Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

Ο αγώνας των καθαριστριών σύμβολο όλης της εργατικής τάξης

Ο αγώνας των απολυμένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών μπήκε στον 11ο μήνα. Μετά τις ταξικές, ρατσιστικές αλλά και αγενείς δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου Σ. Βούλτεψη, για τον αγώνα των καθαριστριών που γίνανε μετά την συναυλία της Χάρις Αλεξίου που δόθηκε στο Σύνταγμα για τις καθαρίστριες, αξίζει να δούμε συνολικά την στάση της κυβέρνησης απέναντι στον αγώνα των καθαριστριών. Αξίζει να παρατηρήσουμε την κυβερνητική απάθεια να μετατρέπεται σε ασυναρτησία και πανικό μπροστά στην αποφασιστικότητα των εργατριών.

Η περίοδος τη απάθειας και της κρατικής βίας

Οι απολυμένες γυναίκες που μαζεύονταν έξω από το Υπουργείο Οικονομικών από τον Σεπτέμβριο του 2013, με τα  ευρηματικά συνθήματα δεν  χάλασαν απλά το… σούσι του υπουργού Οικονομικών Στουρνάρα, αλλά τον Ιούνιο του 2014 ευτύχησαν να ιδούν το σύνθημά τους να υλοποιείται με την παραίτηση του Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, κ.  Θεοχάρη.

Η απάθεια της κυβέρνησης για μεγάλο διάστημα, είχε ισχυρή δόση αλαζονείας γιατί είχε την κάλυψη των κυβερνητικών συνδικαλιστών της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Οικονομικών Υπηρεσιών (ΠΟΕ –ΔΟΥ). Η σιωπή της κυβέρνησης γύρω από τον αγώνα των απολυμένων γυναικών περνούσε για επιδεικτική αδιαφορία, με την οποία προσπαθούσε να εμπνεύσει το αίσθημα της ματαιότητας του αγώνα στους άνεργους και τους απολυμένους. Παράλληλα αφήνοντας τις εργαζόμενες στο έλεος της αστυνομίας προσπαθούσε να ξεφορτωθεί το πρόβλημα με την βία. Η αστυνομική βία όμως τις εξόργισε, τις συσπείρωσε και τις συνειδητοποίησε, κάνοντας την κυβέρνηση να χάσει την ψυχραιμία της.

Η πολιτική ασυναρτησία

Μετά την θετική πρωτόδικη δικαστική απόφαση, στις 8 Ιουλίου ο Πάγκαλος σε άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής» συνδέει τις καθαρίστριες και το δικαστή που τις δικαίωσε με… την χούντα! Το άρθρο –ένας σωρός από σκουπίδια– δείχνει πώς ο πολιτικός λόγος των κυβερνητικών στηριγμάτων μετατρέπεται σε ασυναρτησίες απέναντι στον αγώνα των εργαζόμενων. Η απόφαση του Αρείου Πάγου λίγο αργότερα, συμφωνώντας με τις κατευθύνσεις του Πάγκαλου, υποδεικνύει την «ορθή ερμηνεία του νόμου» στους δικαστές και ταυτίζει το εθνικό συμφέρον με τις απολύσεις των καθαριστριών.

Η σύλληψη της καθαρίστριας Βάσως Γκόβα στις 10 Ιουλίου αποτελεί κλιμάκωση από την μεριά της κυβέρνησης και  συμβαίνει γιατί οι καθαρίστριες επιμένουν στον αγώνα τους έχοντας ριζικά διαφορετική άποψη για το…εθνικό συμφέρον.

…και ο πανικός

Ο πανικός και η απώλεια της ψυχραιμίας της κυβέρνησης ξετυλίγεται σε όλο της το μεγαλείο μετά την συναυλία που έγινε στις 28 Ιουλίου με τη Χάρις Αλεξίου. Την επόμενη μέρα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ., Α. Γεωργιάδης, χύνοντας δηλητήριο κατά της Αλεξίου που έδωσε την συναυλία, δηλώνει (ανάμεσα σε άλλες πομπώδεις ανοησίες) πως οφείλουν οι καθαρίστριες στο όνομα της ισότητας με τους υπόλοιπους ανέργους να… δεχτούν την απόλυσή τους.

Ενώ η κυβερνητική εκπρόσωπος Σ. Βούλτεψη βγάζοντας όλο τον κρυμμένο κοινωνικό ρατσισμό της αστικής τάξης, χαρακτηρίζει «ύβρη το να ασχολούμαστε με τις καθαρίστριες» και διατυπώνει την άποψη πως «δεν είναι δυνατόν οι καθαρίστριες να είναι κρατικοί υπάλληλοι»!

Το υψωμένο με γροθιά γάντι

Κλείνοντας ο κύκλος των κυβερνητικών αντιδράσεων από την Ολύμπια αταραξία και σιωπή μέχρι την ταξική και πολιτική κατάντια της κυβερνητικής εκπροσώπου Σ. Βούλτεψη, είναι φανερό πως η συναυλία που της 28ης Ιουλίου πανικόβαλε την κυβέρνηση. Την πανικόβαλε επειδή ένας αγώνας ενάντια στον οποίο η κυβέρνηση εξάντλησε όλα της τα όπλα, όχι μόνο δεν περιθωριοποιήθηκε αλλά αγκαλιάστηκε από δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που ήρθαν στη συναυλία για να δηλώσουν πως η λύτρωση από τα μνημόνια και την ανεργία, βρίσκεται στον αποφασιστικό παρατεταμένο αγώνα των καταπιεσμένων.

Ίσως, ανάμεσα στις κυβερνητικές ανοησίες γύρω από αυτό τον αγώνα αξίζει να υπενθυμίσουμε και τις ανήσυχες δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, Ντινόπουλου τον Ιούνιο του 2014, πως οι «καθαρίστριες έχουν γίνει σύμβολο και στην πολιτική με τα σύμβολα δεν τα βάζεις εύκολα!».

Το υψωμένο με γροθιά γάντι των καθαριστριών έγινε το σύμβολο του αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων και της τρόικας αλλά και το σύμβολο μια άλλης εξουσίας όπου «ύβρις» δεν θα είναι να είσαι καθαρίστρια αλλά κηφήνας σαν την Σ. Βούλτεψη και τους ομόσταυλούς της, στην κυβέρνηση.

Αβραμίδης Κώστας