►Η Απροσδόκητη Επιστροφή της Χεζμπολάχ
►H ευαλωτότητα των giga-αεροπλανοφόρων
του Θόδωρου Κουτσουμπού
Είναι γνωστό ότι η ιστορία δεν είναι γραμμική και προβλέψιμη, περισσότερο συμπεριφέρεται ως ένα χαοτικό σύστημα – αν και στο βάθος της υπακούει στους νόμους της ταξικής πάλης, οι οποίοι, με τη σειρά τους δεν υπακούουν σε καμία “αδήριτη νομοτέλεια”, αλλά σε μια αναγκαιότητα που εμπεριέχει τους νόμους και τις τυχαιότητες, τις στοιχειακές κινήσεις των μεγάλων μαζών και την πρωτοβουλία των πρωτοποριών και την αποφασιστικότητα των ηγετών…
Ο αιματηρός και καταστροφικός πόλεμος που ξεκίνησαν το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ και ο πρόεδρος του αμερικανικού ιμπεριαλισμού Τραμπ, στις 28 Φεβρουαρίου 2026 φανταζόμαστε ότι θα μελετηθεί πολύ από τους ιστορικούς του μέλλοντος – αν δεν υπάρξει καταβύθιση του κόσμου σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ή απ’ όσους τυχόν επιζήσουν. Αλλά οι πόλεμοι σχεδόν πάντα εμπεριέχουν την δυνατότητα των εκπλήξεων. Ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν προχωράνε σύμφωνα με τις επιθυμίες ή τους υπολογισμούς των “πολέμαρχων”.
Στον παρόντα, σε εξέλιξη πόλεμο, υπάρχουν μερικά σημεία μεγάλων εκπλήξεων τα οποία θέλουμε να επισημάνουμε εδώ. Ίσως προσδιορίσουν σε σημαντικό βαθμό την πορεία των εξελίξεων και εν πολλοίς τις μεθόδους του πολέμου.
Καθημερινά, στα δελτία ειδήσεων, βλέπουμε και ακούμε τις αλαζονικές δηλώσεις του Τραμπ, του Νετανιάχου -και λοιπών της “συμμαχίας Epstein”- για τα δολοφονικά πλήγματα που κατάφεραν κατά του Ιράν και των ηγετών του και απειλές για περαιτέρω χτυπήματα – τα πλήγματα των “έξυπνων” όπλων κατά σχολείων, όπως στο δημοτικό σχολείο θηλέων της πόλης Μινάμπ, στα δελτία ειδήσεων και στην αρθρογραφία είτε αποκρύβονται είτε ανακοινώνεται ότι θα… διερευνηθούν.
Ο πόλεμος μεγάλης κλίμακας των ΗΠΑ και του Ισράηλ κατά του Ιράν, ύστερα από 3 εβδομάδες δεν έχει καταφέρει να γονατίσει το Ιράν. Το Ιράν ματώνει, ο λαός του σκοτώνεται από τις βόμβες των δύο τρομερών στρατιωτικών μηχανών, οι ηγέτες του δολοφονούνται, τα κτήρια και οι υποδομές καταστρέφονται, φυσικές πηγές ενέργειας επίσης, όμως το Ιράν δεν παραδίδεται. Το Ιράν αντιστέκεται γενναία. Και ανταποδίδει τα χτυπήματα, μέσα στο ίδιο το Ισραήλ σε σκληρότερο βαθμό από τον πόλεμο των 12 ημερών του περασμένου Ιουλίου 2025. Στον παρόντα πόλεμο έχει επεκτείνει τα πλήγματά του και κατά των 19 (τουλάχιστον) αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων που βρίσκονται εγκατεστημένες σε όλες τις χώρες του Περσικού Κόλπου – όπως και εναντίον των giga-αεροπλανοφόρων που έχει στείλει η υπερδύναμη εναντίον του.
Στις τρεις εβδομάδες πολέμου διαψεύστηκαν στην πράξη οι προσδοκίες, κι οι (τραμπούκικες) απειλές των Τραμπ και Νετανιάχου, ιδίως εκείνο το ιταμό κάλεσμα του Τραμπ στην ηγεσία του Ιράν να… παραδοθεί. Ήδη έχει αποδειχθεί ότι ο πόλεμος δεν κράτησε λίγες μόνο μέρες όπως νόμιζαν οι τρομοκράτες του ιμπεριαλισμού και του σιωνιστικού προκεχωρημένου φυλακίου τους. Φαίνεται πως θα κρατήσει πολλές εβδομάδες ή μήνες, πυρπολώντας και την παγκόσμια αγορά καυσίμων και τον πληθωρισμό σε μια ήδη παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία σε άλυτη κρίση από το 2008 και έναν πληθωρισμό που προϋπήρχε του Covid-19 και επιτάθηκε έκτοτε και τώρα μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτος.
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει επακριβώς την “επόμενη ημέρα” του τρέχοντος πολέμου, είναι όμως βέβαιο ότι σπέρνει μεγαλύτερο χάος στις διεθνείς σχέσεις, επιδεινώνει αφάνταστα την παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού, κι επιταχύνει την καταβύθιση του κόσμου σε έναν καταστροφικό Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο – και, ελπίζουμε, σε κύματα παγκόσμιας επανάστασης. “Ας φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό”.
Στο παρόν άρθρο θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε δύο εκπλήξεις του πολέμου – που κραυγαλέα διαψεύδουν τους αλαζόνες ηγέτες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά και έχουν ευρύτερο ενδιαφέρον:
● Την “Απροσδόκητη Επιστροφή της Χεζμπολάχ” στο πεδίο των μαχών στον Λίβανο και
● Την ευαλωτότητα των γίγα-αεροπλανοφόρων των ΗΠΑ.
Η Απροσδόκητη Επιστροφή της Χεζμπολάχ
«Από τη “Νίκη” στο Σοκ: Η Απροσδόκητη Επιστροφή της Χεζμπολάχ» είναι τίτλος άρθρου στο palestinian crhonicle του Χασάν Λάφι, στις 14 Μαρτίου 2026. Στο άρθρο υπενθυμίζει ότι:
Στα τέλη Νοεμβρίου 2024, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός διακήρυξε την “αποφασιστική νίκη” τού Ισραήλ επί της Χεζμπολάχ. «Έχουμε γυρίσει τη Χεζμπολάχ δεκαετίες πίσω. Σκοτώσαμε τον Νασράλα και καταστρέψαμε τις υποδομές της», είχε πει. Είχαν σκοτώσει την ηγεσία, είχαν σκοτώσει ή τραυματίσει χιλιάδες μαχητές με παγιδευμένους βομβητές , είχαν ισοπεδώσει μεγάλα τμήματα της Βηρυτού, κι άλλων πόλεων και χωριών του Λιβάνου.
Τα ισραηλινά και τα παγκόσμια δυτικά ΜΜΕ πανηγύριζαν – η γενοκτονία στη Γάζα και η σφαγή στη Δυτική Όχθη μπορούσε να συνεχιστεί απερίσπαστα. Οι υπηρεσίες πληροφοριών και οι αναλύσεις του IDF έδιναν τροφή στα μέσα ενημέρωσης και ανέβαζαν τις εκλογικές μετοχές του υπόδικου διεφθαρμένου πρωθυπουργού – που παρά τις άκομψες παραινέσεις/πιέσεις του Τραμπ δεν του δίνεται δικαστική απαλλαγή!
Όμως, ο πόλεμος εναντίον του Ιράν και η αγανάκτηση όλων των λαών για την ιμπεριαλιστική και σιωνιστική βαρβαρότητα, ώθησαν την Χεζμπολάχ να ξαναρχίσει τον ένοπλο αγώνα. Για την ισραηλινή υπεροψία και προσωπικά για την αλαζονία του Νετανιάχου, ήταν μία μεγάλη έκπληξη. Όχι μόνο γιατί ο αντίπαλος βρήκε το κουράγιο να επαναστατήσει και να πολεμήσει ενάντια στην πολεμική μηχανή του Ισραήλ. Αλλά και γιατί όπως φάνηκε διαθέτει επαρκή οπλισμό και χιλιάδες ρουκέτες για να βάλει κατά του Ισραήλ – συχνά σε συντονισμό με το Ιράν, του οποίου οι πύραυλοι και τα ντρόουνς κάνουν διάτρητο τον πολυδιαφημισμένο Σιδερένιο Θόλο. To ισραηλινό αφήγημα αποδείχθηκε επίσης διάτρητο – οι πολιτικές επιπτώσεις μέλλει να φανούν.
Στις τρεις βδομάδες του νέου πολέμου η Χεζμπολάχ εξέπληξε τον ισραηλινό στρατό με ένα απροσδόκητο επίπεδο στρατιωτικής απόδοσης και συντονισμού με το Ιράν. Αρκετές βασικές πτυχές αυτής της εξέλιξης ξεχωρίζουν.
Πρώτον, η συνεχιζόμενη πυραυλική εκστρατεία. Η Χεζμπολάχ διατήρησε συνεχείς εκτοξεύσεις ρουκετών καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Με την έναρξη του πολέμου, αυτές οι επιθέσεις συντελέστηκαν σε όλα τα εδάφη της ισραηλινής επικράτειας – σε άμεσο συντονισμό με το Ιράν. Το Ισραήλ είχε προηγουμένως αρνηθεί την ύπαρξη τέτοιου συντονισμού, καθιστώντας την εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική και ενδεικτική του υψηλού επιπέδου σχεδιασμού και επιχειρησιακής ευελιξίας.
Δεύτερον, η χρήση του πυραύλου ακριβείας Fateh-106. Αυτός ο πύραυλος φέρει κεφαλή βάρους έως και 370 κιλών και αντιπροσωπεύει μια ποιοτική αλλαγή στις πυραυλικές δυνατότητες της Χεζμπολάχ. Ισραηλινές εκτιμήσεις υποδηλώνουν ότι η οργάνωση διαθέτει εκατοντάδες τέτοιους πυραύλους. Το μήνυμα που μετέφερε η Χεζμπολάχ είναι σαφές: έχει την ικανότητα να χτυπά στόχους βαθιά μέσα στο Ισραήλ.
Τρίτον, άμεσες αντιπαραθέσεις στο πολεμικό πεδίο – εκεί που τελικά κρίνεται το αποτέλεσμα. Η Δύναμη Radwan της Χεζμπολάχ επέδειξε την ικανότητά της να εμπλακεί σε μάχες με τα προελαύνοντα ισραηλινά στρατεύματα εντός του λιβανικού εδάφους. Aν και υπεροπλία είναι τεράστια, με αεροπορία και τανκς, το Ισραήλ έχει ήδη απώλειες. Αυτές οι εμπλοκές αντανακλούν ένα επίπεδο εκπαίδευσης και συντονισμού στο πεδίο της μάχης που το ισραηλινό επιτελείο δεν είχε προβλέψει.
Η πορεία της αντιπαράθεσης αποκάλυψε αρκετά θεμελιώδη λάθη του ισραηλινού στρατού και της κυβέρνησης, υποστηρίζουν Παλαιστίνιοι αναλυτές.
Πρώτον, η απειλή για τους βόρειους οικισμούς παραμένει, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις του τελευταίου χρόνου που ενθάρρυναν τους εποίκους να επιστρέψουν, καθώς η Χεζμπολάχ δεν αποτελεί, υποτίθεται, πλέον σοβαρή απειλή.
Δεύτερον, οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ δεν απομακρύνθηκαν από το νότιο Λίβανο, όπως δήλωναν οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι.
Τρίτον, η στοχοποίηση της ηγεσίας της Χεζμπολάχ δεν διατάραξε τη δομή διοίκησης της οργάνωσης. Τα κενά ηγεσίας καλύφθηκαν γρήγορα και αποτελεσματικά.
Τέταρτον, κατά την περίοδο της εκεχειρίας πραγματοποιήθηκε μια ταχεία επανοικοδόμηση της επιχειρησιακής ικανότητας της Χεζμπολάχ, αντί της φθοράς που ανέμενε η ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Η οργάνωση κατόρθωσε να ενισχύσει τις δυνατότητές της και να προσαρμόσει τις στρατιωτικές και τακτικές ασφαλείας της.
Αυτό δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς τις βαθειές της ρίζες μέσα στον λαό του Λιβάνου. Οι στρατιωτικοί αναλυτές του Ισραήλ είχαν υπόψη τους έναν επαγγελματικό στρατό, όμως, οι Λιβανέζοι της Χεζμπολάχ είναι επαναστάτες μαχητές.
Αντίθετα, μέσα στο Ισραήλ η διεφθαρμένη ηγεσία Νετανιάχου αντιμετωπίζει την καταβαράθρωση της αξιοπιστίας της. Χαρακτηριστικός είναι ο χλευασμός με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο στενός συνεργάτης του Νετανιάχου, σχολιαστής Αμίτ Σεγκάλ – έγινε στόχος δημόσιου χλευασμού για τις εκτιμήσεις που έκανε μόλις ένα μήνα πριν τον πόλεμο, όπου προέβλεπε την κατάρρευση της Χεζμπολάχ και των πυραυλικών της δυνατοτήτων.
Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει σε διάβρωση της εμπιστοσύνης του κοινού στην στρατιωτική ηγεσία. Μείωση της αξιοπιστίας των αναλυτών και σχολιαστών των μέσων ενημέρωσης. Αυξημένη πίεση στους πολιτικούς ιθύνοντες, οι οποίοι πλέον λειτουργούν υπό αυξημένο δημόσιο και μιντιακό έλεγχο.
Η τρέχουσα κρίση εμπιστοσύνης θυμίζει το κλίμα της παράλυσης και κρίσης της ισραηλινής στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας μετά την “Πλημμύρα αλ Άκσα” της 7ης Οκτωβρίου στη Γάζα, όταν αποκαλύφθηκε ένα χάσμα μεταξύ των πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών και της επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Αν και το Ισραήλ είχε προηγουμένως αντιμετωπίσει τη Χεζμπολάχ ως δευτερεύον μέτωπο, η λιβανέζικη αρένα έχει πλέον γίνει κεντρικό επίκεντρο του στρατιωτικού σχεδιασμού.
Μία επιλογή των ισραηλινών δυνάμεων περιλαμβάνει την επέκταση των χερσαίων επιχειρήσεων και τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας που εκτείνεται στο νότιο Λίβανο έως τον ποταμό Λιτάνι, σε βάθος που θα εμποδίζει τους αντιαρματικούς πυραύλους Kornet και τους πυραύλους μικρού βεληνεκούς να φτάνουν στους βόρειους εποικισμούς.
Μια άλλη πιθανότητα είναι μια σημαντική κλιμάκωση των επιθέσεων από αέρος, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων σε εθνικές υποδομές του Λιβάνου, όπως το Διεθνές Αεροδρόμιο Ραφίκ Χαρίρι και άλλες ευαίσθητες κρατικές εγκαταστάσεις.
Ωστόσο, το Ισραήλ αντιμετωπίζει ένα θεμελιώδες δίλημμα. Αυτά τα σχέδια έρχονται σε αντίθεση με μια μακροχρόνια ισραηλινή στρατηγική που αποσκοπεί στην απομόνωση της Χεζμπολάχ από το λιβανέζικο κράτος και στη δημιουργία εσωτερικής πολιτικής πίεσης που θα αποδυνάμωνε την οργάνωση και τελικά θα οδηγούσε στον αφοπλισμό της στρατιωτικής της πτέρυγας.
Το πιο σημαντικό είναι ότι η απώλεια της εμπιστοσύνης του κοινού στη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του Ισραήλ έχει καταστήσει αβέβαιη την πιθανή αποτελεσματικότητα αυτών των σχεδίων ακόμη και πριν από την εφαρμογή τους. Ένα κεντρικό ερώτημα κυριαρχεί τώρα στη δημόσια συζήτηση: ποια νέα στρατηγική μπορεί να υιοθετήσει ο ισραηλινός στρατός που να διαφέρει από τις προηγούμενες προσεγγίσεις και πώς θα βελτίωνε στην πραγματικότητα την ασφάλεια κατά μήκος του βόρειου μετώπου;
Από την πλευρά της, η απόφαση της Χεζμπολάχ να συμμετάσχει στον πόλεμο αντικατοπτρίζει μια προσπάθεια επαναφοράς των κανόνων εμπλοκής με το Ισραήλ. Αφότου οι Ισραηλινοί ηγέτες πίστεψαν ότι η οργάνωση είχε αποδυναμωθεί κι οι δυνατότητές της είχαν μειωθεί σημαντικά οι στρατιωτικές επιχειρήσεις τους εναντίον στόχων μέσα στον Λίβανο συνεχίστηκαν με αίσθημα ατιμωρησίας.
Οι ενέργειες της Χεζμπολάχ μπορούν επομένως να ερμηνευθούν ως απάντηση σε αυτό που θεωρεί ως λανθασμένους υπολογισμούς του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν την ικανότητά της να επιβάλει μια νέα ισορροπία αποτροπής.
Ταυτόχρονα, η οργάνωση στέλνει ένα μήνυμα στον λαό του Λιβάνου ότι παραμένει η μόνη δύναμη ικανή να υπερασπιστεί τη χώρα. Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να κερδίζει κερδίζει νέα υποστήριξη στο λαό, την ίδια στιγμή που όλοι οι λιβανέζικοι θεσμοί -συμπεριλαμβανομένου του στρατού και της κυβέρνησης- αδυνατούν πλήρως να λάβουν οποιοδήποτε μέτρο για την προστασία της εθνικής ασφάλειας και υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.
Η ένοπλη οργάνωση που νίκησε το Ισραήλ το 2007 αναγκάζοντάς το να αποχωρήσει από τον Λίβανο δίνει ξανά τη μάχη ενάντια στο σιωνιστικό κράτος και τον ιμπεριαλισμό.
H ευαλωτότητα των giga-αεροπλανοφόρων – To USS Gerald R. Ford πλέει προς την Σούδα
Είτε επλήγη άμεσα από τα ιρανικά πυρά, είτε πήρε φωτιά στα πλυντήρια, είτε όπως λένε κακιές-καχύποπτες γλώσσες του βάλανε φωτιά οι ίδιοι οι ναύτες του, γεγονός είναι ότι το γιγάντιο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Fordαπέτυχε στην πολεμική του εκστρατεία στο Ιράν. Στάλθηκε από τον Τραμπ και τον Χέγκσεθ για να κατατροπώσει το Ιράν. Το ισχυρότερο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ. Με 4.500 άνδρες, κανόνια, πανίσχυρα ραντάρ, αεροπλάνα F-35 και επιθετικά ελικόπτερα. Και ασύλληπτο κόστος – 13 δισεκατομμύρια δολάρια. Μερικά ντρόουν μερικών χιλιάδων δολαρίων το καθένα και πύραυλοι, αντιπαρατάχθηκαν εναντίον του – και προς το παρόν τουλάχιστον υπερίσχυσαν.
Όπως ανακοινώθηκε στις 18 Μαρτίου, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες των προηγούμενων ημερών για το κτύπημα του αεροπλανοφόρου, το USS Gerald R. Ford από την Ερυθρά θάλασσα πλέει προς την αμερικανική βάση της Σούδας στην Κρήτη όπου θα γίνουν εργασίες επιδιόρθωσης των ζημιών.
Πάντως, σχεδόν 200 ναύτες φέρεται να έλαβαν πρώτες βοήθειες για τραυματισμούς που σχετίζονται με τον καπνό από την πυρκαγιά στον χώρο πλυντηρίων του πλοίου.
Εκτός όμως από το USS Gerald R. Ford που προσωρινά τουλάχιστον τέθηκε εκτός μάχης, ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο δέχθηκε πλήγματα από τα ιρανικά όπλα.
Όπως ανακοίνωσε το αρχηγείο Khatam al-Anbiya του Ιράν, ναυτικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη του IRGC [των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης] έπληξαν το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln.
Το Ιράν δήλωσε ότι στόχευσε το USS Abraham Lincoln με πυραύλους, αναγκάζοντάς το να αποσυρθεί από την περιοχή, αν και δεν έχει υπάρξει ανεξάρτητη επιβεβαίωση.
Οι δυνάμεις των IRGC διεξήγαγαν συντονισμένες επιθέσεις σε εγκαταστάσεις του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν χρησιμοποιώντας πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στόχευαν στρατιωτικές υποδομές.
Σύμφωνα με ιρανικές δηλώσεις που μετέδωσε το Al Mayadeen την Τετάρτη 18/3, η επιχείρηση περιελάμβανε εκτόξευση πυραύλων από παράκτιες θέσεις προς το αεροπλανοφόρο.
Το Ιράν συνέδεσε επίσης την επιχείρηση με προηγούμενες επιθέσεις στο ίδιο αεροπλανοφόρο. Στις 13 Μαρτίου, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ανακοίνωσε ότι το USS Abraham Lincoln υπέστη σημαντικές ζημιές από συνδυασμένη επίθεση με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ισχυριζόμενο ότι αναγκάστηκε να υποχωρήσει μετά από αυτήν την επίθεση.
Επιχειρησιακή καταπόνηση
Η πυρκαγιά στο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford έχει αποκαλύψει την αυξανόμενη πίεση στις ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times:
«Χρειάστηκαν περισσότερες από 30 ώρες για να σβήσουν οι ναύτες τη φωτιά στο αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford την περασμένη εβδομάδα, δήλωσαν ναύτες και αξιωματικοί, καθώς το πολιορκημένο πλοίο συνέχιζε τις πολύμηνες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Προέδρου Τραμπ».
Το περιστατικό άφησε περισσότερους από 600 στρατιωτικούς χωρίς κρεβάτια, αναγκάζοντάς τους να κοιμούνται σε πατώματα και τραπέζια, ενώ παράλληλα διατάραξε βασικές υπηρεσίες του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων πλυντηρίου και υγιεινής.
Δεκάδες μέλη του πληρώματος φέρονται να υπέστησαν εισπνοή καπνού, ενώ δύο υπέστησαν «μη απειλητικά για τη ζωή τραύματα».
«Το πλοίο, μαζί με τους 4.500 ναύτες και πιλότους μαχητικών, βρισκόταν στη Μεσόγειο στις 24 Οκτωβρίου [2025], όταν ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ το διέταξε να κατευθυνθεί στην Καραϊβική για να προσθέσει την ισχύ του στην εκστρατεία πίεσης του Προέδρου Τραμπ στον Νικολάς Μαδούρο, τον ηγέτη της Βενεζουέλας πριν από την σύλληψή του», ανέφεραν οι New York Times.
Ωστόσο, «μεταφέρθηκε εσπευσμένα στη Μέση Ανατολή» μετά την αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με έκθεση, «το Ford εισέρχεται τώρα στον 10ο μήνα της ανάπτυξής του». Τα μέλη του πληρώματος, τα οποία μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσαν στους Ν.Υ Times ότι «η ανάπτυξή τους πιθανότατα θα παραταθεί μέχρι τον Μάιο, κάτι που θα τους έθετε σε έναν ολόκληρο χρόνο στη θάλασσα, διπλάσιο χρόνο από την κανονική ανάπτυξη ενός αεροπλανοφόρου».
(πηγή https://www.palestinechronicle.com/)