"ΞΗΛΩΜΑ" ΣΤΟ Α.Τ. ΤΟΥ ΦΕΡΓΚΙΟΥΣΟΝ... ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

«Ξήλωμα» στο Α.Τ. του Ferguson…
…αλλά και συνέχεια στις ρατσιστικές δολοφονίες…

Μετά το βίντεο φρίκης που έκανε το γύρο του κόσμου τον περασμένο μήνα, παρουσιάζοντας μια ομάδα αστυνομικών του Λος Άντζελες να δολοφονεί εν ψυχρώ έναν άστεγο με επάλληλους πυροβολισμούς, νέο «αθώο» αίμα κυλάει στους δρόμους της Ιμπεριαλιστικής «υπερδύναμης».

Μέσα σε πέντε ημέρες σημειώθηκαν τρεις δολοφονίες άοπλων ανδρών. Κατά «σύμπτωση», τα θύματα είναι Αφροαμερικανοί, ενώ οι φονιάδες λευκοί αστυνομικοί. Όπως και στις συνεχόμενες κρατικές εκτελέσεις σε Φέργκιουσον, Νέα Υόρκη, Μίσιγκαν κλπ. που από το φθινόπωρο και μετά έχουν συνταράξει την διεθνή κοινή γνώμη, φέρνοντας στην επιφάνεια ξανά το πρόβλημα της φυλετικής καταπίεσης από το επίσημο αμερικανικό κράτος, και προκαλώντας απανωτές λαϊκές εξεγέρσεις και ένα εντεινόμενο κύμα βίας κι αντιβίας.

Τα τελευταία θύματα, είναι επίσης τρεις μαύροι άνδρες: ένας καταζητούμενος φυγάς στο Ντένβερ, ο 19χρονος Τόνι Ρόμπινσον στο Μάντισον, και τέλος, ένας 27χρονος άνδρας στην Ατλάντα, ονόματι Άντονι Χιλ. Η αιτία που ο Χιλ τιμωρήθηκε «επί ποινή θανάτου» ήταν πως περιφερόταν γυμνός στους δρόμους. Δεύτερη «σύμπτωση»: τα δεκάδες θύματα της χρονιάς που διανύουμε, είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία, μέλη μειονοτήτων, φτωχοί, άστεγοι και ψυχικά ασθενείς. Όσοι δηλαδή θεωρούνται «περιττοί» σε ένα περιβάλλον οξείας κρίσης, που έχει «γονατίσει» και τον Αμερικανικό γίγαντα, με μόνη του διέξοδο να κηρύσσει τον κοινωνικό πόλεμο στους καταπιεσμένους, πολλαπλασιάζοντας στο έπακρο όλες τις εγγενείς και κεκαλυμμένες παθογένειες αιώνων.

Η εκρηκτική κοινωνική κατάσταση δεν ευνοεί στο να περνά «απαρατήρητη» η κρατική θηριωδία ενάντια στους κολασμένους. Νέο κύμα διαδηλώσεων ξέσπασε μετά τα τελευταία εγκλήματα, όπως με την αυθόρμητη πορεία 2000 φοιτητών αμέσως μετά τον φόνο του 19χρονου Τόνι. Σε διαδήλωση έξω από το Α.Τ. του Ferguson, σημειώθηκαν τρεις πυροβολισμοί από αγνώστους, που τραυμάτισαν σοβαρά 2 αστυνομικούς. Στην αμερικανική κοινωνία -των περιορισμένων λαϊκών κινητοποιήσεων προ κρίσης, της αντιτρομοκρατικής υστερίας και του ασφυκτικού κρατικού ελέγχου από τον «Μεγάλο Αδελφό» σε οποιαδήποτε «υποψία» αντίστασης- έχει συσσωρευτεί υπερβολικά πολλή εκρηκτική ύλη, που παρέμενε για δεκαετίες θαμμένη, και τώρα, με την «βοήθεια» των δυνάμεων ασφαλείας, εκδηλώνεται με σπίθες και μικρές εκρήξεις. Είναι απλά ο προάγγελος της μεγάλης ανάφλεξης που θα οδηγήσει σε μια εκτεταμένη κοινωνική έκρηξη.

Για να εκτονωθεί η κατάσταση (πριν καν σημειωθούν οι δύο από τις τρεις τελευταίες δολοφονίες) πραγματοποιήθηκαν μία απόλυση και δύο διαθεσιμότητες υπαλλήλων στο επίμαχο αστυνομικό τμήμα του Φέργκιουσον. Μετά από έρευνα, που ξεκίνησε λόγω της δολοφονίας του Μάικλ Μπράουν που πυροδότησε την εξέγερση, αποκαλύφθηκε πως το συγκεκριμένο τμήμα ήταν «σφηκοφωλιά», με τα e-mail που έστελναν μεταξύ τους οι αστυνομικοί να βρίθουν ρατσιστικού περιεχομένου, ενώ κάποια καταφέρονταν ενάντια και στον ίδιο τον Ομπάμα.

Ο (επίσης Αφροαμερικανός) Γενικός Εισαγγελέας, Έρικ Χόλντερ, άφησε υπόνοιες πως μπορεί να φτάσει μέχρι και στο «λουκέτο» του συγκεκριμένου τμήματος, και στην πλήρη αναδόμηση της τοπικής αστυνομίας. Τελικά, για να «καλμάρει» την οργή, προχώρησε σε «παραίτηση» και του διοικητή του τμήματος, που ήταν λαϊκό αίτημα εξ αρχής (η διαδήλωση με τους πυροβολισμούς ήταν «πανηγυρική», στο άκουσμα της παραπάνω είδησης). Δεν πρέπει να ξεχνάμε, άλλωστε, πως η κυβέρνηση Ομπάμα, εκλέγεται κατά βάση από τον Αφροαμερικάνικο και άλλους μειονοτικούς πληθυσμούς της χώρας. Το πολιτικό κόστος των φετινών ρατσιστικών περιστατικών ήταν μεγάλο, κι ακόμα μεγαλύτερο λόγω του «αδειάσματος» του Ομπάμα από το δικαστήριο που αθώωσε τους φονιάδες αστυνομικούς.

Η πιο εύκολη λύση, είναι να επικεντρωθούν οι ευθύνες απλά και μόνο σε ένα αστυνομικό τμήμα και σε ένα διοικητή (αν και η απόλυση του δικαίως γεμίζει ικανοποίηση τον κόσμο), κρύβοντας έτσι την ουσία του προβλήματος, που είναι βαθιά ταξική κι αφορά ολόκληρη την Αμερικάνικη κοινωνία και το κράτος της, που έχει οικοδομηθεί πάνω στα κόκκαλα των Αφρικανών σκλάβων αλλά και την καπιταλιστική τους υπερ-εκμετάλλευση ως «ελεύθερους πολίτες».

«Λουκέτο», απόλυση και συντριβή, λοιπόν, σε όλο το σάπιο κράτος της Αμερικάνικης υπερδύναμης, για να δικαιωθούν οι αθώοι νεκροί και να πάρουν εκδίκηση οι καταπιεσμένοι.

Κ. Αποστολόπουλος