Πορεία μνήμης και αφύπνισης του Πανελλαδικού Συλλόγου SOS-Tροχαία Εγκλήματα

Την Κυριακή 23 Νοεμβρίου

της Μαργαρίτας Κουτσανέλλου

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025, σε κλίμα συγκίνησης, αλλά και σε κλίμα αγώνα και ελπίδας για ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και της Πολιτείας στο θέμα της μάστιγας των τροχαίων συγκρούσεων, η πορεία του Πανελλαδικού Συλλόγου SOS-Tροχαία Εγκλήματα.

Θυμίζουμε ότι η πορεία στο κέντρο της πόλης, η οποία ήταν προγραμματισμένη για την προηγούμενη Κυριακή 16 Νοεμβρίου, ως εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων, αναβλήθηκε λόγω της απαγόρευσης συναθροίσεων από την Ελληνική Αστυνομία, εξαιτίας της άφιξης Ζελένσκι στην Αθήνα!

Δεν θα μπορούσαμε να μη σχολιάσουμε τον επιπλέον αρνητικό συμβολισμό που είχε αυτή η απαγόρευση, καθώς η πορεία του Συλλόγου είχε σκοπό να υπερασπιστεί τη ζωή, αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα πρόληψης των τροχαίων εγκλημάτων και των εκατοντάδων θανάτων που συμβαίνουν κάθε χρόνο στη χώρα εξαιτίας τους, τη στιγμή που η συνάντηση των αρχηγών των δύο κρατών και χάριν της οποίας επιβλήθηκε η απαγόρευση, σκοπό είχε να στηρίξει τα σχέδια θανάτου εκατομμύρια αθώων, με τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων που διεξάγεται στην Ουκρανία εδώ και τρία χρόνια σχεδόν.

Η πορεία στην οποία συμμετείχαν μέλη των οικογενειών θυμάτων τροχαίων συγκρούσεων θανατηφόρων ή με βαριές αναπηρίες, θύματα τροχαίων, αλλά και φίλοι του Συλλόγου ξεκίνησε από το Χίλτον, όπου μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025 έχουν σημειωθεί τρία τροχαία. Εκεί αποδόθηκαν τιμές στον 24χρονο φοιτητή του Πολυτεχνείου, Γιάννη Παπαγεωργίου, που έχασε τη ζωή του εντελώς άδικα στις 13 Φεβρουαρίου 2025. Εν συνεχεία, η πορεία διένυσε τη Βασιλίσσης Σοφίας, με σταθμούς στο ύψος της Ριζάρη, όπου επίσης ένας άλλος μοτοσικλετιστής σκοτώθηκε στη μέση της πόλης και εν συνεχεία, έξω από τη Βουλή, εκεί όπου ο νεαρός Ιάσονας Λαλαούνης βρήκε τραγικό θάνατο εξαιτίας της παράνομης στροφής του κρατικού αυτοκινήτου που χρησιμοποιεί η Ντόρα Μπακογιάννη, ως βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου.

Σε εκείνο το σημείο όπως και σε όλα τα υπόλοιπα, τα μέλη του Συλλόγου σχεδίασαν στο δρόμο, μία λευκή πεταλούδα, που είναι το σήμα του Συλλόγου και συμβολίζει τις αδικοχαμένες ψυχές των θυμάτων.

Η πορεία κατευθύνθηκε στη συνέχεια προς τη Σταδίου και Πεσμαζόγλου, όπου και εκεί η στατιστική δείχνει ότι πρόκειται για σημείο-καρμανιόλα, στο οποίο έχουν χάσει τη ζωή τους άνθρωποι, ακόμα και πεζοί, ενώ σε μία των περιπτώσεων, εκτός από το θανάσιμο τραυματισμό, υπήρξε και εγκατάλειψη του θύματος.

Η πορεία ολοκλήρωσε τη διαδρομή της στον πεζόδρομο της Σατωβριάνδου, αφού στάθηκε και επί της Πανεπιστημίου και Πατησίων, προς τιμή δύο νεκρών μοτοσυκλετιστών. Η δε κατάληξη στον πεζόδρομο της Σατωβριάνδου, ίσως να συνιστά και την πιο απρόβλεπτη από όλες τις περιπτώσεις, καθώς ακριβώς στη μέση του πεζόδρομου, ένα αυτοκίνητο σε μία πραγματικά τρελή πορεία έφτασε ως εκεί, χτυπώντας θανάσιμα ένα μετανάστη. Ο δράστης του εγκλήματος, οδηγός του οχήματος, εγκατέλειψε το θύμα και το όχημα και εξαφανίστηκε. Τόσο ο δράστης, όσο και το θύμα καταγράφονται ως άγνωστοι, κάτι που ακούγεται πολύ απίθανο για τον πρώτο και πολύ πιθανό για το δεύτερο. Σε κάθε περίπτωση σε αυτή την ανήκουστη υπόθεση, γίνεται αισθητή ακόμα μία φορά η ταξική διάκριση ακόμα και στο θάνατο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι για τους υπόλοιπους, η μνήμη των θυμάτων νεκρών και ανάπηρων από τροχαίες συγκρούσεις, όπως και η μοίρα των οικογενειών των θυμάτων έχουν πολύ καλύτερη αντιμετώπιση από τη δικαστική εξουσία.

ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ – ΑΓΝΟΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΠΟΔΟΠΑΤΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Ένα από τα βασικά ζητήματα που θέτει ο Σύλλογος SOS Tροχαία- Εγκλήματα είναι η απαράδεκτη μεταχείριση από τη Δικαιοσύνη, των θυμάτων και των οικογενειών τους, με την καθυστέρηση απόδοσης δικαιοσύνης μέχρι αρνησιδικίας, αλλά και τις ποινές-χάδια στους δράστες των τροχαίων εγκλημάτων. Όπως καταγγέλλουν οι οικογένειες των θυμάτων, πρόκειται για κοινή εμπειρία ότι στις δικαστικές αίθουσες αντιμετωπίζονται ως θύτες και όχι θύματα, ότι πρόκειται για ένα δεύτερο θάνατο για εκείνες και μία απαράδεκτη προσβολή της μνήμης των νεκρών, αλλά και μείωση της ίδιας της αξίας της ανθρώπινης ζωής.