του Θόδωρου Κουτσουμπού
Την οργή εκατομμυρίων καταπιεσμένων, εργατών, αντιρατσιστών και αντιφασιστών έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η εν ψυχρώ δολοφονία 37χρονης μητέρας τριών παιδιών από αξιωματικό του ρατσιστικού σώματος καταστολής ICE, που χρησιμοποιείται απο τον Τραμπ ως Προεδρική Πραιτωριανή Φρουρά για το κυνήγι των μεταναστών, αλλά και για επιβολή της ισχύος του στις πολιτείες που δεν ελέγχει.
Πράκτορας του ICE πυροβόλησε εν ψυχρώ στο κεφάλι την Renee Nicole Good – ήταν μόλις λίγα τετράγωνα μακριά από το σημείο όπου η αστυνομία δολοφόνησε τον Τζορτζ Φλόιντ το 2020.
Το περιστατικό συνέβη στη διάρκεια επιχείρησης τρομοκρατίας του πληθυσμού από μονάδα του ICE [ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής] στους δρόμους της Μινεάπολης. Μάρτυρες δήλωσαν σε τοπικό σταθμό ότι σφυρίχτρες ακούστηκαν γύρω στις 9:30 το πρωί της Τετάρτης 7/1/2026 για να προειδοποιήσουν τους κατοίκους για τους πράκτορες της ICE που επιχειρούσαν εκεί.
Οι μάρτυρες περιέγραψαν ότι είδαν ένα αυτοκίνητο Honda Pilot να έχει παγιδευτεί από αρκετούς ομοσπονδιακούς αξιωματικούς. Ένας πράκτορας προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του οδηγού. Λίγο αργότερα, το όχημα φάνηκε να κάνει όπισθεν και μετά να κινείται προς τα εμπρός. Μάρτυρες δήλωσαν ότι ρίχτηκαν τρεις πυροβολισμοί. Σύμφωνα με ισχυρισμούς, η Ρενέ Γκουντ πυροβολήθηκε ακριβώς στο πρόσωπο. Το αυτοκίνητο κύλησε για μικρή απόσταση πριν σταματήσει σε ένα άλλο σταθμευμένο αυτοκίνητο.
Εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία, την οποία καταδίκασε και ο δήμαρχος της πόλης κατηγορώντας ευθέως την ICE και απαιτώντας να φύγουν από την πόλη.
Αντίθετα, οι ομοσπονδιακοί αξιωματικοί της ICE ισχυρίστηκαν ότι ο αξιωματικός που πυροβόλησε βρισκόταν σε αυτοάμυνα – υποτίθεται ότι το αμάξι κινήθηκε για να τον πατήσει. Όμως, όπως δείχνουν τα πλάνα από βίντεο αυτός βρισκόταν στο πλάι, όχι μπροστά στο αυτοκίνητο. Πιο διαφωτιστική είναι η δικαιολογία της εκπροσώπου του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας Tricia McLaughlin η οποία δήλωσε την επομένη μέρα (Πέμπτη) ότι η Γκουντ «παρακολουθούσε τους πράκτορες όλη την ημέρα, εμποδίζοντας την επιβολή του νόμου». Βέβαια, δεν μπορεί να ισχύει το “όλη την ημέρα” αφού η δολοφονημένη γυναίκα είχε αφήσει το παιδί της στον παιδικό σταθμό ελάχιστες ώρες πριν.
Προφανώς πρόκειται για μια εκδικητική δολοφονία μιας εκτιβίστριας, αλλά και πράξη τρομοκράτησης του πληθυσμού που βλέπει την υπηρεσία του Τραμπ ως σώμα καταστολής όχι μόνο των μεταναστών αλλά όλου του πληθυσμού που -ιδίως στην ριζοσπαστική και με ιστορικές παραδόσεις Μινεάπολη- αντιτίθενται στην φασιστική πολιτική του Τραμπ. Άλλες αναφορές που ίσως κάνουν σαφέστερους τους λόγους της δολοφονίας είναι ότι η Νικόλ Γκουντ επιχειρούσε με το κινητό της να βιντεοσκοπήσει τη δράση των πρακτόρων της ICE.
Η δολοφονηθείσα Ρενέ Νικόλ Γκουντ ήταν μητέρα τριών παιδιών και περιγράφεται από συγγενείς και φίλους ως ένα ευαίσθητο άτομο. Μετακόμισε πριν ένα χρόνο στη Μινεάπολη για να ζει σε κοινότητα ευαίσθητων και σκεπτόμενων ανθρώπων. Όταν ο Τραμπ επανεξελέγη το 2024 αυτή και ο αποθανών σύζυγός της σκέπτονταν να φύγουν από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον Καναδά λόγω της πολιτικής κατάστασης. Ασχολιόταν με τα κοινά -ήταν “ακτιβίστρια”- και επίσης σπούδαζε στο πανεπιστήμιο για το μεταπτυχιακό της, ενώ έγραφε ποιήματα για τα οποία είχε βραβευτεί! Ποιήτρια και αντιΤραμπ ακτιβίστρια, επαρκείς λόγοι για δολοφονία στην Αμερική του MAGA.
Η κυβέρνηση Τραμπ έσπευσε να την καταγγείλλει -χωρίς να περιμένει οποιοδήποτε πόρισμα για τις συνθήκες θανάτου- λέγοντας, για στόματος του αντιπροέδρου JD Vance, ότι διέπραμε «επίθεση στην ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου».
Αντίθετα, ο πατέρας της, Tim Ganger, δήλωσε ότι «πιάστηκε σε μια άσχημη κατάσταση. Νομίζω ότι βρέθηκε σε διασταυρούμενα πυρά».
Κυβερνητική συγκάλυψη
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, ο αστυνομικός άνοιξε πυρ κατά τη διάρκεια μιας συμπλοκής που περιέγραψε ως απειλητική για τη ζωή του.
Η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ χαρακτήρισε το περιστατικό ως «πράξη εγχώριας τρομοκρατίας», κατηγορώντας την Γκουντ ότι χρησιμοποίησε το όχημά της ως όπλο.
Η εκπρόσωπος του DHS, Tricia McLaughlin, επανέλαβε τον ισχυρισμό αυτό, αποκαλώντας την «βίαιη ταραχοποιό», η οποία «οπλίστηκε με το όχημά της, προσπαθώντας να πατήσει τους αστυνομικούς μας σε μια προσπάθεια να τους σκοτώσει — μια πράξη εγχώριας τρομοκρατίας».
Αντίθετα, ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, απέρριψε κατηγορηματικά την εκδοχή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης (Τραμπ) και της ICE Αφού εξέτασε το βίντεο του περιστατικού, ο Φρέι χαρακτήρισε την ομοσπονδιακή αφήγηση «ανοησίες».
«Έχοντας δει ο ίδιος το βίντεο, θέλω να πω σε όλους ευθέως: αυτά είναι ανοησίες», είπε. «Πρόκειται για έναν πράκτορα που έκανε απερίσκεπτη χρήση εξουσίας που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο, τη δολοφονία κάποιου».
Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, είπε στους ομοσπονδιακούς αξιωματούχους μετανάστευσης: «Φύγετε από τη Μινεάπολη».
«Δεν σας θέλουμε εδώ. Ο δηλωμένος λόγος που βρίσκεστε σε αυτή την πόλη είναι για να δημιουργήσετε κάποιο είδος ασφάλειας, αλλά κάνετε ακριβώς το αντίθετο.»
Κατηγόρησε επίσης τις ομοσπονδιακές αρχές ότι ανέθεσαν την έρευνα για τις συνθήκες δολοφονίας στο FBI αφαιρώντας κάθε αρμοδιότητα ή στοιχείο από τις τοπικές αρχές.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κυβερνήτης της Πολιτείας της Μινεσότα Τim Waltz.
Σημειώνεται ότι στη μητροπολιτική περιοχή Μινεάπολης – Σαιντ Πολ έχουν σταλεί και επιχειρούν 2.000 πράκτορες της ICE – μια δράση που το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) χαρακτηρίζει ως τη “μεγαλύτερη επιχείρηση επιβολής του νόμου περί μετανάστευσης που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ”. Η στρατοαστυνομική επιχείρηση περιλαμβάνει όχι μόνο το κυνήγι των μεταναστών, αλλά και αυτό που ο Τραμπ αποκαλεί υποψίες απάτης – τον έλεγχο για την υποταγή των τοπικών αρχών. Αυτόπτης μάρτυρας των πυροβολισμών δήλωσε : «Οι άνθρωποι στη γειτονιά μας τρομοκρατούνται από την ICE για έξι εβδομάδες». Σύμφωνα με τη Wikipedia η δολοφονία της Γκουντ είναι η ένατη κατά την οποία πράκτορες της ICE άνοιξαν πυρ εναντίον ανθρώπων από τον Σεπτέμβριο του 2025. Τέσσερα ακόμη άτομα έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια ομοσπονδιακών επιχειρήσεων απέλασης.
Ένα ποίημα της Ρενέ Νικόλ Γκουντ
(Από τον “τοίχο” φίλου αλιεύουμε ένα ποίημα της Renne Nicole Good)
“Μαθαίνοντας να ανατέμνουμε έμβρυα χοίρων”
Θέλω πίσω τις κουνιστές πολυθρόνες μου
τα ιδεατά ηλιοβασιλέματα
και τους ήχους της παράκτιας ζούγκλας που είναι τερτσέτα από τζιτζίκια και πεντάμετρα από τριχωτά πόδια
κατσαρίδων.
Έχω δωρίσει Βίβλους σε μαγαζιά με μεταχειρισμένα
(τις στοίβαξα σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών μαζί με μια λάμπα από αλάτι Ιμαλαΐων –
Βίβλους βαπτιστικές, αυτές που μάζεψα από τα χοντρά χέρια των ζηλωτών, στην άκρη του δρόμου
Βίβλους απλοποιημένες, εύκολες στην ανάγνωση, παρασιτικές):
θυμάμαι περισσότερο τη μυρωδιά των χημικών από το ιλουστρασιόν βιβλίο της βιολογίας· μου έκαιγε τα ρουθούνια,
θυμάμαι το αλάτι και το μελάνι στις παλάμες μου.
Κάτω από το ψαλιδισμένο φεγγάρι, στις 02:45 τα ξημερώματα, μελετώ και επαναλαμβάνω
ριβόσωμα
ενδοπλασματικό –
γαλακτικό οξύ
στήμονας
στο εστιατόριο ΙΟΗΡ, γωνία Πάουερς και Στέτσον Χιλς –
επανέλαβα και έγραψα μέχρι που βρήκε το δρόμο του και σταμάτησε κάπου που δεν μπορώ πια να δείξω, ίσως
στην κοιλιά μου –
ίσως εκεί, ανάμεσα στο πάγκρεας και το παχύ έντερο βρίσκεται το ασήμαντο ρυάκι της ψυχής μου.
Είναι ο χάρακας με τον οποίο μετρώ πια τα πάντα· κοφτερός και ενισχυμένος· θραύσμα μιας γνώσης που άλλοτε ακουμπούσε σαν πανί σε πυρετώδες μέτωπο.
Μπορώ να παρατήσω και τα δύο; Αυτή την ασταθή πίστη και αυτή την κολεγιακή γνώση που πετάγεται από το
τελευταίο θρανίο
της τάξης;
τώρα δεν μπορώ να πιστέψω –
ότι η Βίβλος και το Κοράνι και η Μπαγκαβαντγκίτα μαζεύουν τα μακριά μου μαλλιά πίσω από τα αυτιά μου, όπως έκανε
η μαμά
ότι το στόμα τους ανασαίνει: «ανοίξτε δρόμο για το θαύμα» –
όλη μου η κατανόηση στάζει από το πηγούνι στο στήθος και συνοψίζεται ως εξής:
η ζωή είναι απλώς
ωάριο και σπέρμα
και πού συναντιούνται αυτά τα δύο
και πόσο συχνά και πόσο καλά
και τι πεθαίνει εκεί.
————————————————————————–
(Το ποίημα με τίτλο “Μαθαίνοντας να ανατέμνουμε έμβρυα χοίρων”, της εκκολαπτόμενης ποιήτριας και ακτιβίστριας, Ρενέ Νικόλ Γκουντ, που δολοφονήθηκε εχθές από την ICE, είχε βραβευθεί από την Ακαδημία Αμερικανών Ποιητών, το 2020.
Η μετάφραση είναι δική μου και την αφιερώνω στη μνήμη της.
Χριστίνα Καπετανοπουλου )