Το φέρετρο με τη σορό του δολοφονημένου Λέοντα Τρότσκι μεταφέρεται ανάμεσα στο πλήθος στους δρόμους της πόλης του Μεξικό στις 22 Αυγούστου

Gran Corrido Leon Trotsky

Ανώνυμο Μεξικάνικο Τραγούδι του 1940

O Lev Davidovich Bronstein, γνωστότερος με το επαναστατικό του ψευδώνυμο ως Λέων Τρότσκυ, γεννήθηκε στις 26 Οκτώβρη (7 Νοέμβρη) 1879 και πέθανε στις 21 Αυγούστου 1940. Την προηγούμενη ημέρα, 20 Αυγούστου, ο δολοφόνος του Στάλιν Ραμόν Μερκαντέρ κατάφερε ένα δολοφονικό χτύπημα στο κεφάλι, που ήταν μοιραίο για τη ζωή του επαναστάτη Λέων Τρότσκυ.

Η δολοφονία του Τρότσκυ ήταν το τελευταίο χτύπημα της αντεπαναστατικής βοναπαρτιστικής δικτατορίας του Στάλιν κατά του μόνου εναπομείναντος εν ζωή ηγέτη της Οκτωβριανής επανάστασης. Όλοι οι υπόλοιποι δολοφονήθηκαν στις τρομοδίκες της Μόσχας στα χρόνια 1936-1939, εκτός ολίγων που… «πρόλαβαν» και πέθαναν.

Προεπισκόπηση(ανοίγει σε μία νέα καρτέλα)

Στη κηδεία του Τρότσκυ εκατοντάδες χιλιάδες λαού του Μεξικού ακολούθησαν την σωρό. Τότε ένας ανώνυμος λαϊκός τραγουδιστής έφτιαξε το παρακάτω μοιρολόγι, με στίχους απλούς βγαλμένους όμως από την καρδιά, που συνέχισαν να τραγουδούνται χρόνια μετά από τους καταπιεσμένους της χώρας.

Murio Trotsky asesinado

De la noche a la manana

Porque habian premeditado

Venganza tarde o temprana

Penso en Mexico,este suelo

Hospitalario y grandioso

Para vivir muy dichoso

Bajo el techo de este cielo.

Por fin lo vencio el destino

En su propia residencia,

Donde el cobarde asesino

Lo arranco ahi sua existencia.

Un zapapico alpinista

Este asesino llevo

Y al estar solo con Trotsky

A mansalva lo attaco.

Fue un dia martes por la tarde

Esta tragedia fatal,

Que ha conmovido al pais

Y toda la capital.

Πέθανε ο Τρότσκυ δολοφονημένος

Από τη νύχτα το άλλο πρωΐ

Γιατί είχανε προμελετήσει

Αργά ή γρήγορα να εκδικηθούν.

Σκεφτότανε, στο Μεξικό, τη φιλόξενη και πανέμορφη

Ετούτη γη

Ευτυχισμένος θα ζούσε

Κάτω απ’ την σκέπη τούτου τ’ ουρανού.

Τον νίκησε, όμως, στο τέλος, η μοίρα

Μέσα στο ίδιο του το σπίτι,

Εκεί που ο θρασύδειλος φονιάς

Τον άρπαξε απ’ τη ζωή.

Ένα σκεπάρνι ορειβάτη

Ύψωσε τούτος ο φονιάς,

Κι όταν μόνος ήταν ο Τρότσκυ

Αλύπητα του ρίχτηκε.

Ήτανε μέρα Τρίτη το απόγεμα

Τούτη η τραγωδία η μοιραία,

Που όλη τη χώρα μας συγκλόνισε

Κι όλη την πρωτεύουσά μας.

(πρωτοδημοσιεύτηκε στα ελληνικά στη Νέα Προοπτική, φ.245 – μετάφραση Σ.Μ.)