Η Προκήρυξη της Μ.Ε.Κ. για το 33ο συνέδριο του Ε.Κ.Α.

ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Κάτω η Κυβέρνηση Μητσοτάκη – Κάτω ο Πόλεμος, η Φτώχεια και ο Θάνατος

Εμπρός για Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας,

Με όραμα την Επανάσταση και την Εργατική Εξουσία

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΜΕΚ ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΚΑ 7 ΚΑΙ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ζούμε την εποχή της καπιταλιστικής παρακμής, την εποχή του Θανάτου και του Πολέμου

 Η αξεπέραστη κρίση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού φέρνει την ανθρωπότητα όλο και πιο κοντά στο χείλος του γκρεμού, χωρίς δυνατότητα επιστροφής. Όπως αποδεικνύεται περίτρανα από το 2008 και μετά, κανένα οικονομικό γιατροσόφι του νεοφιλελευθερισμού δεν στάθηκε ικανό να βγάλει την ανθρωπότητα, από την πορεία προς την ολοσχερή καταστροφή, που την έχουν θέσει οι ιμπεριαλιστές. Η εργατική τάξη του 21ου αιώνα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο σκληρή εκμετάλλευση, τη πιο ανηλεή φτώχεια και πλέον με απηνή Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο καπιταλιστικός Μολώχ πληρώνεται καθημερινά με το αίμα μας, το αίμα της εργατικής τάξης, με θάνατο. Στα εργοστάσια, στη δουλειά μας, στη ζωή μας όλη, στα νοσοκομεία, στα τρένα, στις συγκοινωνίες, στα φυσικά φαινόμενα, στα τροχαία, στα σύνορα, στα πολεμικά μέτωπα, ζητούμενο πάντα είναι η θυσία ακόμα και της ζωής μας. Η αναίσχυντη και επικίνδυνη κυβέρνηση Μητσοτάκη/Νέας Δημοκρατίας, ο καταγέλαστος κολαούζος της διαλυόμενης συλλογικής Δύσης, προσφέρει τη χώρα στο πιάτο των πολεμικών σχεδίων της, με την πολεμική οικονομία να παίρνει κεφάλι, διαλύοντας το κοινωνικό κράτος, με ιδιωτικοποιήσεις και λιάνισμα των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Δουλεία αντί για εργασία

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει νομοθετηθεί από την Κυβέρνηση και τη Βουλή των αφεντικών, προκειμένου να στραγγίξουν ό,τι έχει απομείνει από τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Δεκατριάωρο, ευέλικτες σχέσεις εργασίας, συμβάσεις εξανδραποδισμού, ανύπαρκτες συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής στην εργασία, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, εκθεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, στεγαστικό πρόβλημα και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα σαρώνονται από τη συμπαιγνία κράτους-κεφαλαίου, με την εργατική τάξη να βλέπει τη μετάπτωσή της σε κατάσταση δουλείας,  χωρίς σχήματα λόγου.

Η γάγγραινα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και του κοινωνικού εταιρισμού κατατρώει την εργατική τάξη

Την ώρα του ταξικού πολέμου που μαίνεται, έχοντας καταφέρει βαριά πλήγματα στην εργατική τάξη, ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός ενεργεί σαν τον Εφιάλτη την ώρα της σύγκρουσης. Υποτάσσεται, παραδίδει, προδίδει. Όλοι «θαυμάσαμε» πριν λίγους μήνες τον ήδη ελεγχόμενο για οικονομικά μεγασκάνδαλα Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ να επιστεγάζει τον προδοτικό ρόλο που έπαιξε όλα τα χρόνια των δεκαετιών της κρίσης, κηρύσσοντας ψευδεπίγραφη εργατική συμφιλίωση εναγκαλιζόμενος με την Κεραμέως και τον Προέδρο του ΣΕΒ, για τη δήθεν αναβίωση του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με δυσκολία κάποιος μπορεί να συλλάβει το πλήρες μέγεθος και την έκταση της διαφθοράς στην οποία είναι βουτηγμένος ο επικεφαλής του μεγαλύτερου συνδικαλιστικού φορέα της χώρας. Κανέναν μας όμως δεν εκπλήσσει η αποκάλυψη, αφού το απόβρασμα αυτό δεν κρυβόταν ούτε στον τρόπο διαβίωσης, ούτε στο βρομερό τρόπο που λειτουργούσε εναντίον των εργατικών συμφερόντων που είχε καταφέρει να μιλά στο όνομά τους, στηριζόμενος από ένα εξίσου διεφθαρμένο πολιτικοσυνδικαλιστικό λόμπι. Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας βαδίζοντας στον ίδιο δρόμο του συμβιβασμού, επιδεικνύει αδιανόητη αδράνεια, ανοχή και σιωπά απέναντι σε αυτήν την οπισθοδρόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων, στο όνομα του κοινωνικού εταιρισμού, υποσκάπτοντας κάθε προσπάθεια δημιουργίας ενός δυναμικού, αγωνιστικού και κυρίως ενωτικού εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο θα μπορούσε να επιφέρει οποιαδήποτε ανάσχεση στα σχέδια του κεφαλαίου που καλπάζουν ανενόχλητα, για ολοσχερή αποδόμηση της οργανωμένης εργασίας. Ανάλογη ένοχη αδράνεια επέδειξε και σε κρίσιμες καμπές των εξελίξεων που θα μπορούσαν να επιφέρουν οποιοδήποτε κλυδωνισμό και αλλαγή του πολιτικού στάτους που σήμερα καταδυναστεύει τις ζωές μας και αναφερόμαστε στον αγώνα των αγροτών, απέναντι στον οποίο παρέμειναν αλληλέγγυοι στα χαρτιά.

Στον εφιάλτη που μας σπρώχνουν, με όραμα την επανάσταση, να γίνουμε ο εφιάλτης τους!

Το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη κάθε ανθρώπου που δεινοπαθεί κάτω από την ιμπεριαλιστική, και νεοφιλελεύθερη μπότα, εγχώρια ή διεθνή, είναι με ποιο τρόπο θα μπορέσουμε αποτινάξουμε τις καπιταλιστικές βδέλλες που μας ρουφάνε το αίμα. Το εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα παρά την προδοτική σιωπή και συνενοχή των από πάνω, ήδη καταγράφει με εντυπωσιακό τρόπο τη δυναμική που μπορεί να αναπτύξει, όπως στην απεργία στις 28 Φλεβάρη του περασμένου χρόνου για τα Τέμπη. Ήδη ένας σημαντικός αριθμός μεγάλων απεργιών οργανώθηκαν χωρίς τη χρεωκοπημένη ΓΣΕΕ του λαμόγιου Παναγόπουλου.

Το ζητούμενο είναι η οργάνωση της εργατικής τάξης με τρόπο ώστε να πετάξει από την καμπούρα της τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό, αλλά και τη γραφειοκρατία που λειτουργεί σαν κόφτης της ανατρεπτικής δύναμης που μπορούν να αποκτήσουν τα κοινωνικά κινήματα και οι ταξικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις, με τρόπο ώστε να δημιουργηθούν πολιτικές εξελίξεις στις οποίες θα πρωταγωνιστούν οι από τα κάτω και αριστερά και θα θέτουν σε κίνδυνο την αστική θεσμική πολιτειακή περιχαράκωση. Με σύνθημα τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας και άμεσο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά και κάθε κυβέρνησης που προσκυνάει την ίδια θανατοπολιτική, η Μαχόμενη Εργατική Κίνηση καλεί και δηλώνει παρούσα σε κάθε αγώνα που θα φέρνει την εργατική τάξη όλο και πιο κοντά στο μεγάλο όραμα της Επανάστασης για την Εργατική Εξουσία, μέσα στο σήμερα, σε αυτή την εποχή των πολέμων και του θανάτου που ζούμε! Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε για:

  • Να καταδικαστούν οι υπαίτιοι των εργοδοτικών εγκλημάτων στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ και σε όλους τους χώρους εργασίας. Βαριές ποινές στους παραβάτες και προληπτικά μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία
  • Να μπουν στη φυλακή οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών- Σύγχρονες, φθηνές, δημόσιες συγκοινωνίες.
  • Να αποκαλυφθεί κάθε πτυχή του κυβερνητικού σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, να μπουν στη φυλακή και να επιστρέψουν τα κλεμμένα όλοι όσοι καταβρόχθισαν τις επιδοτήσεις που στέρησαν από τους πραγματικούς αγρότες και παραγωγούς. Να στηριχθεί η αγροτική παραγωγή και η αυτάρκεια της χώρας σε αγροτικά προϊόντα μέσω αγροτικών συνεταιρισμών που θα λειτουργούν πραγματικά προς το συμφέρον των φτωχών αγροτών.
  • Ενάντια στην ακρίβεια που συνθλίβει το λαϊκό και εργατικό εισόδημα και κάνει αφόρητη τη ζωή ιδίως των χαμηλοσυνταξιούχων, να χτυπηθεί το καπιταλιστικό κέρδος των μεσαζόντων στα αγροτικά προϊόντα και τα είδη πρώτης ανάγκης.Αυξήσεις των μισθών και συντάξεων  πάνω από τον πληθωρισμό. Αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή  (ATA).
  • Ενάντια στο κλείσιμο των εργοστασίων και την ανεργία, έλεγχο στα βιβλία των επιχειρήσεων που επικαλούμενες την κρίση κάνουν μαζικές απολύσεις, κλείνουν ή μεταφέρουν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες σε άλλες χώρες.
  • Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και λειτουργία τους κάτω από εργατικό έλεγχο.
  • Κατάσχεση των προσωπικών περιουσιακών στοιχείων των καπιταλιστών που ενώ παίρνουν τα γνωστά θαλασσοδάνεια χρεοκοπούν και κλείνουν τις επιχειρήσεις.
  • Για την ανεργία: Κανένας άνεργος – Αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης προς όφελος των εργαζόμενων, για τη μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς ελάττωση μισθού και διατήρηση των δικαιωμάτων. Λιγότερη δουλειά – Δουλειά για όλους.
  • Κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη και όλων των αντεργατικών νόμων που μετατρέπουν την εργασία σε κάτεργο.
  • Κατάργηση κάθε διάκρισης στις αμοιβές και στα δικαιώματα των εργαζόμενων, βάσει φύλου ή καταγωγής. Πλήρης κοινωνική ένταξη των μεταναστών και προσφύγων, με όλα τα δικαιώματα.
  • Κρατικό πρόγραμμα προμήθειας με φθηνά βιομηχανικά είδη και λιπάσματα στους αγρότες,  έναντι φθηνών αγροτικών προϊόντων με ικανοποιητικές τιμές για τους παραγωγούς.
  • Οργάνωση της εγχώριας παραγωγής με στόχο την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού, τη διατροφική αυτάρκεια και την προστασία από την  επισιτιστική  κρίση, με  βάση  τον  μικρομεσαίο  αγρότη  και  όχι  τα συμφέροντα των πολυεθνικών αγροτοβιομηχανικών μονοπωλίων.
  • Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των μεγάλων αλυσίδων σούπερ-μάρκετ, ντόπιων και πολυεθνικών.
  • Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων. Λειτουργία των επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση προς όφελος του κοινωνικού συμφέροντος και όχι με σκοπό το κέρδος (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, Συγκοινωνίες). Επανεθνικοποίηση όλων των επιχειρήσεων που ξεπουλήθηκαν χωρίς αποζημίωση στα τρωκτικά του κεφαλαίου, ντόπια και ξένα.
  • Κατάργηση του Χρηματιστήριου Ενέργειας –Απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση των παρόχων ενέργειας. Αντιμετώπιση της ηλεκτρικής ενέργειας ως κοινωνικού αγαθού και όχι ως εμπορεύματος. Ακριβό ρεύμα σημαίνει την καταστροφή και χρεοκοπία οποιασδήποτε βιομηχανικής δραστηριότητας αυξάνοντας ακόμα περισσότερα την ανεργία.
  • Μονομερής ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ στους διεθνείς τοκογλύφουςΆμεση εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων, τραπεζών και ασφαλιστικών ιδρυμάτων.
  • Καθολική, Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση και Υγεία για όλο το λαό.
  • Απαλλοτρίωση όλης της μοναστηριακής και εκκλησιαστικής μεγάλης περιουσίας και των τσιφλικιών. Πλήρης διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος.
  • Άμεση διάλυση των κατασταλτικών μηχανισμών, των MAT και των ομάδων ΔEΛTA. Κατάργηση των ειδικών δικαστηρίων και των αντιδημοκρατικών τρομονόμων.