ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ Ο ΝΟΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Νέα στοιχεία για την ανεργία, σε Ευρώπη και Ελλάδα, δόθηκαν από τη Eurostat στις 31 Απριλίου 2014.

Στην ΕΕ προστέθηκαν άλλοι 95000 άνθρωποι στην λίστα της ανεργίας. Το αποτέλεσμα είναι περίπου 27 εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων περίπου 4 εκατομμύρια είναι νέοι κάτω των 25 ετών, να μην εργάζονται κι αυτό είναι μόνο ο επίσημος αριθμός.

Γενικός δείκτης ανεργίας νέων στην Ευρώπη από το 2000 έως το 2014 (πηγή : Eurostat)
Την ίδια στιγμή, τα αντίστοιχα στοιχεία για την Ελλάδα δείχνουν ένα επίσημο γενικό ποσοστό περίπου στο 27%, με το αντίστοιχο στους νέους περίπου στο 57%, το οποίο αυξάνεται εάν συμπεριλάβει κανείς όσους εργάζονται σε προγράμματα πολύ μικρής διάρκειας ( π.χ. 5μηνα κοινωφελή), που μόνο την πραγματική αίσθηση της σταθερής εργασίας δε προσφέρουν, καθώς και όσους εργάζονται ελαστικά ή υποαπασχολούνται με πενιχρό μεροκάματο, αλλά για το ‘’νομότυπο‘’ κράτος δε θεωρούνται άνεργοι. Αυτά θυμίζουν μια παλιά, αλλά μη λησμονημένη φράση, του πάλαι ποτέ Πασόκ που έλεγε ότι ‘’δεν θα προβούμε σε μη οικειοθελείς αποχωρήσεις’’. Ο νοών νοείτω…

Πηγή : Ελληνική Στατιστική Αρχή

Pεκόρ στο Noμό Mαγνησίας

Συγχρόνως, ρεκόρ στο ποσοστό ανεργίας σημειώθηκε στο νομό Μαγνησίας και ιδιαίτερα στο Βόλο, όπου η ανεργία ξεπερνά το 37% επισήμως. Σε μια βιομηχανική πόλη με έντονη δραστηριότητα στο παρελθόν σε δυο βιομηχανικές περιοχές, μία βιοτεχνική και ένα εργοστάσιο παραγωγής τσιμέντου εγκατεστημένου σε λιμάνι, με δίκτυο σιδηροδρόμων και εθνικό οδικό δίκτυο, που συνδέει όλα τα παραπάνω, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η κατάσταση όχι μόνο δεν εγγυάται την ανάπτυξη και την έξοδο στις αγορές όπως διατείνονται, ενόψει εκλογών, οι αστοί διαχειριστές του καπιταλισμού σε Ελλάδα και διεθνώς αλλά οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο.

Ο δρόμος που εκείνοι χαράζουν για εμάς είναι στρωμένος με αγκάθια, χωρίς φως και χρώμα. Εμείς  αγωνιζόμαστε όχι μόνο για να φωτίσουμε αυτή την κοινωνία ή να της δώσουμε το χρώμα της ελπίδας και του αγώνα, αλλά και για να χτίσουμε μια άλλη, επιτέλους, ανθρώπινη.

Μόνο με σοσιαλισμό, ορθή χρήση του εργασιακού χρόνου με δίκαιη κατανομή σε όλους τους εργαζόμενους και τα παραγωγικά μέσα στα χέρια των παραγωγών του πλούτου μπορεί η κοινωνία, τοπικά, εθνικά και παγκόσμια να υπάρχει.

Σπύρος Μανώλης