαστε στο πλευρό τους μέχρι Τέλους !
Η συγκέντρωση συνεχίστηκε με ψήφισμα στήριξης από την “Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά”. Ακολούθησαν πολύ ενδιαφέρουσες συνεισφορές και σημαντικοί προβληματισμοί από τους συντρόφους και συντρόφισσες που παρακολούθησαν την εκδήλωση. Μετά και το κλείσιμο με απαντήσεις στα ερωτήματα από την Κατερίνα Μάτσα και τον Κ. Παπαδάκη, ο Πάνος Ρούτσι έκλεισε την εκδήλωση λέγοντας :
“… Εμείς οι συγγενείς δεν κουραζόμαστε. Να τους βάλουμε όλους φυλακή. Θέλω να σας παρακαλέσω να μην σκύβετε το κεφάλι. Δεν φοβάμαι ό,τι και να μου κάνουν γιατί έχω πολλούς από πίσω. Είστε εσείς. Αυτά τα παιδιά πρέπει να δικαιωθούν!”