του Δημήτρη Γεωργίου*

Η αστική τάξη της χρεοκοπημένης Ελλάδας για δεύτερη φορά μετά το 1919 επεμβαίνει σε ένα πόλεμο στο χώρο της πάλαι ποτέ μεγάλης χώρας του Οχτώβρη (ΕΣΣΔ). Σήμερα φαίνεται πως κάνει το ίδιο εμπλεκόμενη στρατιωτικά στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.

H εκστρατεία στην Ουκρανία, η πρώτη ελληνική στρατιωτική επέμβαση εκτός εθνικών συνόρων, αποτελεί κομβικό σημείο της περιόδου από τους βαλκανικούς πολέμους ως την Μικρασιατική Καταστροφή (1912-1922). Αν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις μέχρι την λήξη του Α’ Παγκοσμίου πολέμου (1918) πρόσφεραν εδάφη στην Ελληνική επικράτεια και στήριξαν την ”Μεγάλη Ιδέα” των δύο ηπείρων και πέντε θαλασσών, με την βεβαιότητα πως η Ελλάδα θα καταλάμβανε την έκταση και τον ρόλο της περιφερειακής δύναμης στα Βαλκάνια και την Μ. Ανατολή, η αποστολή Ελληνικών δυνάμεων στην Ουκρανία εναντίον των μπολσεβίκων κατέληξε σε τραγωδία και καθόρισε την αρχή του τέλους των μωροφιλοδοξιών για την ελληνική επέκταση στην Ανατολή.

Την πρώτη φορά όταν 15 ιμπεριαλιστικοί στρατοί προσπάθησαν να πνίξουν εν τη γενέσει της την Μεγάλη Οχτωβριανή επανάσταση και να επανεγκαθιδρύσουν το χρεοκοπημένο καθεστώς του τσάρου.

Τότε αποδείχτηκε ότι η επιλογή τού Βενιζέλου να ακολουθήσει τους Γάλλους είχε σαν αποτέλεσμα την ντροπιαστική ήττα με όλο το ιμπεριαλιστικό σκυλολόι από τον ακατάβλητο Κόκκινο Στρατό του Λένιν και του Τρότσκι.

Το αντάλλαγμα που θα έδινε ο Κλεμανσώ στον Βενιζέλο ήταν η στήριξη των ελληνικών διεκδικήσεων σε Θράκη και Μικρά Ασία.

Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα αριθμούσε περίπου 23.500 άνδρες. Ο Κόκκινος Στρατός αριθμούσε 217.000 στην Ουκρανία και αφού συνέτριψε το Ουκρανικό αυτονομιστικό κίνημα τον Ιανουάριο του 1919 στράφηκε κατά των συμμάχων του στην Οδησσό και στην Κριμαία.

Σήμερα η παρασιτική αστική τάξη της χρεοκοπημένης Ελλάδας ακολουθώντας… παραδοσιακά τον ίδιο δρόμο, προκλητικά αδιάφορη μπροστά στη τραγωδία που ζει ο λαός αυτής της χώρας με τα συνεχή μνημόνια που μας έχουν επιβάλλει, αποφασίζει να συμμετάσχει (προφανώς κατόπιν εντολής), αυτή την φορά από τους Αμερικανούς και Νατοϊκούς προστάτες της σε ένα πόλεμο που αλλάζει τον χάρτη της Ευρώπης και του κόσμου, αφ’ ενός στέλνοντας όπλα στους Ουκρανούς Ναζί της κυβέρνησης Ζελένσκι που έχουν ενσωματώσει τους φασίστες του δεξιού τομέα και των ταγμάτων του Αζόφ και αφετέρου να διακηρύσσει την πρόθεσή της να στείλει αεροπλάνα να πολεμήσουν στην Ουκρανία με Έλληνες πιλότους όταν ακόμη και οι δυτικοί δεν το φωνάζουν.

Γιατί δεν έκαναν το ίδιο όσοι σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα (και ο Μητσοτάκης) όταν βομβάρδιζαν με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου στο τέλος του 20ου αιώνα (1999) την ενωμένη τότε Γιουγκοσλαβία;

Δεν δικαιολογούμε τον πόλεμο στην Ουκρανία, σημειώνουμε την υποκρισία.

Ο πρωθυπουργός των α[χ]ρίστων Μητσοτάκης στη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ έκανε την εξής δήλωση: ”Η επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας θέτει με δραματικό τρόπο… δοκιμάζουν τα όρια του διεθνούς δικαίου… Από θέση αρχής η Ελλάδα σέβεται; (το ερωτηματικό δικό μας) την εδαφική ακεραιότητα… και ανεξαρτησία όλων των χωρών….καταδικάζει την ωμή βία από την οποία δυστυχώς πολλοί αθώοι θα χάσουν τη ζωή τους.”

Ποιός λέει όλα αυτά; Ο Μητσοτάκης, ο γιός του εφιάλτη, που αυτός και η τάξη που υπηρετούν  διέλυσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) με αποτέλεσμα να έχουν πεθάνει μέχρι σήμερα περίπου 26.000 άνθρωποι από την κυνική αδιαφορία τους και την πολιτική τους που οδηγεί στην κατάρρευση της δημόσιας υγείας.

Ο άνθρωπος και η ακροδεξιά κυβέρνησή του που ξοδεύει 10 δις ευρώ να αγοράσει Ραφάλ και πολεμικά πλοία την στιγμή που η φτώχεια έχει εξαθλιώσει τους εργαζόμενους αυτής της χώρας.

Η χώρα, ο κόσμος φλέγεται και οι φλόγες υπάρχει κίνδυνος να πυρπολήσουν τον πλανήτη.

Ένας πόλεμος που εμπρηστές είναι οι Αμερικανοί, Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, μαζί τους και κολαούζος ο Μητσοτάκης.

Όλοι αυτοί με την αδήριτη αναγκαιότητα του καπιταλιστικού συστήματος να αποικιοποιήσει τον πρώην σοβιετικό χώρο άναψαν την φωτιά του πολέμου.

Δεν κρατάμε για κανένα λόγο τα ”ίσια” στην παλινόρθωση του καπιταλισμού στην Ρωσία και τον Βοναπάρτη Πούτιν ”κληρονόμο” της αντεπαναστατικής Σταλινικής γραφειοκρατίας που μας ”θυμίζει” τις εγκληματικές επεμβάσεις στην Ουγγαρέζικη εξέγερση το 1956 και την Πράγα του 1968.

Ένας Πούτιν που στην πολεμική επιχείρηση που εξελίσσεται με χιλιάδες ανθρώπινα θύματα, ένθεν -κακείθεν, πρώτα εξόντωσε τους κομμουνιστές στις λαϊκές δημοκρατίες του Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ.

Είμαστε υποχρεωμένοι να ανοίξουμε δρόμο στην Ειρήνη!

Η κάλπικη ”ειρηνική συνύπαρξη” του καπιταλισμού με τον κομμουνισμό που μας έταζε ο Στάλιν και η γραφειοκρατική καμαρίλα του χρεοκόπησε και πληρώθηκε με το αίμα εκατομμυρίων προλεταρίων στον κόσμο.

Τέτοιος δρόμος όμως υπάρχει και είναι η επαναστατική διεθνιστική κινητοποίηση της εργατικής τάξης στη Ρωσία, την Ουκρανία, τον κόσμο με στρατηγική, προοπτική και οργάνωση για την ανατροπή του καπιταλισμού, για σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση και τον πόλεμο.

Κάτω ο πόλεμος !

Πόλεμος στον πόλεμο των ιμπερια-ληστών !

Ο εχθρός είναι στην δική μας χώρα. Κάτω η κυβέρνηση Μητσοτάκη!

Έξω οι βάσεις του θανάτου από την Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο!

* Καρδιολόγος