[Από τις αρχές Μαΐου, η Βολιβία συγκλονίζεται από μεγάλες απεργίες, οδοφράγματα, συγκρούσεις με την αστυνομία. Τα κείμενα που ακολουθούν προέρχονται από το περιοδικό MASAS του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος Βολιβίας (P.O.R.), φύλλο Νο 2882.]
Νόμισαν οι ξεπουλημένοι νεοφιλελεύθεροι πως μπορούσαν να εφαρμόσουν την πολιτική της πείνας, την αντιλαϊκή και αντεθνική πολιτική τους, χωρίς να ξεσηκωθούν οι καταπιεσμένοι;
Η κυβέρνηση του Πας Περέιρα1Αναφορά στον πρόεδρο Ροδρίγκο Πας Περέϊρα, εκπρόσωπο νεοφιλελεύθερης και φιλοϊμπεριαλιστικής πολιτικής. μπήκε με το δεξί —ή μάλλον με το γνωστό αλαζονικό ύφος— αναγγέλλοντας τη «νέα νεοφιλελεύθερη εποχή» της επιχειρηματικής ασυδοσίας, διαλαλώντας δεξιά κι αριστερά την κατάργηση του «κράτους-φρένου».2«Κράτος-φρένο»: Πολιτικός όρος που χρησιμοποιείται από νεοφιλελεύθερους κύκλους για να περιγράψει το κρατικό ρυθμιστικό πλαίσιο που περιορίζει την ανεξέλεγκτη δράση της αγοράς και του κεφαλαίου.
Να έχει, δηλαδή, η καχεκτική αστική τάξη, που τη σερβίρουν σαν ενσάρκωση της προόδου, πλήρη ελευθερία να πλουτίζει ξεζουμίζοντας τους εργάτες, αρπάζοντας τη γη, καταπιέζοντας με χίλιους τρόπους έναν λαό στην πλειοψηφία του γηγενή3Γηγενής πληθυσμός: Η Βολιβία διαθέτει μεγάλη πλειοψηφία αυτόχθονων λαών οι οποίοι έχουν υποστεί μακραίωνη αποικιακή, ταξική και φυλετική καταπίεση., παραδίδοντας τους φυσικούς πόρους στη λυσσασμένη εκμετάλλευση των πολυεθνικών και υποτάσσοντας τη χώρα, με τον πιο ντροπιαστικό τρόπο, στα ιμπεριαλιστικά κελεύσματα της κυβέρνησης του γενοκτόνου Τραμπ.
Γελάστηκαν οικτρά, διάολε! Η λαϊκή αγανάκτηση άρχισε να ξεσπά, έστω και χωρίς καθαρό στόχο, χωρίς επαναστατική ηγεσία. Ο αποφασιστικός αποκλεισμός της έδρας της κυβέρνησης, που ξεκίνησαν οι αγρότες της Λα Πας ενάντια στον Νόμο 1720 —νόμο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αγροβιομηχανικών τσιφλικάδων της Ανατολής— πέτυχε την κατάργησή του.
Όμως αυτό δεν καταλάγιασε την αποστροφή των γηγενών απέναντι στην καταπιεστική μπουρζουαζία, και ιδιαίτερα απέναντι στον ρατσισμό της αγροτοβιομηχανικής ολιγαρχίας της Ανατολής4Ανατολική ολιγαρχία: Αναφέρεται κυρίως στις οικονομικές και πολιτικές ελίτ της Σάντα Κρουζ και των ανατολικών περιοχών της Βολιβίας, όπου κυριαρχούν ισχυρά αγροβιομηχανικά και εξαγωγικά συμφέροντα., που κυβερνά χέρι-χέρι με τον «δειλό» Πας.
Η αποστροφή αυτή πήρε συγκεκριμένη μορφή στο περιορισμένο αίτημα της παραίτησης του προέδρου Πας ως στόχου του αγώνα.
Χιλιάδες διαδηλωτές —αγρότες, μεταλλωρύχοι, εργάτες εργοστασίων, δάσκαλοι, αλλά και λούμπεν στοιχεία⁷— συγκλόνισαν την έδρα της κυβέρνησης, συγκρούστηκαν με την αστυνομία και έστησαν οδοφράγματα με πόρτες ξεριζωμένες από κτίρια, τρομοκρατώντας την υποκριτική αστική τάξη και τον Τύπο της, που ξελαρυγγιάζονται ενάντια στον «βανδαλισμό αυτών των βαρβάρων» και ζητούν από την κυβέρνηση «σιδερένια πυγμή» — δηλαδή την εφαρμογή φασιστικής βίας.
Τους καταπιέζουν, τους εκμεταλλεύονται, τους κρατούν στη μιζέρια και μετά περιμένουν τι; Να φερθούν οι εξεγερμένες μάζες σαν εκλεπτυσμένοι Άγγλοι λόρδοι;
Οι «υπερβολές» των καταπιεσμένων, η βία των μαζών, είναι η απάντηση στη μόνιμη βία που υφίστανται κάτω από την αστική καταπίεση.
Η επανάσταση που θα βάλει τέλος στην αστική τάξη πραγμάτων και θα ανοίξει τον δρόμο για μια κυβέρνηση εργατών, αγροτών και φτωχοποιημένων μεσαίων στρωμάτων —μια κυβέρνηση που θα γεννήσει τη νέα κοινωνία χωρίς αστούς— θα είναι μοιραία και αναγκαστικά βίαιη, επώδυνη όπως κάθε ιστορικός τοκετός.
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα Βολιβίας
Η λαϊκή εξέγερση ενάντια στην ολιγαρχική κυβέρνηση του Ροδρίγο Πας Περέιρα, με αίτημα την παραίτησή του, τείνει να οξυνθεί και να γενικευτεί.
Είναι, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της μακράς και πικρής εμπειρίας των εκμεταλλευόμενων της υπαίθρου και των πόλεων εδώ και 40 χρόνια της αστικής «δημοκρατικής» φάρσας.
Απέναντι στην ανικανότητα της αστικής τάξης να λύσει την καθυστέρηση και τη φτώχεια, πρέπει να δοθεί ανεξάρτητη πολιτική απάντηση στην οικονομική κρίση.
- Όχι στους νόμους που ξεπουλούν τη χώρα. Να υπερασπιστούμε τους πόρους μας και την οικονομία μας!
- Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση, κάτω από συλλογικό εργατικό έλεγχο, του 100% της εξορυκτικής βιομηχανίας —χρυσός, ασήμι, ψευδάργυρος, κασσίτερος, σπάνιες γαίες κ.λπ.— και υπεράσπιση και αξιοποίηση των φυσικών πόρων προς όφελος του βολιβιανού λαού.
- Ανατροπή της μεγάλης γαιοκτησίας και εθνικοποίηση της αγροβιομηχανίας.
- Μονοπώλιο στο εξωτερικό εμπόριο. Όλες οι εξαγωγικές επιχειρήσεις να καταθέτουν τα δολάριά τους στην Κεντρική Τράπεζα, ώστε να μπει φρένο στη φυγή συναλλάγματος προς τους φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού.
- Κρατικοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών.
- Οι αυξήσεις στους μισθούς πρέπει να καλύπτουν το κόστος του οικογενειακού καλαθιού, και να εφαρμοστεί η κινητή κλίμακα μισθών —δηλαδή περιοδική αναπροσαρμογή ανάλογα με την άνοδο του κόστους ζωής— προς όφελος όλων των εργαζομένων.
- Φτάνει πια με τους παχυλούς μισθούς των πολιτικών. Γερουσιαστές, βουλευτές, υπουργοί, δημοτικοί σύμβουλοι και κυβερνήτες να παίρνουν όσα παίρνει ένας ειδικευμένος εργάτης. Αν είναι να σφίξουμε το ζωνάρι, ας δώσουν πρώτοι το παράδειγμα οι «πατέρες του έθνους».
- Υπεράσπιση της σταθερής δουλειάς· απαίτηση για νέες θέσεις εργασίας χωρίς επισφάλεια· εφαρμογή της κινητής κλίμακας ωρών εργασίας, ώστε να υπάρχει δουλειά για όλους.
- Υπεράσπιση της συνδικαλιστικής προστασίας. Υπεράσπιση της υποχρεωτικής συνδικαλιστικής οργάνωσης. Απόρριψη της αντισυνδικαλιστικής και αντεργατικής εκστρατείας της κυβέρνησης, που επιδιώκει να διαιρέσει και να διαλύσει την COB5COB (Central Obrera Boliviana): Η Κεντρική Εργατική Ομοσπονδία Βολιβίας, ιστορικά η σημαντικότερη συνδικαλιστική συνομοσπονδία της χώρας, με ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία μεταλλωρύχων και δημοσίων υπαλλήλων.. Η COB ανήκει στους εργάτες, και σ’ εμάς πέφτει το καθήκον να λογαριαστούμε με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
- Αύξηση στις άθλιες συντάξεις· σύνταξη στο 100% του μισθολογικού σημείου αναφοράς. Τα χρήματα από τις συνταξιοδοτικές εισφορές που δόθηκαν δανεικά στις τράπεζες, όπως στην Banco Fassil, να επιστραφούν.
- Όχι στις αυξήσεις των τιμολογίων του ρεύματος και του νερού.
- Πάγωμα των εισιτηρίων στις αστικές, διαεπαρχιακές και διανομαρχιακές μεταφορές. Υπεράσπιση του μειωμένου εισιτηρίου.
- Όχι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λατινική Αμερική. Υπεράσπιση της Βενεζουέλας και της Κούβας. Απόρριψη και πάλη ενάντια στις κυβερνήσεις-υπηρέτες του ιμπεριαλισμού, που συμμετέχουν στο λεγόμενο «Ασπίδα της Αμερικής», μέρος του οποίου αποτελεί και η κυβέρνηση Πας Περέιρα. Να στηθεί στην πράξη το Ενιαίο Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο στη Λατινική Αμερική.
Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Εργατών Μεταλλωρύχων Βολιβίας — F.S.T.M.B.
«Τμήμα της C.O.B.»
Ανακοίνωση προς τον βολιβιανό λαό:
Οργή για τη δολοφονία των συντρόφων μας στο Ελ Άλτο
Η ένδοξη Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Εργατών Μεταλλωρύχων Βολιβίας, ιστορική πρωτοπορία της εργατικής τάξης και του βολιβιανού λαού, εκφράζει τη βαθύτατη αγανάκτηση, την οργή και την καταδίκη της για την εν ψυχρώ δολοφονία των συντρόφων μας και για τη βάρβαρη καταστολή που υφίσταται σήμερα η χώρα απέναντι στον λαό που έχει βγει στον δρόμο.
Ο βολιβιανός λαός βρίσκεται στους δρόμους και στα μπλόκα γιατί δεν αντέχει άλλο. Το οικογενειακό καλάθι έχει γίνει δυσβάσταχτο· δεν υπάρχει καύσιμο, δεν υπάρχει οικονομική σταθερότητα, και χιλιάδες εργατικές οικογένειες ζουν μέσα στην αβεβαιότητα, την πείνα, τη φτώχεια και την απόγνωση. Κι ενώ ο λαός ζητά λύσεις, η κυβέρνηση απαντά με άγρια καταστολή από αστυνομία και στρατό. Εμείς, η F.S.T.M.B., γινόμαστε η φωνή αυτού του λαού και λέμε καθαρά: ο πρόεδρος πρέπει να κάνει στην άκρη.
Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων που φυλακίστηκαν άδικα επειδή διαμαρτυρήθηκαν και διεκδίκησαν τα νόμιμα δικαιώματά τους. Η διαμαρτυρία δεν είναι έγκλημα. Η υπεράσπιση του λαού δεν είναι έγκλημα. Έγκλημα είναι να καταστέλλεις, να απειλείς και να κυνηγάς όσους σήμερα υψώνουν τη φωνή τους μπροστά στην κρίση που περνά η Βολιβία.
Είμαστε μια οργάνωση που υπερασπίζεται αποκλειστικά τα εθνικά και λαϊκά συμφέροντα. Είμαστε η Ομοσπονδία των Μεταλλωρύχων, η ιστορική πρωτοπορία που στάθηκε στο πλευρό του λαού στις πιο σκοτεινές στιγμές της Βολιβίας. Είμαστε ζωντανή ιστορία αγώνα, αντίστασης και θυσίας. Γράψαμε ιστορία και θα συνεχίσουμε να γράφουμε, όποιο κι αν είναι το τίμημα.
Η F.S.T.M.B. δεν κάνει «σόου» ούτε κυνηγά πολιτική προβολή. Υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου λαού, τη σταθερή δουλειά και τα κοινωνικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με το αίμα των μεταλλωρύχων.
Η κυβέρνηση οφείλει να θυμάται ότι ανέβηκε στην εξουσία με τη λαϊκή ψήφο και δεν μπορεί σήμερα να απαντά με θάνατο, καταστολή, απειλές και βία στον ίδιο λαό που την εμπιστεύτηκε. Η υπομονή του εργαζόμενου λαού εξαντλείται. Γι’ αυτό απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των κρατουμένων και το τέλος της καταστολής ενάντια στον λαό.
Η εργατική τάξη των μεταλλωρύχων και ο λαός δεν θα γονατίσουν ποτέ!
Ζήτω η ενότητα των εργαζομένων και του βολιβιανού λαού!
Λα Πας, Βολιβία, Νότια Αμερική, Κυριακή 17 Μαΐου 2026
Για την ιστορική, επαναστατική και μαχητική
Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Εργατών Μεταλλωρύχων Βολιβίας
Μετάφραση Άρης Μαραβάς
Υποσημειώσεις