του Salah Musa
Το βασικό ερώτημα είναι: Εκλογές για ποιον σκοπό; Για ποιο πολιτικό σύστημα; Με ποιους όρους; Και προς ποιον στόχο;
Θέλουμε εκλογές για να αντισταθούμε στα σχέδια εξάλειψης της παλαιστινιακής υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου του Τραμπ, να διασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις αντοχής και παραμονής του παλαιστινιακού λαού στη γη του, να ανασυγκροτήσουμε το παλαιστινιακό πολιτικό σύστημα πάνω σε εθνικές και δημοκρατικές, συναινετικές βάσεις, να ενοποιήσουμε τους θεσμούς, να αποκαταστήσουμε τη σημασία του εθνικού σχεδίου, να ανανεώσουμε τη νομιμοποίηση, να ανοίξουμε τον δρόμο για τον τερματισμό τής διχόνοιας και για την ανασυγκρότηση και αναζωογόνηση της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης;
Ή μήπως θέλουμε εκλογές για να διευκολύνουμε την εφαρμογή του σχεδίου του Τραμπ;
Ή μήπως θέλουμε εκλογές για την αναπαραγωγή της ίδιας της αρχής της αυτοδιοίκησης, τη βελτίωση της διοίκησης του πληθυσμού υπό κατοχή, τη διατήρηση της υπάρχουσας ηγεσίας και των υφιστάμενων θεσμών και την εφαρμογή του σχεδίου του Τραμπ;
Εάν οι εκλογές χρησιμοποιηθούν για την αναπαραγωγή της ίδιας πραγματικότητας, δεν θα αποτελέσουν έξοδο από το αδιέξοδο, αλλά θα μετατραπούν σε εργαλείο νομιμοποίησής του.
Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι η κατοχή δεν θα επιτρέψει τη διεξαγωγή ελεύθερων παλαιστινιακών εκλογών των οποίων τα αποτελέσματα θα γίνουν σεβαστά. Θα τις επιτρέψει μόνο εφόσον, τελικά, ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντά της και με την αμερικανική και ισραηλινή αντίληψη για τη λύση. Και εάν διεξαχθούν και παράγουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αυτά θα δημευθούν και θα ακυρωθούν.
Εδώ αναδεικνύεται ο κίνδυνος των σχεδίων και των στόχων που προωθούνται υπό διαφορετικούς τίτλους, με κυριότερα τον χάρτη του Τραμπ, την εγκατάλειψη της αντίστασης και την εκ των υστέρων καταδίκη της, τη μετατροπή των αντιστασιακών οργανώσεων σε πολιτικά κόμματα, την εγκατάλειψη ακόμη και της διεκδίκησης του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση και την εθνική ανεξαρτησία, τον διαχωρισμό του εθνικού από το δημοκρατικό ζήτημα, τον περιορισμό των διεκδικήσεων σε ψωμί, φάρμακα, στέγη, εργασία και ασφάλεια, την αντιμετώπιση του λαού ως μεμονωμένων ατόμων και όχι ως ενιαίου λαού, καθώς και την προετοιμασία για την αποδοχή οποιασδήποτε πρότασης, ώστε η λύση εξάλειψης της παλαιστινιακής υπόθεσης να καταστεί γέφυρα προς την εξομάλυνση των σχέσεων και την οικοδόμηση της «Νέας Μέσης Ανατολής».
Αυτό δεν αφήνει πραγματικό χώρο ούτε για τα παλαιστινιακά εθνικά δικαιώματα στην ιστορική τους διάσταση ούτε για τους Παλαιστινίους ως λαό που έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του, παρά μόνο μέσα σε όρους και επιβολές που επαναπροσδιορίζουν την ίδια την υπόθεση από τα θεμέλιά της.
Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, δεν υπάρχει θέση ούτε για την Παλαιστινιακή Αρχή ούτε για την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, παρά μόνο αφού αναδιαμορφωθούν σύμφωνα με εξωτερικούς όρους. Ούτε υπάρχει θέση για τις αντιστασιακές οργανώσεις, παρά μόνο μετά τον αφοπλισμό τους και τον επαναπροσδιορισμό τού ρόλου τους, έτσι ώστε να μετατραπούν από συστατικά μέρη ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος σε πολιτικές οργανώσεις που επικεντρώνονται στις υπηρεσίες και στα καθημερινά ζητήματα της ζωής, αντιμετωπίζοντας τους Παλαιστινίους ως άτομα και όχι ως λαό.
Αυτό, στην ουσία του, σημαίνει τη διάλυση της ενότητας της υπόθεσης, της γης, του λαού και των θεσμών, την αποδυνάμωση της ιστορικής αφήγησης, καθώς και την υποχώρηση από το δικαίωμα της επιστροφής και από τα υπόλοιπα εθνικά δικαιώματα.
Το ζητούμενο: αλλαγή πορείας
Από εδώ προκύπτει ότι η έξοδος από το παλαιστινιακό αδιέξοδο δεν μπορεί να επιτευχθεί με την αλλαγή ορισμένων προσώπων, με τη διεξαγωγή περιορισμένων εκλογών ή με την ανακατανομή αξιωμάτων μέσα στους υφιστάμενους θεσμούς. Ούτε μπορεί να επιτευχθεί με την επιστροφή στους διαλόγους και στις συμφωνίες όπως έγιναν στο παρελθόν, οι οποίες δεν εφαρμόστηκαν και συνέβαλαν στο να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση.
Αυτό που απαιτείται είναι η επανίδρυση του παλαιστινιακού πολιτικού συστήματος πάνω σε μια νέα εθνική και δημοκρατική βάση συναίνεσης και πραγματικής πολιτικής εταιρικής σχέσης.■
* Νομοθετικές εκλογές θα διεξαχθούν στην Παλαιστίνη στις 28 Νοεμβρίου 2026 προκειμένου να εκλεγεί το 3ο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (PLC), το νομοθετικό σώμα της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής (PNA). Oι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 22 Μαΐου 2021 αλλά αναβλήθηκαν επ’ αόριστον από τον Αμπάς στις 29 Απριλίου 2021.
Ο Μαχμούντ Αμπάς εξελέγη Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής στις 9 Ιανουαρίου 2005 για μια τετραετή θητεία η οποία έληξε στις 9 Ιανουαρίου 2009. Οι τελευταίες εκλογές για το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (PLC) διεξήχθησαν στις 25 Ιανουαρίου 2006 με εκλογική νίκη της Χαμάς την οποία ο Αμπάς δεν αναγνώρισε. Ακολούθησε ένοπλη αναμέτρηση στη Γάζα με νίκη των ενόπλων της Χαμάς και περί τους 600 νεκρούς. Και πριν και μετά τις εκλογές σημειώθηκαν αμέτρητες αυθαίρετες ισραηλινές παρεμβάσεις, συλλήψεις, βομβαρδισμοί και πόλεμοι, με τελευταίο τον γενοκτονικό πόλεμο στη Γάζα και την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη. [Σ.τ.Ε.]