Το 1944 κάηκε από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής – τώρα καταστρέφεται από τις αδηφάγες εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας – με τη συνενοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη
του Θόδωρου Κουτσουμπού
Κοσμάς, το μπαλκόνι του Πάρνωνα. Στις 29 προς 30 Ιανουαρίου 1944 το χωριό κάηκε ολοσχερώς από τις γερμανικές ναζιστικές δυνάμεις κατοχής..
Ο Κοσμάς ήταν το σημαντικότερο από τα ανταρτοχώρια του Πάρνωνα, οι κάτοικοι είχαν συστήσει λαϊκή εξουσία, δικαστή είχαν εκλέξει τον σοφότερο του χωριού.
Οι κατακτητές είχαν επιχειρήσει και άλλες φορές να το καταστρέψουν. Στις 27 Ιουλίου 1943, ο Ιταλός στρατηγός Φεστούτσιο φιλοδοξούσε να τιμωρήσει τους αντάρτες και τους κατοίκους. Υπέστη όμως πανωλεθρία από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και τους κατοίκους του χωριού. Ο γερμανικός στρατός είχε μεγαλύτερη -άθλια- «επιτυχία» – έκαψε όλο το χωριό, τα 498 από τα 505 σπίτια.
Οι κάτοικοι μετά την απελευθέρωση ξαναχτίσανε το χωριό τους – πέτρα την πέτρα, όμορφο όπως και πριν την καταστροφή. Όπως έφτιαξαν και το “δρόμο των 100 ημερών”, αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο, που ενώνει τον Κοσμά με το Γεράκι και τη Λακωνία (άσχετα με την διοικητική υπαγωγή του χωριού στο Λεωνίδιο, η συντριπτική πλειοψηφία των Κοσμιτών συνδέονται με τα χωριά της Λακωνίας και όχι της Αρκαδίας…).
Τώρα, οκτώ δεκαετίες αργότερα, το χωριό Κοσμάς απειλείται με νέα καταστροφή. Η αδηφάγα και ασύδοτη επέκταση των ανεμογεννητριών, ακόμη και μέσα στο δάσος, σε περιοχή που έχει χαρακτηριστεί Natura, απειλεί το όμορφο “μπαλκόνι του Πάρνωνα” – με τα ελατοδάση, τα πεύκα και το -δεύτερο στην Ευρώπη- καστανοδάσος. Ήδη, τα μηχανήματα σκάβουν πάνω στο βουνό για τη δημιουργία των βάσεων για την τοποθέτηση των ανεμογεννητριών – τερατωδών διαστάσεων, πάνω από 150 – 180 μέτρα. Για κάθε βάση ανασκάπτεται μια έκταση μέσα στο δάσος 100×100 (=δέκα στρέμματα), ενώ δημιουργούνται δρόμοι για να περάσουν τα μηχανήματα. Ο ήχος των εκσκαπτικών μηχανημάτων ακούγεται μέσα στο χωριό.
Οι κάτοικοι αντιστέκονται όπως μπορούν και στις 9 και 29 Νοεμβρίου οργάνωσαν μαζικές διαμαρτυρίες. Σε όλο το χωριό, και κυρίως στην πλατεία με τα μαγαζιά και τους 7 +1 μεγάλους πλάτανους, είναι κρεμασμένα πανό: «O Koσμάς έχει ιστορία – δεν θα τον ισοπεδώσει μία εταιρεία», «Όχι στο βιασμό της φύσης – όχι στην ερημοποίηση».
Ο κόσμος στον Κοσμά και οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών, της Τσακωνιάς και της Λακωνίας, πρέπει να αντισταθούν. Οι παλιότεροι αντιστάθηκαν στους Γερμανούς και τους Ιταλούς φασίστες. Τώρα απαιτείται αντίσταση κατά των απογόνων των γερμανοτσολιάδων. Να μην αφήσουμε να συντελεστεί η νέα καταστροφή του χωριού – και των χωριών· γιατί από τα αδηφάγα σχέδια των εταιρειών κανένα χωριό δεν θα μείνει αλώβητο. Γιατί δεν είναι μόνο ο Κοσμάς – είναι η Ζίτσα στα Ζαγοροχώρια με τα ωραία κρασιά και τα τυριά της. Είναι η Κέρκυρα, στολίδι του Ιόνιου Πελάγους, τα νησιά και οι νησίδες του Αιγαίου, όπως η Τήνος, η Αστυπάλαια, η ιστορική -και μαρτυρική- Γυάρος που κινδυνεύουν. Είναι η Εύβοια, ο Άγιος Γεώργιος, αλλά και κάθε κορυφή τής ηπειρωτικής Ελλάδας… Που θυσιάζονται στο μολώχ του κέρδους για να εξασφαλίσουν ενεργειακή επάρκεια στη Γερμανία… και κέρδη στην ExxonMobil, την Energean, την HELLENiQ Upstream. Και φανταζόμαστε μίζες στην «Αγία» – εκ Κρήτης- Οικογένεια.
***
Λεωνίδιο: Κάλεσμα σε συγκέντρωση κατά των ανεμογεννητριών στον Πάρνωνα
Νέα κινητοποίηση ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στον Πάρνωνα οργανώνεται στο Λεωνίδιο το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου, ύστερα από κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα για τη Σωτηρία του Πάρνωνα. Η συγκέντρωση – σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί στις 6 μ.μ., στη Φάμπρικα Πολιτισμού, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των τοπικών κοινοτήτων της Νότιας Κυνουρίας, φορέων και πολιτών.
Η Επιτροπή Αγώνα απευθύνει πρόσκληση στους προέδρους των τοπικών κοινοτήτων του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, τονίζοντας ότι οι εξελίξεις γύρω από τα έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην περιοχή απαιτούν κοινό σχεδιασμό και δυναμική αντίδραση. Όπως υπογραμμίζουν τα μέλη της Επιτροπής, η «επεκτατική» παρουσία επιχειρηματικών ομίλων στον τομέα των ΑΠΕ απειλεί τον φυσικό και κοινωνικό ιστό του Πάρνωνα, φέρνοντας σοβαρές επιπτώσεις σε δασικές εκτάσεις, προστατευόμενες ζώνες, παραδοσιακούς οικισμούς και επαγγελματικές δραστηριότητες που συνδέονται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία και τον τουρισμό.
