Στα εμβληματικά κτίρια Η ΖΩΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
της Τρισεύγενης Βαρελά – Γιαννατσή
“Σε απεργία πείνας από πέντε Φλεβάρη,
τα Προσφυγικά κανείς δεν θα τα πάρει”
Το παραπάνω ήταν ένα από τα πολλά συνθήματα που ακούστηκαν στην πορεία του Σαββάτου 14/3 από την πύλη του Πολυτεχνείου μέχρι τα εμβληματικά 8 κτίρια των κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας!
Δύο και πλέον χιλιάδες οι αλληλέγγυοι που συμμετείχαν την ηλιόλουστη μέρα του Μάρτη στην μεγαλειώδη πορεία, επιβεβαιώνοντας το σύνθημα που έχει γραφτεί σε μια πολυκατοικία των Προσφυγικών ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ !
Απέναντι στον εκτοπισμό των κατοίκων, την βίαιη καταστολή για τον “εξευγενισμό” της περιοχής και την προγραμματική σύμβαση του σχεδιασμού της Περιφέρειας Αττικής, του Υπουργείου Πολιτισμού και της Δ.Υ.Π.Α., η κοινότητα των Προσφυγικών απαιτεί την παραμονή των 400 κατοίκων και την ανάληψη της αποκατάστασης από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας», χωρίς τη χρήση δημοσίου χρήματος. Το δε κόστος έχει υπολογιστεί ότι θα είναι πολύ μικρότερο από αυτό που προτείνουν οι κρατικοί φορείς. Ένα μέσο αγώνα προς αυτό το σκοπό ήταν και η 1η πορεία που καλέστηκε το Σάββατο 14/3.
Από τις 11:30 το πρωί οι κάτοικοι των Προσφυγικών μαζί με τα μικρά παιδιά τους, έλληνες και μετανάστες ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ από 27 εθνικότητες μαζεύτηκαν στη πλατεία δίπλα στο κιόσκι και άρχισαν να κατηφορίζουν την λεωφόρο. Κάνοντας με τα χέρια το σήμα της νίκης, τα γελαστά και χαρούμενα πρόσωπά τους έκαναν την 1η στάση στην τέντα όπου ο σύντροφος Αριστοτέλης (Αρίστος) Χαντζής από τους πιο παλιούς κατοίκους της κοινότητας βρισκόταν στην 38η μέρα απεργίας πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της ζωής και στο πλάι του ως ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον αγώνα του, ξεκίνησε μια τριήμερη απεργία πείνας 13-14-15/3 και ο σύντροφος του “Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος” Δημήτρης.
(Παρενθετικά, ο σύντροφος Δημήτρης την Παρασκευή 13/3 ξεκινώντας την απεργία πείνας έκανε την πιο κάτω δήλωση : “Λέγομαι Δημήτρης και είμαι μέλος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος. Από σήμερα ξεκινάω απεργία πείνας για την υποστήριξη των κατειλημμένων Προσφυγικών. Το Ελληνικό κράτος προσπαθεί χρόνια να εκκενώσει τον πολιτικό χώρο των Προσφυγικών, γιατί αποτελεί αγκάθι απέναντι στην καθημερινή βαρβαρότητα που βιώνουμε. Αγκάθι στο σύστημα που γεννάει Τέμπη και σπρώχνει την ανθρωπότητα στον πόλεμο. Δεν θα καταφέρουν να εκκενώσουν την κοινότητα. Η απεργία πείνας του Αρίστου θα δικαιωθεί! Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ !”)
Τα καλέσματα για την πορεία ξεπέρασαν τα πενήντα. Όλοι και όλες ήταν στο Πολυτεχνείο από νωρίς. Η πορεία ανέβηκε την Πατησίων και την Λ. Αλεξάνδρας διήρκεσε πάνω από μία ώρα!
Προπορευόταν η “Ανοιχτή Ορχήστρα”. Η συλλογικότητα με τα ακορντεόν, τις κιθάρες, τα τύμπανα και τις φωνές τους ξεσήκωνε τους συμμετέχοντες και τους περαστικούς. Ακολουθούσε ένα μεγάλο πανό SAVE PROSFYGIKA της “Επιτροπής για την Ανάδειξη και Υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της Ιστορικής τους μνήμης”, το κρατούσαν οι δικηγόροι, οι αρχιτέκτονες, οι πολιτικοί μηχανικοί που απαρτίζουν την Επιτροπή. Ήταν οι δικηγόροι Κώστας Παπαδάκης, Άννυ Παπαρρούσου, Θανάσης Καμπαγιάννης, ο Αρχιτέκτονας Σταύρος Σταυρίδης, πολλοί άλλοι και η εμβληματική Αντιφασίστρια ΜΑΝΑ, ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ ! Πιο πίσω το πανό τής Κοινότητας που έγραφε το σύνθημα “Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ” ανάμεσα στα δύο πανό και η οικογένεια του 18χρονου Ρομά Νίκου Σαμπάνη, ο οποίος δολοφονήθηκε από πυρά αστυνομικών στο Πέραμα τον Οκτώβρη του 2021 και ζητά ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Ακολουθούσαν οργανώσεις και συλλογικότητες ανάμεσά τους το “Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα” με πανό και σημαίες, οι “Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18ΑΝΩ”, η δημοτική κίνηση “Αναστρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα”, η “Εναλλακτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών”, Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες, συνελεύσεις γειτονιάς, καταλήψεις, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, κ.ά.
Όταν η πορεία έφτασε στα Προσφυγικά πήραμε μια “γεύση από το μέλλον” από το πανηγύρι των καταπιεσμένων! Η κυκλοφορία στην Αλεξάνδρας σταμάτησε και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Ένα ζωντανό, γεμάτο παλμό, πλήθος αλληλέγγυων με υψωμένες τις γροθιές, με το σήμα της νίκης, φώναζε συνθήματα και παρέμεινε για αρκετή ώρα στο οδόστρωμα ενώ στα μπαλκόνια και την ταράτσα των προσφυγικών διαδήλωναν οι κάτοικοι με αναμένους κόκκινους πυρσούς και πανηγύριζαν για τη ζωή !
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ, ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!
ΑΡΙΣΤΟ ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ! γιατί η Ελπίδα δόθηκε γι’ αυτούς που δεν έχουν καμμία Ελπίδα και στα εμβληματικά αυτά σημαδεμένα από τις σφαίρες της μάχης της Αθήνας καταφύγια καταδιωγμένων προσφύγων, με τα 22 ενεργά αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, Η ΖΩΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ !
