Σκευωρία Marfin νούμερο 3

Με κατασκευασμένο κατηγορητήριο από το απόθεμα της Αντιτρομοκρατικής

Κείμενο συλλογής υπογραφών για την ΕΛΕΝΗ, τον ΘΥΜΙΟ και τον ΚΩΣΤΑ (σκευωρία MARFIN 3)

Τον τρέχοντα μήνα Νοέμβριο, που ήδη βαδίζει προς το τέλος του, συμπληρώνονται τέσσερις μήνες προφυλάκισης τριών ανθρώπων για την υπόθεση της Marfin. Ο Κώστας, ο Θύμιος, η Ελένη, βρίσκονται καταφανώς άδικα προφυλακισμένοι, με κατασκευασμένο κατηγορητήριο.

Ένα ανώνυμο e-mail προς την αστυνομία τούς καθιστά υπεύθυνους για τον εμπρησμό της τράπεζας Marfin στις 5 Μαΐου 2010 στη διάρκεια της μεγάλης γενικής απεργίας, εμπρησμό που προκάλεσε τον θάνατο τριών εργαζομένων. Να σημειώσουμε ότι το 2011, τότε με ανώνυμη επιστολή καταγγέλλονταν άλλα άτομα, ενώ το 2021 είχε ξαναξεκινήσει έρευνα για άλλα άτομα χωρίς τελικά να γίνουν διώξεις. Τώρα έχει ξεκινήσει ένα νέο «κυνήγι μαγισσών» και τρεις άνθρωποι βρίσκονται στη φυλακή χωρίς να έχουν προσκομιστεί κάποια επιβαρυντικά στοιχεία για τους νέους κατηγορούμενους.

Η μεθοδολογία είναι γνωστή: η Αντιτρομοκρατική «ξαναβλέπει» κάποιες φωτογραφίες από την επίθεση στη Marfin, ανασύρει αρχεία από άσχετη υπόθεση, κάνει «διασταυρώσεις» και καταλήγει σε «ταυτοποιήσεις». Το νέο στοιχείο είναι μόνο το email. Τα υπόλοιπα είναι από το «αποθετήριο» του κράτους. Άραγε, ποιος το έχει αποστείλει; Πώς κατονομάζει ως δράστη άτομο που τη συγκεκριμένη μέρα εξέτιε την ποινή του στη φυλακή;

Όλη αυτή η διαδικασία κοστίζει και μεταφράζεται σε ηθική, ψυχική, σωματική και οικονομική εξόντωση των ανθρώπων που έχουν άδικα κατηγορηθεί στο παρελθόν για την υπόθεση της Marfin και, εν τέλει, έχουν απαλλαγεί και αθωωθεί. Το «έργο» επαναλαμβάνεται για τρίτη φορά, διακόπτοντας βίαια την εργασιακή, κοινωνική και προσωπική καθημερινότητα αυτών των νέων ανθρώπων διασύροντας ακόμα και τις οικογένειες τους. Ποιος δεν θυμάται τις υποθέσεις της Ηριάννας, του «Ινδιάνου», του Θεοφίλου και του Ρωμανού, οι οποίοι κατηγορήθηκαν άδικα και τελικά αθωώθηκαν;

Τρεις μήνες μετά τον εγκλεισμό τους και χωρίς να υπάρχει κανένα νέο στοιχείο στο ήδη υπάρχον κατηγορητήριο, ήλθε να προστεθεί η δικονομική αναβάθμιση της κατηγορίας με επίκληση του αντιτρομοκρατικού νόμου 187Α. Εκτός από το ότι επιβαρύνει τις κατηγορίες, οδηγεί την υπόθεση να εκδικαστεί όχι από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο —με λαϊκή σύνθεση και αυξημένα εχέγγυα αμερόληπτης δικαστικής κρίσης— αλλά μόνο από τους τακτικούς δικαστές του Εφετείου Κακουργημάτων, μειώνοντας εξ ορισμού τα προαναφερθέντα εχέγγυα.

Η ίδια εξουσία που στοχοποιεί, φορτώνει ολόκληρο τον Ποινικό Κώδικα και οδηγεί αγωνιστές σε δικαστική ομηρία, κωφεύει όταν πρόκειται για εργοδοτικά και κρατικά εγκλήματα (Τέμπη, Πύλος, Άργος, Βιολάντα, Motor Oil κ.λπ.). Ποιων, λοιπόν, η δικαιοσύνη το δίκαιο θα δικάσει;

Η προφυλάκιση της Ελένης, του Κώστα και του Θύμιου, καθώς και η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου με το άρθρο 187Α περί ατομικών πράξεων τρομοκρατίας, δείχνουν ξεκάθαρα τον πολιτικό χαρακτήρα της δίωξης. Μια δίωξη που, αν επιτρέψουμε να περάσει, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για την ποινικοποίηση της συμμετοχής σε μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες. Πρόκειται για την τρίτη στη σειρά σκευωρία της υπόθεσης Marfin και πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα καταπέσει, ότι η δικαιοσύνη θα κάνει το καθήκον της, όσα ψέματα κι αν ειπωθούν και όσες τρικλοποδιές κι αν μπουν.

Σε αλληλεγγύη με τους τρεις κατηγορούμενους, αγωνιστές και εργατικά σωματεία διακινούν προς υπογραφή σχέδιο ψηφίσματος της υπόθεσης “Marfin νούμερο 3”, όπως την ονομάζουν.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΤΟΥΣ 3 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ MARFIN Vol3

Να μη νικήσει ο τρόμος της κρατικής καταστολής, να νικήσει ο δρόμος των κοινωνικών-ταξικών αγώνων
ο/το…. εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στους διωκόμενους Ελένη, Θύμιο και Κώστα και την αντίθεσή του στη δίωξή τους που στηρίζεται σε ανυπόστατες και κατασκευασμένες κατηγορίες.
Οι τρεις αδίκως και εκδικητικά προφυλακισμένοι, η μια εκ των οποίων μητέρα ανήλικου τέκνου, ήταν τρεις από τους χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν στην μεγαλειώδη πανεργατική απεργία- διαδήλωση ενάντια στην παράνομη επιβολή του Μνημονίου 1 στις 5/5/2010.
Αναγνωρίζουμε πως στη θέση των 3 θα μπορούσε να βρίσκεται ο καθένας/η καθεμία από εμάς που συμμετείχαμε στην διαδήλωση της 5ης Μάη και δεν έχουμε καμία αμφιβολία πως πρόκειται για 3 ξεκάθαρες πολιτικές διώξεις λόγω της συμμετοχής και της δράσης τους μέσα στους κοινωνικούς αγώνες και το αντιεξουσιαστικό κίνημα.
Για 3η φορά μέσα σ’ αυτά τα 16 χρόνια, διαδηλωτές εκείνης της μέρας μπαίνουν στο στόχαστρο των διωκτικών μηχανισμών με σκοπό να μας εκφοβίσουν αλλά και να διαβάλουν το τεράστιο κύμα κοινωνικής αντίστασης ενάντια στις αντικοινωνικές/αντεργατικές τους πολιτικές-μνημόνια που ακόμα καθορίζουν τις τύχες μας. Τις προηγούμενες δυο φορές, το 2016 και το 2021, οι σκευωρίες τους έπεσαν στο κενό αφού όλοι οι διωκόμενοι αθωώθηκαν σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο ή απαλλάχθηκαν πριν καν τα κατασκευασμένα κατηγορητήρια φτάσουν στα δικαστήρια.
Οι τρεις αγωνιστές δεν έχουν και δεν θα μπορούσαν να έχουν καμία σχέση με τις κατηγορίες που τους αποδίδονται για τον εμπρησμό του υποκαταστήματος της Marfin στην οδό Σταδίου, που στοίχισε την ζωή σε τρεις εργαζόμενους της τράπεζας (Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Παρασκευή Ζούλια, Επαμεινώνδας Τσάκαλης). Αντίθετα, στελέχη της τράπεζας καταδικάστηκαν για τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας (απουσία εξόδου κινδύνου) και την επιλογή τους να κρατήσουν το προσωπικό κλειδωμένο μέσα στο κτίριο σε μέρα πανεργατικής απεργίας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που βρέθηκαν στους δρόμους την 5/5/2010 υπερασπίστηκαν τις ζωές και τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας που υποθηκεύτηκαν ανεπανόρθωτα από την
εφαρμογή των μνημονίων.
Δίχως κανένα σεβασμό στη μνήμη των νεκρών και τον πόνο των οικογενειών τους, αλλά με προφανή σκοπό την επικοινωνιακή εκμετάλλευση των διώξεων, και όχι την απονομή δικαιοσύνης, η κρατική μεθόδευση στοχεύει να στείλει ένα μήνυμα προς όλους εμάς να μη διεκδικούμε, να μη διαδηλώνουμε, να σωπαίνουμε και να δεχόμαστε στωικά τις εγκληματικές πολιτικές τους που μας
στοιβάζουν, μας υποτιμούν, μας εξοντώνουν. Δεν θα επιτρέψουμε στους κρατικούς μηχανισμούς να χρησιμοποιήσουν το τραγικό γεγονός του θανάτου 3 εργαζομένων για να κατασκευάσουν δεξαμενές “ενόχων” από το εργατικό-κοινωνικό κίνημα.
Μεθοδεύουν απροσχημάτιστα την εφαρμογή των ειδικών αντιτρομοκρατικών νομοθεσιών τους (187Α) πάνω στις λαϊκές κατακτήσεις των διαδηλώσεων – απεργιών και στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συναθροίζεσθαι. Η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου φανερώνει την ξεκάθαρη επιδίωξή τους για ελεγχόμενα δικαστήρια αποκλειστικά με επαγγελματίες δικαστές. Στήνουν σκευωρίες, διώξεις και πειθαρχικά για να βάλουν την κοινωνία σε γύψο. Μας θέλουν σκυφτούς και φοβισμένους για να συνεχίσουν ανενόχλητοι το έργο τους, δηλαδή τη φτωχοποίηση και τον έλεγχο της κοινωνίας.
Έχει ζωτική σημασία για την ιδέα της δικαιοσύνης, οι λειτουργοί της να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αφήσουν κατά μέρος τα απελπισμένα κελεύσματα κυβέρνησης, ΜΜΕ και κατασταλτικών μηχανισμών. Έχει ζωτική σημασία για όλους μας, για τους αγώνες και τις ανάγκες των πολλών, να ορθώσουμε το συλλογικό μας ανάστημα ενάντια στις κρατικές μεθοδεύσεις.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΧΩΝ
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 3 ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ