Με σφραγίδα ΔΝΤ η αλλαγή "τοπίου" στην παγκόσμια οικονομία

Με σφραγίδα ΔΝΤ
η αλλαγή “τοπίου”
στην παγκόσμια οικονομία

Η Εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ, που έγινε την περασμένη εβδομάδα, ίσως αποδειχθεί ως η πλέον σημαντική των τελευταίων ετών ως προς τις εκτιμήσεις για την πορεία της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

Το αξιοσημείωτο στην Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι ότι κάνει πλέον καθαρά λόγο για μία παγκόσμια οικονομία, η οποία μετά το 2018 “γυρίζει” από τις θετικές σε αρνητικές εκτιμήσεις.

Το 2018 σύμφωνα με αυτήν την Έκθεση θα συνεχίσει η μικρή, αλλά σταθερή τα τελευταία χρόνια αύξηση του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Αλλά αυτό σταματάει φέτος και από το 2019 η πλάστιγγα αρχίζει να γέρνει προς την άλλη κατεύθυνση, ήτοι της οικονομικής επιβράδυνσης. Χωρίς να κάνει χρήση του όρου, που ορισμένοι οικονομικοί αναλυτές έχουν εισάγει, την έννοια της “χρηματοπιστωτικής ύφεσης”, εν τούτοις την περιγράφει και την παρουσιάζει σαν βασικό κίνδυνο για τα επόμενα χρόνια.

Οι λόγοι που επικαλείται το ΔΝΤ για την εκτίμηση αυτή είναι οικονομικοί και γεωπολιτικοί :
Ως βασικός λόγος αυτής της εκτίμησης αναφέρεται σε τέτοια έκταση και με τέτοια έμφαση η πολιτική Τράμπ και οι απειλές του για ενα κύμα προστατευτισμού και εμποδίων στο παγκόσμιο εμπόριο, με σημεία αιχμής την Κίνα, την Ευρώπη και τους άλλους μεγάλους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ.
Επίσης η Έκθεση επισημαίνει την εντατικοποίηση των γεωπολιτικών συγκρούσεων στη Μ. Ανατολή, στην Άπω Ανατολή και στην Ευρώπη (με την Ρωσία). Η ένταση με την οποία εξαπλώνεται η σύγκρουση στη Μ. Ανατολή και η αντιπαράθεση με Κίνα-Ρωσία τόσο από πλευράς ΗΠΑ όσο και από πλευράς Μ. Βρετανίας και κατ’ ακολουθίαν Ε.Ε., εμφανίζονται να κυριαρχούν στη διεθνή σκηνή.
Το ενδεχόμενο χρονικού “συντονισμού” των νομισματικών πολιτικών των κεντρικών τραπεζών σε κατεύθυνση αντίθετη από εκείνη των πολιτικών ποσοτικής χαλάρωσης επισημαίνεται σαν υψηλός κίνυνδυνος για την διεθνή οικονομική και εμπορική δραστηριότητα. Τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης στην Ε.Ε. είναι ήδη στη φάση εκκίνησης της απόσυρσής τους, ενώ στις ΗΠΑ έχει ήδη αρχίσει η αύξηση των επιτοκίων.
Έμμεσα αλλά με σαφή τρόπο καταγράφεται το ότι η ενίσχυση του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια, έχει αναμφίβολα στηριχθεί σε μία σημαντική αύξηση του χρέους -ιδιαίτερα του ιδιωτικού- η οποία τα επόμενα χρόνια θα λειτουργήσει επιβαρυντικά για την ανάπτυξη. Και αυτό γιατί το χρέος αυτό θα μπορεί με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία να αναχρηματοδοτηθεί, τόσο λόγω της απόσυρσης της ποσοτικής χαλάρωσης, όσο και λόγω των υψηλότερων επιτοκίων. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό ότι η αυξητική τάση στο ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια μαζί και η προεβλεπόμενη φετινή αύξηση, είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών, με τα γιγάντια προγράμματα στήριξης τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να αποσύρονται.
Κατά συνέπεια η ανοδική τάση των αγορών και τα εξωφρενικά υψηλά επιπεδα που έχουν αγγίξει οι χρηματιστηριακοί δείκτες, μπορούν να κατακρημνισθούν ανά πάσα στιγμή από την ώρα που οι αγορές θα αρχίσουν να προεξοφλούν την αδυναμία αναχρηματοδότησης του χρέους μεσα στο οποίο κινούνται και θ’ αρχίσει η αντίστροφη σπειροειδής τάση.

EΛΛAΔA

Από αυτήν και μόνο την πλευρά θα μπορούσε να υποστηρίξει εύκολα κανείς ότι η περιβόητη “επιστροφή” της Ελλάδας στις αγορές συμπίπτει με ένα εξαιρετικά άσχημο περιβάλλον απέναντι στο οποίο καμία συμφωνία πλαίσιο –όπως αυτή που επιχειρείται για τον Ιούνιο– δεν μπορεί να λειτουργήσει ως “εγγυητής” επιβίωσης.
Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτό είναι το πλέον κρίσιμο σημείο γιατί η “έξοδος” στις αγορές δεν είναι τίποτα άλλο παρά η σταδιακή ανατικατάσταση του χρέους προς τα κράτη της Ευρωζώνης (πρώτο δάνειο) και του ESM (δεύτερο και τρίτο δάνειο) με δάνεια από την “ελεύθερη αγορά” ήτοι με πολύ ακριβότερα κεφάλαια.
Oι Κυβερνήσεις, είτε η παρούσα είτε η επόμενη, θα πρέπει με την διαδικασία αυτή να αρχίσουν να δανείζονται και να υπόκεινται στις απαιτήσεις της ελεύθερης αγοράς, με ένα συνολικό χρέος στις πλάτες σχεδόν διπλάσιο από εκείνο που είχε το ελληνικό δημόσιο όταν χρεοκόπησε το 2010…

Γ. Aγγ.