του Θόδωρου Κουτσουμπού
Πριν λίγες ημέρες ο υπουργός ασφάλειας του Ισραήλ Μπεν Γκβιρ, του κόμματος Otzma Yehudit (Εβραϊκή Εξουσία), γιόρτασε τα 50στά γενέθλιά του. Σε μια εκδήλωση παρουσία υψηλόβαθμων αξιωματικών της αστυνομίας, η σύζυγός του χαμογελαστή τού πρόσφερε την τούρτα που είχαν ετοιμάσει. Στη θέση της “καρδούλας”, υπήρχε μία θηλιά. Μια κρεμάλα στην τούρτα! Με μια αφιέρωση: «Μερικές φορές τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα», έγραψε πάνω στην τούρτα η κυρία υπουργού.
Ήταν αναφορά στον πρόσφατο αμφιλεγόμενο νόμο που υπό την πίεση του Μπεν Γκβίρ ψηφίστηκε στην Κνεσσέτ για την επιβολή της ποινής απαγχονισμού Παλαιστινίων που ενέχονται σε αδικήματα που έχουν επιφέρει τον θάνατο σε Ισραηλινούς Εβραίους. Αν στο ίδιο αδίκημα υποπέσουν Ισραηλινοί Εβραίοι, η ποινή δι’ απαγχονισμού δεν ισχύει. Είναι ένας καθαρά ρατσιστικός νόμος που δεν έχει σχέση με οποιαδήποτε απόδοση δικαιοσύνης…
«Όνειρα»! Οι κρεμάλες για τους Παλαιστινίους κρατούμενους.
Όπως οι κρεμάλες των Βρετανών αποικιοκρατών για να διατηρήσουν την αποικιοκρατική τους εξουσία – στην Κύπρο κι όχι μόνο.
Όπως οι κρεμάλες των ναζί για να καταστείλουν τα αντάρτικα κινήματα στις κατεχόμενες χώρες, στην Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, τις χώρες της Σοβιετικής Ένωσης.
Όπως οι κρεμάλες με θύματα κυρίως Εβραίους στην αντισημιτική Ευρώπη του Μεσαίωνα. Με ή χωρίς κρεμασμένους σκύλους δίπλα τους.
Όπως, τα Παράξενα Φρούτα, στα δέντρα του αμερικανικού νότου, τα ρατσιστικά εγκλήματα της Κου Κλουξ Κλαν με θύματα μαύρους, αλλά συχνά και εβραίους – που έγιναν αφορμή για το τραγούδι Strange fruit της Billie Holiday.
Οι πιο σκοτεινές πλευρές της ιστορίας επανεμφανίζονται στον ρατσιστικό ακραίο σιωνισμό στην ανοιχτά φασιστική του εκδοχή όπως είναι ο Μπεν-Γκβιρ και το κόμμα της “Εβραϊκής Εξουσίας”.
Mαύρες καρδιές, χασκογελώντας, γιορτάζουν τον “Αρχηγό” Μπεν-Γκβιρ. Γιορτάζουν την ιδεολογία του θανάτου, του φασισμού, του ναζισμού και των πιο μαύρων και καταδικασμένων μεθόδων καταστολής στην ιστορία. Δεν είναι ο Μπεν-Γκβιρ περιθωριακό φαινόμενο στο κράτος και τη σύγχρονη κοινωνία του Ισραήλ. Είναι μέρος της εξουσίας – και ο ίδιος ο Νετανιάχου, ψήφισε μαζί του για να διατηρήσει την ενότητα του κυβερνητικού σχηματισμού, ο ίδιος πριν από μια 20ετία επέτρεψε στο κόμμα των καταδικασμένων και εκτός νόμου Καχανιστών να εκπροσωπηθούν στην ισραηλινή Βουλή (Κνεσσέτ). Είναι μια ακραία δεξιά μηχανή ρατσισμού και μίσους για τον άλλο, τον Παλαιστίνιο, τον Άραβα, τον Ιρανό, τον οποιονδήποτε δεν πληροί τα κριτήρια του ακραίου σιωνισμού -πασπαλισμένου με ολίγον ευαγγελικό χριστιανικό σιωνισμό που διαχέεται σε όλη της ισραηλινή κοινωνία. Μηχανή μίσους ιδίως για τον τόσο διαφορετικό και τόσο όμοιο Παλαιστίνιο, τον ανυπότακτο μαχόμενο Παλαιστίνιο που με το σώμα του και το πνεύμα του γράφει ηρωικές σελίδες του αγώνα για την ελευθερία.
Ενώπιον αυτού του σκοταδιστικού ρατσιστικού αγριανθρωπισμού και αποανθρωποποίησης η δήθεν πολιτισμένη Ευρώπη επισήμως τηρεί σιγήν ιχθύος. Δεν έχει ώτα, δεν έχει μάτια. Μπορεί να μιλάει για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου -που συνήθως βρίσκεται στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού- όχι όμως για το Ισραήλ. Στην πράξη, η Ευρώπη και η Αμερική στέκουν δίπλα, ενεργητικοί αρωγοί αυτής της απάνθρωπης μηχανής θανάτου. Ενισχύουν το τερατώδες δημιούργημά τους παντοιοτρόπως. Η Ευρώπη έχει το Ισραήλ μέσα σε όλους τους θεσμούς της, από το Συμβούλιο της Ευρώπης μέχρι το μπάσκετ και την Eurovision. Και φυσικά, ο κύριος στρατηγικός, οικονομικός και στρατιωτικός χορηγός, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός με τον φασιστοειδή Τραμπ διευθύνει την ίδια ορχήστρα με τον Νετανιάχου και τον Μπεν-Γκβιρ στο δεξιό άκρο της φασιστικής χορωδίας. Χωρίς να ξεχνάμε τον Μητσοτάκη που έχει συστήσει “στρατηγική συμμαχία” με τον Νετανιάχου και το κράτος του Ισραήλ, καταπατώντας βάναυσα τα δικαιώματα του λαού της Παλαιστίνης στην εθνική του αυτοδιάθεση και το δικαίωμά του να αγωνίζεται για την ελευθερία του.
Αντίθετα με τα κράτη και τις κυβερνήσεις της ιμπεριαλιστικής παρακμής, που ξερνάει ό,τι αχώνευτο έχει αφήσει η ιστορία, οι λαοί, ο ελληνικός λαός και το παγκόσμιο προλεταριάτο βρίσκονται στο πλευρό του καταπιεσμένου και αντιστεκόμενου Παλαιστινιακού λαού. Μαζί με τον δημιουργό των στίχων του Strange Fruit, Αbel Meeropol, τον Αμερικανο-Εβραίο δάσκαλο στο Μπρονξ θα τραγουδάμε το Strange Fruit διεκδικώντας έναν κόσμο χωρίς κρεμάλες, καταπίεση, εκμετάλλευση, πολέμους και φασισμούς.