Ελληνοτουρκικός Πόλεμος για τα Ίμια; “Να σκοτώνονται οι λαοί για τ’αφέντη το φαΐ”
[Αναδημοσίευση από diktiospartakos.blogspot.gr]
O διαχρονικός αυτός στίχος από το αντιπολεμικό ποίημα του Βάρναλη “να σκοτώνονται οι λαοί για τ’αφέντη το φαΐ”απαντά στο ερώτημα γιατί θα γίνει , αν γίνει, πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι πιθανότητες του οποίου αυξάνονται καθημερινά.
Οι τουρκικές απώλειες είναι μεγάλες και οι άνθρωποι του Ιμάμη Γκιουλέν στην Ουάσιγκτον ομιλούν για 300 νεκρούς. Εάν η πληροφορία είναι αληθινή, τότε πολλά εξηγούνται. Προφανώς ο Ερντογάν προσπαθεί να ξεσπάσει και να εκτονωθεί επί των …αδυνάτων, στο Αιγαίο και την Κυπριακό.
Εν τω μεταξύ η ‘Αγκυρα προχωρά ένα βήμα μετά το «γκριζάρισμα» των Ιμίων που πέτυχε με την κρίση του 1996, απομονώνοντας de facto τις βραχονησίδες από τον ελληνικό κορμό. Ταυτόχρονα η τουρκική κυβέρνηση όπως έγραψε χτες το Ποντίκι επιχειρεί να μεταφέρει την πετυχημένη τακτική της στην Κυπριακή ΑΟΖ. Τον συσχετισμό μεταξύ Αιγαίου (Ιμίων) και τουρκικής ΑΟΖ υπογράμμισε και ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν σε δηλώσεις του: «Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις έρευνες ανοιχτά της Κύπρου με τις έρευνες στην ΑΟΖ και τις κινήσεις στις βραχονησίδες… Προειδοποιούμε όσους κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο να μην κάνουν λανθασμένες κινήσεις. Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας» απείλησε ο πρόεδρος της Τουρκίας”.
Κοινός στόχος των δύο αρθρογράφων αλλά και του συνόλου του προπαγανδιστικού κυβερνητικού-καθεστωτικού μηχανισμού να μείνει στο απυρόβλητο, αθέατος και εν πολλοίς εξαφανισμένος από την επικαιρότητα, ο πραγματικός λόγος της απειλητικής διακρατικής σύγκρουσης:
ο Ανταγωνισμός τους για τις ΑΟΖ, την κυριαρχία-έλεγχο Αιγαίου – Ανατολικής Μεσογείου, τα ενεργειακά κοιτάσματα!
Ο Μεγαλοϊδεατισμός του ελληνικού κράτους είναι προσανατολισμένος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κομβικό σημείο για την πραγμάτωση των ελληνικών επεκτατικών στόχων είναι το Καστελόριζο.
Αξίζει επομένως να εξετάσουμε για ποιους λόγους το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα “τραβά τα φώτα της δημοσιότητας”.
Τι ισχυρίζεται το κάθε κράτος και με ποιους τρόπους τα επιδιώκει.
Αν επομένως το Τουρκικό κράτος βασίζεται στην ανυπέρβλητη γεωστρατηγική του θέση, στην στρατιωτική του ισχύ (που θα μας επιτρέψετε να διαπιστώσουμε ότι βρίσκεται λαβωμένη από το Πραξικόπημα, δύσκολα να εκφραστεί ταυτόχρονα σε τόσα πολλά μέτωπα, όπως δείχνει και η εξέλιξη της εισβολής του Τουρκικού Στρατού στην Συρία) και στις όποιες προσβάσεις του στον μουσουλμανικό κόσμο διαμέσου της θρησκείας.
Το ελληνικό κράτος επιχειρεί να αντιπαρατάξει “εθνική ομοψυχία”, στρατιωτική ισχύ (ουσιαστικά υπάρχει Ισορροπία Δυνάμεων, ιδιαίτερα σε κρίσιμους τομείς π.χ. Πολεμική Αεροπορία κλπ), προνομιακή συμμαχία με ιμπεριαλιστικά κέντρα και επιθετικούς άξονες συμμαχιών που συγκροτούν τα κράτη Ελλάδα-Κύπρο-Αίγυπτος-Ισραήλ.
Ελληνοκυπριακή αστική τάξη που διεκδικεί την απόλυτη κυριαρχία στο νησί, με εφαλτήριο την οικονομική της ισχύ, τις στρατηγικές συμφωνίες σε στρατιωτικό επίπεδο, ενώ η αποκλειστική διαχείριση των ενεργειακών κοιτασμάτων αποτελεί και στόχο, αλλά και προυπόθεση στρατηγικών συμμαχιών με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις-ενεργειακούς κολοσσούς για την επιβολή των συμφερόντων της.
Απέναντι της βρίσκεται το Τουρκικό κράτος ως Κατοχική Δύναμη, όπου μέσω της Επικυριαρχίας της στην Τουρκοκυπριακή Κοινότητα και των Στρατιωτικών Τετελεσμένων επιδιώκει τους στόχους της.
Είναι μια κατάσταση που επηρεάζεται από τις Μητέρες-Πατρίδες Ελλάδα/Τουρκία, που δια στόματος μελών των επίσημων κυβερνήσεων μιλούν για Δύο Ελληνικά ή Δύο Τουρκικά κράτη στη Μεσόγειο!
Ενάντια στην πολεμοκαπηλεία των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και Ερντογάν.
Να Μπλοκάρουμε τις Πολεμικές Προετοιμασίες, τους Πολεμικούς Εξοπλισμούς, τις Προσλήψεις Μισθοφόρων.
Να Αγωνιστούμε ενάντια στην Στρατιωτικοποίηση, τον Μιλιταρισμό, τον Εθνικισμό και το Κράτος του Ολοκληρωτικού Κοινοβουλευτισμού.
Αντιθέτως, μας ενώνουν πολλά ΚΟΙΝΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ με την Τουρκική Αριστερά, με τον καταπιεσμένο κόσμο της εργασίας στην Τουρκία.
Απαιτείται επομένως ένα νέο εργατικό Διεθνιστικό Αντικαπιταλιστικό κίνημα ενάντια στην Αστική Παραγωγική Ανασυγκρότηση που θέλει Δούλο τον κόσμο της εργασίας, ενάντια στους ¨εθνικού στόχους και την εθνική ενότητα¨ που απαιτεί η αστική τάξη για να μας μετατρέψει σε Κρέας στα Κανόνια της, Αναλώσιμους της Κερδοφορίας του κόσμου του πλούτου.
Δεν προετοιμαζόμαστε για να Δολοφονηθούμε μεταξύ μας εργάτες και νεολαία για επιχειρηματικά, κρατικά και Ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
Αγωνιζόμαστε για την Ανατροπή της Καπιταλιστικής Κυριαρχίας, για την Κοινωνική Απελευθέρωση.
