«Η φτώχεια γεννιέται σ’ ένα πολιτισμό αφθονίας»

ΗΠΑ, ΣΙΤΗΡΑ,  ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ

«Η φτώχεια γεννιέται σ’ ένα πολιτισμό αφθονίας»

Φουριέ


Σύμφωνα με τα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία οι τιμές τροφίμων σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν αυξηθεί. Kατά τον οικονομικό και επιχειρηματικό αστικό τύπο αυτό οφείλεται στην ξηρασία. Αν και η ξηρασία είναι ένα πραγματικό γεγονός η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν «έντονη χρηματο-οικονομική κερδοσκοπία».

Η σοβαρή ξηρασία στις Η.Π.Α., μετά από αυτή σε Ρωσία, Ουκρανία και Καζαχστάν και προηγουμένως στην Αργεντινή, οδήγησε σε μειωμένη παραγωγή δημητριακών, ειδικά σε σιτάρι, καλαμπόκι και σόγια.

Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη δεν υπάρχει «πραγματική απειλή έλλειψης». Τα αποθέματα επαρκούν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλου του πλανήτη. Φέτος η παραγωγή έφθασε τα 2,4 δις τόνους, 500 εκατομμύρια περισσότερα από την παραγωγή που υπήρχε πριν δέκα χρόνια, μια αύξηση διπλάσια απ’ αυτήν του παγκόσμιου πληθυσμού. Απλά η τελευταία ξηρασία είναι μια ακόμα ευκαιρία για τις τράπεζες και μεγάλους καπιταλιστικούς οργανισμούς να κερδοσκοπήσουν πάνω στα σιτηρά, προκαλώντας μεγάλες ανατιμήσεις.

Μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες οι τιμές καλαμποκιού αυξήθηκαν κατά 17% και σιταριού κατά 41% και 70% τον τελευταίο χρόνο. Σίγουρα η καλύτερη επιχείρηση για τους κερδοσκόπους είναι η «αγροεπιχείρηση». Δέκα με δώδεκα μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις ελέγχουν το 85% του παγκόσμιου εμπορίου στα τρόφιμα. Η αμερικανική πολυεθνική Mosanto ελέγχει την παραγωγή καλαμποκιού και τις τροφές των εκτρεφόμενων ζώων, η Cargil ελέγχει το 25% του σιταριού και η Louis Dreyfus το 31% της αγοράς του ρυζιού. Η ξηρασία τελικά βοηθά τις καπιταλιστικές επενδύσεις.

Οι τιμές των σιτηρών βασίζονται σε παράγοντες που τελικά δεν έχουν καμιά σχέση με τις ανάγκες των ανθρώπων. Βασίζονται ξεκάθαρα σε οικονομικούς λόγους, ώστε οι μεγάλοι παραγωγοί, οι «αγροκαπιταλιστές» να αποκομίσουν μεγάλα κέρδη. Μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, τα σιτηρά, όπως και όλα τα άλλα τρόφιμα αντιμετωπίζονται ως εμπορεύματα προς αγορά και πώληση.

Η ξηρασία ή ακόμα και μια φυσική καταστροφή υπό τον καπιταλισμό προκαλεί ένα κύμα κερδοσκοπίας πάνω σε αυτά τα βασικά προϊόντα, οδηγώντας σε αύξηση των τιμών που στη συνέχεια έχουν δραματικές επιπτώσεις στα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού σε όλο τον κάσμο. Οι φτωχοί έρχονται αντιμέτωποι με τρόφιμα που κοστίζουν πολύ ακριβά για την τσέπη τους.

Η ανάγκη για μια κοινωνία που βασίζεται στην ικανοποίηση των αναγκών και όχι στη μεγιστοποίηση των κερδών και της υπεραξίας είναι περισσότερο από ποτέ επιτακτική.

Αρ. Mα.

Νέα Προοπτική τεύχος#536# Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012