Καπιταλιστική κρίση και παρασιτισμός πίσω από το σκάνδαλο του "libor"

Καπιταλιστική κρίση και παρασιτισμός πίσω από το σκάνδαλο του “libor”


Θα μπορούσε να είναι απλά η μεγαλύτερη κλοπή του αιώνα αυτή που αποκαλύφθηκε στην Βρετανία με την τράπεζα Barcley’s, η οποία αποδέχθηκε ότι “χειραγωγούσε” τα επιτόκια της διατραπεζικής αγοράς, το περιβόητο “libor” τουλάχιστον από το 2007!

Όμως δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτό, αλλά για την πλέον κραυγαλέα απόδειξη ότι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις και το χρηματιστικό κεφάλαιο διογκώνεται ακόμα περισσότερο μέσα στην κρίση σε πρωτοφανή επίπεδα. O παρασιτισμός είναι ενδογενής τάση του χρηματιστικού κεφαλαίου που γιγαντώνεται στις περιόδους κρίσης. Και τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο του αδιεξόδου της. 

Τι έχει συμβεί κατ’ αρχήν. 

Πριν από λίγους μήνες ένας δημοσιογράφος στους Financial Times είχε αρχίσει να γράφει ότι οι εποπτικές αρχές των τραπεζών θα πρέπει να “ψάξουν” για το ενδεχόμενο να “χειραγωγείται” από ορισμένες τράπεζες το επιτόκιο της διατραπεζικής αγοράς, το libor. 

Τα δημοσιεύματα αυτά δεν βρήκαν τότε ανταπόκριση και το θέμα είχε λίγο πολύ θαφτεί, ώσπου πρόσφατα ο ίδιος ο επικεφαλής των εποπτικών αρχών της Βρετανίας (λόρδος στον τίτλο) ανακοίνωσε μαζί με την διοίκηση της τράπεζας Barcley’s ότι πράγματι από το 2007 η τράπεζα αυτή πρωτοστατούσε στην χειραγώγηση του libor. Η “τιμωρία” της τράπεζας ήταν περίπου μισό δισ. στερλίνες. Κάπου εκεί φάνηκε να σταματά το κύμα των αποκαλύψεων μέχρι που άρχισε να επεκτείνεται η έρευνα και τα σχόλια γύρω από το θέμα αυτό για να αποκαλυφθεί ότι πρώτον η χειραγώγηση αυτή γινόταν με την συνεργασία των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών τραπεζών όπως π.χ. της Deutsche Bank, HSBC, Credit Agricole, και άλλων που ακόμα “ψάχνονται”. Γιατί όμως είναι τόσο μεγάλο το σκάνδαλο αυτό; Γιατί με βάση το libor έχουν καθορισθεί συμβόλαια 500 τρισ. δολ. παραγώγων όπως επίσης και οι χορηγήσεις που έχουν διαχυθεί από τις τράπεζες στα στεγαστικά δάνεια, στα επιχειρηματικά ύψους πολλών εκατοντάδων δισ. ευρώ πανευρωπαϊκά. Τα κέρδη των τραπεζών από τα χιλιοστά παραπάνω ή παρακάτω που συμφωνούσαν οι τραπεζίτες να χειραγωγήσουν το επιτόκιο αυτών των παραγώγων και των δανείων είναι εκατοντάδες δισ. ευρώ. Η απάτη δεν σταματάει όμως εκεί, καθώς με βάση το libor καθόριζαν και τα δικά τους διατραπεζικά επιτόκια σε Ασία, ΗΠΑ και Λατ. Αμερική. 

Όμως, η εκρηκτική πολιτική σημασία αυτού του πρωτοφανούς οικονομικού σκανδάλου αποκαλύφθηκε στο πραγματικό της μέγεθος όταν ο λόρδος επόπτης αυτής της αγοράς κεφαλαίων στην Βρετανία αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι είχε ειδοποιηθεί για καταγγελίες ενάντια σ’ αυτή την χειραγώγηση – προφανώς από μικρότερους ανταγωνιστές αυτών των τραπεζών – από το 2009  

Δηλαδή εδώ και τρία χρόνια, μεσούσης της κρίσης, γνώριζε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγαλύτερη τραπεζική ληστεία και αυτοί όχι μόνο τους άφηναν στην ησυχία τους, αλλά ταυτόχρονα δρομολογούσαν στο όνομα της κρίσης και της απειλής αποσταθεροποίησης του τραπεζικού συστήματος την μεγαλύτερη μεταπολεμικά μεταφορά πόρων από τα εισοδήματα των εργαζόμενων στους τραπεζικούς λογαριασμούς μέσω των κρατικών προϋπολογισμών ! Και αυτό δεν ήταν κάτι που γνώριζε μόνο ο “λόρδος επόπτης”, αλλά δια μέσου αυτού όλες οι εποπτικές αρχές και οι κυβερνήτες της Ευρωζώνης που λήστευαν με προγράμματα άγριας λιτότητας τους εργαζόμενους και μικρομεσαίους από το 2008 για να τροφοδοτήσουν τις τραπεζικές μαύρες τρύπες…


HSBC

Και εκεί που η προσοχή είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται στο σκάνδαλο του libor και να ξεδιπλώνονται – μόλις τώρα – οι συνέπειές του στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, έσκασε δεύτερο σκάνδαλο αυτή την φορά με σημείο αναφοράς την θυγατρική της πέμπτης μεγαλύτερης τράπεζας του πλανήτη της HSBC, της γνωστής και για τις διευκολύνσεις προς τους πελάτες της στην εξαγωγή κεφαλαίων από την Ελλάδα.

Η τράπεζα αυτή δια των θυγατρικών της είχε στήσει ενα τεράστιο μηχανισμό ξεπλύματος κεφαλαίων κυρίως από ναρκωτικά και εμπόριο όπλων! Η ίδια τράπεζα είναι αντικείμενο έρευνας και για την χειραγώγηση του libor σε συνεργασία με την Barcley’s και άλλες μεγάλες γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Προς το παρόν φαίνεται ότι η “ατυχία” της συγκεκριμένης τράπεζας ήταν ότι πέραν του ξεπλύματος μαύρου χρήματος από ναρκωτικά και όπλα έκανε το λάθος να μπλεχτεί και με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος με τράπεζες οι οποίες για την Ουάσιγκτον είναι συνδεδεμένες με ύποπτες για “τρομοκρατία” ιστορίες στη Μ. Ανατολή.

Όσο ασχολούνταν με κεφάλαια από ναρκωτικά και όπλα δεν υπήρχε πρόβλημα, μέχρι που έκαναν το λάθος και ανακατεύτηκαν στα χωράφια των τραπεζικών συνεργατών της CIA…

Είναι για πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η κρίση το 2008, που ο βόρβορος του χρηματιστικού κεφαλαίου αναδεύεται με τόσο βίαιο τρόπο ώστε να φέρνει στην επιφάνεια με αποκαλυπτικό τρόπο την σαπίλα των δεσμών κυβερνήσεων και τραπεζιτών, οι οποίοι την ίδια στιγμή “καλούνται” να ερευνήσουν τα σκάνδαλα στα οποία είναι οι ίδιοι πρωταγωνιστές.

Γ. Aγγ.


Νέα Προοπτική τεύχος #531# Σάββατο 21 Ιουλίου 2012