Opción Obrera [Εργατική Επιλογή]
5-2-2026
Για αρκετούς μήνες, το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών (USN), σε μια πράξη πολέμου, επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό στις ακτές της Βενεζουέλας στην Καραϊβική Θάλασσα, εκφοβίζοντας τη χώρα μέσω επιθέσεων και δολοφονιών. Αυτό κορυφώθηκε στις 3 Ιανουαρίου σε μια στρατιωτική επιχείρηση που προκάλεσε εγκλήματα και καταστροφές, καθώς και στην απαγωγή τού προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του.
Η πανίσχυρη κυβέρνηση των ΗΠΑ, που στήριξε τη φασιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας με στόχο την εξαπόλυση στρατιωτικής επίθεσης κατά της Ρωσίας, που μαζί με το Ισραήλ διεξάγει γενοκτονία στη Γάζα, επιθέσεις και βομβαρδισμούς από τη Δυτική Όχθη έως το Ιράν, περνώντας από τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη – αναλαμβάνει τώρα πόλεμο και κατοχή στη Βενεζουέλα και απειλεί άμεσα την αμερικανική ήπειρο από τη Γροιλανδία έως την Κολομβία, καθώς κινείται προς το πρελούδιο ενός εμφυλίου πολέμου στο εσωτερικό της ίδιας της χώρας.
Είναι αναγκαίο να δοθεί η πλήρης εικόνα της Βενεζουέλας από την αρχή. Όπως κάθε είδηση ή μαρτυρία από τα συνηθισμένα (φιλοϊμπεριαλιστικά) κανάλια του κόσμου σχετικά με τη γενοκτονία στη Γάζα υπηρετεί την ανάγκη διάδοσης της ιδέας ότι όλα ξεκίνησαν στις 7 Οκτωβρίου 2023, εξαιτίας της Χαμάς, έτσι στη Βενεζουέλα, μετά τις 3 Ιανουαρίου, όλες οι ειδήσεις επικεντρώνονται στην ειρήνη, την ηρεμία, τη γαλήνη ή την αμνηστία, αποσιωπώντας την απαίτηση για τιμωρία των υπευθύνων για τη δολοφονία περισσότερων από 100 Κουβανών και Βενεζουελάνων στρατιωτικών και αμάχων, καθώς και άγνωστου αριθμού τραυματιών, κατά την εισβολή που διέταξε ο Τραμπ. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να τονιστεί ότι η Αριστερά, ιδιαίτερα η λατινοαμερικανική Αριστερά, συμπεριλαμβανομένης και της βενεζουελάνικης Αριστεράς, είναι συνένοχη σε αυτή την αποσιώπηση, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.
Επιπλέον, το επόμενο σημαντικό σημείο είναι η ταχύτητα με την οποία η μεταβατική κυβέρνηση της Ντέλσι Ροντρίγκες έχει εφαρμόσει τις ιμπεριαλιστικές επιταγές των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο αν σημειωθεί ότι η εν λόγω διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη πολύ πριν από το 2026, συντονισμένη και συμφωνημένη από βασικούς παράγοντες και των δύο χωρών. Μεταξύ άλλων, αυτή περιλαμβάνει την επίσκεψη του διευθυντή της CIA, πετρελαϊκές συμφωνίες με αμερικανικούς ομίλους, εταιρείες υπηρεσιών και εμπορίου, που κορυφώθηκαν με τη μεταρρύθμιση του νόμου για τους υδρογονάνθρακες, την αμνηστία σε φυλακισμένους φασίστες, την επαναλειτουργία της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας, την εγκατάσταση της Λόρα Ντόγκου ως επιτετραμμένης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τον διορισμό του Βενεζουελάνου πρέσβη στις ΗΠΑ. Όλα αυτά, φυσικά, χωρίς καν να αναφερθεί η σφαγή που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιανουαρίου, στο καλύτερο φουκουγιαμικό ύφος του «τέλους της ιστορίας».
Το τρίτο, αλλά εξίσου σημαντικό, σημείο είναι η κατάσταση των Βενεζουελάνων εργατών και τα αιτήματά τους. Τώρα, η κυβέρνηση έχει γίνει φιλοϊμπεριαλιστική, και η αντιπολίτευση, τόσο από την άκρα δεξιά όσο και από την αριστερά, είναι… «αντιιμπεριαλιστική» εναντίον της κυβέρνησης. Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι αυτός ο υποτιθέμενος αντιιμπεριαλισμός, όπως πάντα, στερείται εμφανώς μιας συγκεκριμένης πλατφόρμας αγώνα για τους εργάτες και, συνεπώς, για τη χώρα.
Όταν θυμόμαστε από πού ερχόμαστε, η κυβέρνηση Μαδούρο μετέφερε για χρόνια ολόκληρη την οικονομική κρίση που προέκυψε από τις οικονομικές κυρώσεις του ιμπεριαλισμού πάνω στους εργάτες, πλήττοντας τους μισθούς τους, τις συλλογικές συμβάσεις, την ελευθερία του συνδικαλισμού, το δικαίωμα στην απεργία, τις συντάξεις και τα επιδόματα συνταξιοδότησης. Δεδομένων όλων αυτών των κοινωνικών καταστροφών που επιβλήθηκαν στους εργάτες, είναι αναμενόμενο ότι τα ψίχουλα που θα επιτρέψει ο ιμπεριαλισμός στα κρατικά ταμεία της Βενεζουέλας θα ενθουσιάσουν πολλούς· όμως είναι αναγκαίο να αποδομηθεί αυτή η αυταπάτη και να αποκαλυφθούν οι πραγματικές τους προθέσεις, που δεν είναι η ευημερία των εργατών.
Τιμούμε όσους έπεσαν πολεμώντας ενάντια στα επιθετικά τμήματα του στρατού των ΗΠΑ. Αυτά τα εγκλήματα δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητα. Είναι χαραγμένα για πάντα στο λάβαρό μας στον αγώνα ενάντια στην κατοχή. (Οτιδήποτε άλλο σημαίνει συστράτευση με τον ιμπεριαλισμό). Η Βενεζουέλα πρέπει κυρίαρχα και στρατηγικά να αναλάβει τον έλεγχο της παραγωγής πετρελαίου και αερίου, τόσο του φυσικού αερίου όσο και του υγραερίου. Οι εργάτες πετρελαίου πρέπει να αγωνιστούν για να πάρουν τον έλεγχο της PDVSA (Petróleos de Venezuela), ενωμένοι με την Pequiven (Πετροχημικά της Βενεζουέλας) σε έναν ενιαίο αγώνα, ενώ ταυτόχρονα να πετύχουν όλα τα εκκρεμή αιτήματά τους, από έναν μισθό ανάλογο με το κόστος των βασικών αναγκών έως μια ανεξάρτητη, ταξικά συνειδητή συνδικαλιστική διοίκηση, σε μαχητική ενότητα και αλληλεγγύη με όλους τους Βενεζουελάνους εργάτες. Απαιτούμε πλήρη έλεγχο και εξόρυξη του πετρελαίου σύμφωνα με τις ανάγκες της χώρας και όχι των αμερικανικών και ευρωπαϊκών ομίλων, πάνω απ’ όλα.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των Βενεζουελάνων εργατών ενάντια στην ICE, ενάντια στη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα και υπέρ της ήττας του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Στεκόμαστε στο πλευρό του Ιράν ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, το Ισραήλ, τους συνεργούς του στην Ευρώπη και τις αραβικές κυβερνήσεις. Στεκόμαστε στο πλευρό του αγώνα των λαών του Σαχέλ στην Αφρική ενάντια στην ευρωπαϊκή και αμερικανική αποικιοκρατία και τους φονταμενταλιστές ισλαμιστές μισθοφόρους τους.
Για πλήρη δικαιώματα στους μετανάστες!
Κάτω ο ιμπεριαλισμός και οι κυβερνήσεις-μαριονέτες!
Για την οργάνωση ενός αντιιμπεριαλιστικού μετώπου με συγκεκριμένα συνθήματα αγώνα!
Για τη μαχητική ενότητα των εργατών της Αμερικής!
Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Αμερικής, από την Αλάσκα έως την Ουσουάια στη Γη του Πυρός!
Opción Obrera (Εργατική Επιλογή), Βενεζουέλα
5-2-2026
https://opcion-obrera.blogspot.com/2026/02/venezuela-va-con-el-mundo-guerra.html