Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ

Γατί η EKT στέλνει τις ελληνικές τράπεζες για λεφτά στην ΤτΕ

Τα τελευταία 24ωρα έχει αναδειχθεί σε κεντρικό θέμα πολιτικής προπαγάνδας η προσφυγή των ελληνικών τραπεζών στο έκτακτο εργαλείο χρηματοδότησης από την Τράπεζα της Ελλάδος μέσω του περιβόητου ELA. Πρόκειται για τον μηχανισμό που επιτρέπει –σε συμφωνία με την ΕΚΤ– να χρηματοδοτούνται βραχυπρόθεσμα οι τράπεζες από την ΤτΕ όταν έχουν πρόβλημα ρευστότητας και δεν μπορούν να το καλύψουν μέσω της ΕΚΤ που είναι ο κεντρικός ευρωπαϊκός χρηματοδότης.

Αυτή η ασφαλιστική δικλείδα είχε χρησιμοποιηθεί και το 2011 – 2012 όταν η φυγή κεφαλαίων λόγω της αβεβαιότητας είχε φτάσει σε μεγάλα ύψη και οι τράπεζες χρηματοδοτήθηκαν με 130 δις ευρώ «με ευθύνη της ΤτΕ» (που σημαίνει ότι, αν οι τράπεζες δεν μπορέσουν να τα επιστρέψουν, τη ζημιά θα καλύψει το ελληνικό δημόσιο,  καλύπτοντας τη ζημιά της ΤτΕ).  

Η ανάδειξη βέβαια τα τελευταία 24ωρα του «κινδύνου» να μείνουν οι τράπεζες από λεφτά ήταν σχεδόν προγραμματισμένη από κυβέρνηση και Βρυξέλλες καθώς θέλουν να ασκήσουν τον φόβο της απώλειας των καταθέσεων προκειμένου να στηρίξουν την ΝΔ στις εκλογές της 25ης Iανουαρίου. Βέβαια, από τη στιγμή που ο σπόρος αυτού του φόβου ριχτεί στη μεσαία τάξη, κυρίως, η απόσυρση καταθέσεων γίνεται αυτο-επιβεβαιούμενη προφητεία.

Τις τελευταίες εβδομάδες υπήρξε μια τέτοια τάση αλλά όχι σε απειλητικά επίπεδα. Στις Βρυξέλλες υπολογίζουν ότι αποσύρονται 60 εκατ. ευρώ την ημέρα, στην πραγματικότητα είναι πολλαπλάσια πλέον.

Ετσι η προσφυγή των τραπεζών στον ELA ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη και έγινε την Παρασκευή 16/1/2015 με σχετικό αίτημα ενημέρωσης της ΤτΕ στην ΕΚΤ.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, η πίεση στις τράπεζες έχει διαφορετική προέλευση και βάρος από αυτό που αναφέρει η σχετική προπαγάνδα.

Οι ανάγκες ρευστότητας για τις οποίες προσφεύγουν στον ELA προληπτικά οι τράπεζες έχουν να κάνουν:

α) με τις ανάγκες χρηματοδότησης του Δημοσίου. Μέχρι το φθινόπωρο τα 15 δις ευρώ εντόκων γραμματίων με τα οποία δανείζεται βραχυπρόθεσμα το δημόσιο καλύπτονταν κατά 9 δις από τις ελληνικές τράπεζες και κατά 6 δις ευρώ από τις ξένες τράπεζες. Οι ξένες τράπεζες σταμάτησαν να αγοράζουν κι έτσι οι ελληνικές πρέπει να καλύψουν και τα επιπλέον έξι δις ευρω.

β) με τις επιπτώσεις της ανατίμησης του ελβετικού φράγκου. Σε ό,τι έχει να κάνει με την ανατίμηση του ελβετικού φράγκου, αυξάνει το κόστος χρηματοδότησης των στεγαστικών δανείων σε ελβετικό φράγκο που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ελληνικές τράπεζες. Με την ανατίμηση κατά 15% του ελβετικού νομίσματος μετά την προχθεσινή κίνηση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας, ανέκυψε άμεσα κόστος 1,5 δις ευρώ για τις ελληνικές τράπεζες γιατί βέβαια δεν υπάρχουν καταθέσεις σε ελβετικό φράγκο στις ελληνικές τράπεζες για να καλύψουν τις σχετικές πληρωμές και αυτό πρέπει να το «αγοράσουν».

Γ) όσο για τις καταθέσεις αυτές πραγματικά διαρρέουν όσο εντείνονται οι «φήμες» αλλά δεν έχουν ακόμα προκαλέσει το κύμα αναλήψεων και τον πανικό στον οποίο προσβλέπει η κυβερνητική προπαγάνδα. Προς το παρόν τουλάχιστον.

Γ. Aγγ.

17-1-2015