Μνήμη Γιάννη Παπαγεωργίου

O ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι μία συλλογική προσπάθεια που δημιουργήθηκε μετά το φόνο του Γιάννη Παπαγεωργίου σε τροχαίο δυστύχημα, την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2025, στη διασταύρωση Χίλτον, περίπου στη μία μετά το μεσημέρι. Η λέξη δυστύχημα είναι η θεσμικά και κοινωνικά καθιερωμένη για την περίπτωση που ένα τροχαίο συμβάν καταλήξει με θάνατο. Από τους επιζώντες αυτών των γεγονότων, γίνεται προσπάθεια να αφαιρεθεί ο όρος «τύχη» από τον προσδιορισμό, καθώς ό,τι συμβαίνει στο δρόμο, λιγότερο ή περισσότερο συγκλονιστικό, είναι προϊόν ανθρώπινων πράξεων και έργων, δηλαδή μπορεί να προβλεφθεί και να αποφευχθεί, εάν ο άνθρωπος επιδείξει την ανάλογη βούληση. Ο Όμιλος έχει όραμα να μετασχηματίσει σε ελπίδα ζωής το απελπισμένο και συντριπτικό συναίσθημα της θλίψης και του πένθους που προκάλεσε σε πάρα πολλούς ανθρώπους, πέρα από τη στενή οικογένεια, ο άδικος χαμός ενός πολυαγαπημένου νέου ανθρώπου χωρίς να φέρει απολύτως καμία ευθύνη γι’ αυτό, στους απάνθρωπους και βάρβαρους δρόμους της αθηναϊκής πρωτεύουσας. Έχει γι’ αυτό σαν σύνθημά του τη φράση «Σε μια Πόλη που μας σκοτώνει, ανοίγουμε δρόμο στη Ζωή!»

Ο Όμιλος δεν θα υπήρχε ούτε καν ως ιδέα, εάν οι κοντινοί άνθρωποι της οικογένειας του Γιάννη δεν βρίσκονταν από την πρώτη στιγμή κάτω από την ιαματική, αν όχι σωτήρια, συνδρομή του Πανελλήνιου Συλλόγου SOS – Τροχαία Εγκλήματα. Ο SOS-TE απαρτίζεται κατά κύριο λόγο από τους επιζώντες τροχαίων και λέγοντας επιζώντες εννοούνται όλοι οι άνθρωποι που αν και δεν ενεπλάκησαν οι ίδιοι αυτοπροσώπως στα τραυματικά συμβάντα, εν τούτοις είναι εξίσου ή και περισσότερο κατά μία έννοια, θύματα αυτών των γεγονότων, αφού βιώνουν οι ίδιοι στο έπακρο, τη πιο σκληρή εμπειρία της απώλειας και της απουσίας του αγαπημένου ανθρώπου τους. Οι άνθρωποι του Συλλόγου έκαναν σκοπό της ζωής τους να μην παραγραφούν αυτές οι απώλειες από την κοινωνική συνείδηση, αλλά να γίνουν η αφορμή για να αλλάξει αυτή και να αναγνωρίσει επιτέλους ότι η μάστιγα των τροχαίων, η οποία αφορά όλους μας, μπορεί να εξαλειφθεί, αρκεί ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί και συστηματικά -Πολιτεία, Κράτος και θεσμοί– να κάνουμε ό,τι χρειάζεται γι’ αυτό και είναι εφικτό. Αυτό λέει ο Σύλλογος με λίγα λόγια: Η μάστιγα των τροχαίων μπορεί να εξαλειφθεί, το Όραμα Μηδέν είναι εφικτό και αυτό αποδεικνύεται. Πρέπει να το επιδιώξουμε.

Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Σύλλογος Εργαζόμενων ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, ο οποίος είναι ένα εργατικό σωματείο, στις τάξεις του οποίου υπάρχει και μάλιστα μόνο τα τελευταία χρόνια, λυπηρότατη καταγραφή πολλών και πολύ σοβαρών τροχαίων συμβάντων, που στοίχισαν τη ζωή στις οικογένειες μελών του! Από την πρώτη στιγμή βρέθηκε κοντά και στην οικογένεια του Γιάννη, καθώς η μητέρα του είναι μέλος και συνδικαλιστικό στέλεχος του σωματείου.

Ο Όμιλος φιλοδοξεί να αποκτήσει πιο σταθερά χαρακτηριστικά, με την ίδρυση ενός πολιτιστικού συλλόγου στο άμεσο μέλλον, το μήνυμα του οποίου είναι ότι όπως σε όλα τα γεγονότα που διακόπτουν τη ζωή του ανθρώπου με βίαιο και παράλογο τρόπο ή τον τραυματίζουν ανεπανόρθωτα, έτσι και στα τροχαία συμβάντα, ο μόνος που μπορεί να αντιπαλέψει αυτή την καταστροφική πορεία, είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, δείχνοντας αποφασιστικότητα και εμπιστευόμενος τις δυνάμεις του. Δηλαδή, ο μόνος που μπορεί να δώσει τη μάχη ενάντια στο θάνατο, είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, με όπλο την επιστημονική γνώση και τον ορθολογισμό, με την πεποίθηση ότι ο ίδιος μπορεί να απελευθερώσει τον εαυτό του από τα δεινά της ύπαρξης, αρκεί να βάλει στο κέντρο της προσπάθειάς του, την ανθρώπινη ζωή και την αξία της. Σε αυτή την απόφαση για τον εαυτό του ο άνθρωπος, αντιλαμβάνεται επίσης, ότι καμία αξία δεν μπορεί να έχει ο ίδιος, εάν δεν δει τον εαυτό του ως μέρος του φυσικού περιβάλλοντος, με το οποίο πρέπει να συνυπάρχει αρμονικά και με σεβασμό.

Με αυτό ως όραμα και θέλοντας να κρατήσουμε το Γιάννη κοντά μας, με αγάπη και χωρίς το θρήνο, ο ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ SOS-ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ και ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ διοργανώνουν την Τετάρτη 16 Σεπτέμβρη 2026 μία μουσική εκδήλωση στο χώρο του ΝΙΕΝ, στα Μελίσσια, στις 9:00 μμ. γύρω από το γκράφιτι του Γιάννη, που δημιούργησαν πριν ένα χρόνο περίπου οι φίλοι του στον ίδιο χώρο. Θα φέρουμε μέσα από τις κουβέντες και τις μουσικές που θα μας χαρίσουν οι φίλοι μας μουσικοί, και το Γιάννη κοντά μας. Ποιος δεν θα έψαχνε το Γιάννη, απ’ όσους τον ήξεραν, για να μη συναντηθούν και να πούνε τα νέα του καλοκαιριού…

Ο Σεπτέμβρης είναι ιδιαίτερος μήνας. Οι άνθρωποι αφού ξαποσταίνουν λίγο τις μέρες του καλοκαιριού, ξαναπροσγειώνονται στην πραγματικότητα, που πάντα είναι απαιτητική και δύσκολη. Αλλά, πάντα πρέπει να βρίσκουμε λίγο χρόνο και χώρο, για λίγη μαγεία. Όπως στο Μακόντο. Στο Μακόντο δεν γίνονταν θαύματα. Αλλά με ένα μαγικό τρόπο, η ζωή σε αυτό κυλούσε, έχοντας παραμερίσει το θάνατο, χωρίς να τον έχει καταργήσει κιόλας. Μόνο όταν παρείσφρησε η λήθη, το Μακόντο τελείωσε για πάντα…

Ο Γιάννης είχε τα γενέθλιά του στις 16 Σεπτέμβρη. Μέσα στη φούρια του μήνα, ξεκίναγε και η καινούργια γενέθλια χρονιά για εκείνον. Ας τη συνεχίσουμε με το δικό μας τρόπο. Και επειδή έναν από αυτούς τους Σεπτέμβρηδες, ο Γιάννης βρέθηκε πρώτη φορά σε διαδήλωση όταν δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα, ο Σεπτέμβρης θα είναι πάντα για εμάς και αντιφασιστικός. Εξάλλου, κάθε φορά που μιλάμε και διεκδικούμε τη ΖΩΗ, κάθε φορά μιλάμε και παλεύουμε κατά του φασισμού, ο οποίος έχει ιδεολογία και σύνθημά του το «ζήτω ο θάνατος».

Εμείς λέμε ΖΗΤΩ η ΖΩΗ, ακόμα κι όταν μας νικά ο θάνατος και θα είμαστε στην εκδήλωση για το λόγο αυτό!