του Γιάννη Αγγέλη
Αναμφίβολα η απειλή βομβαρδισμού της Τεχεράνης από τις ΗΠΑ, ενόσω ο πόλεμος του Ισραήλ στο Ιράν συνεχίζεται, έχει συγκεντρώσει την διεθνή προσοχή περισσότερο από κάθε τι άλλο τα τελευταία 24ωρα.
Ήδη οι ΗΠΑ συμμετέχουν σ’ αυτόν τον πόλεμο με ευθεία υποστήριξη του ισραηλινού στρατού σε όλα τα επίπεδα. Από τη βάση της Σούδας μέχρι τον στόλο του Ινδικού Ωκεανού και τους δορυφόρους του Μασκ. Και παρ’ όλα αυτά φαίνεται πως για να τα βάλουν με το Ιράν, δεν αρκεί η σιωνιστική πολεμική μηχανή, αλλά χρειάζονται την άμεση εμπλοκή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Και πάλι χωρίς «βέβαιο» αποτέλεσμα, όπως άλλωστε στην μαρτυρική Γάζα.
«Ποιος» όμως είναι πίσω από αυτό τον «βρώμικο» πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το Ιράν;
Η απάντηση ήρθε προχθές με τον πιο ξεκάθαρο και κυνικό τρόπο, από τον τέως εκπρόσωπο του αμερικανικού χρηματιστικού κολοσσού, της BlackRock, που έχει ήδη εκλεγεί Καγκελάριος στην Γερμανία, τον κ. Μέρτς.
Σχολιάζοντας την επίθεση του Ισραήλ και την απάντηση του Ιράν με δημόσια δήλωσή του παραδέχθηκε κυνικά πως «το Ισραήλ κάνει την βρώμικη δουλειά για εμάς…».
Ποιοι είναι πίσω από αυτή την λέξη, αυτό το «εμάς»;
Ο κ. Μέρτς πρώην διευθυντικό στέλεχος της BlackRock, σήμερα Καγκελάριος της Γερμανίας και κεντρικός υποστηρικτής της πολιτικής επανεξοπλισμού της Γερμανίας, ο άνθρωπος που έβαλε την υπογραφή του μαζί με τον Σόλτς, τον σοσιαλδημοκράτη προκάτοχό του, στο πρόγραμμα επανεξοπλισμού των 800 δις ευρώ, πριν κάνει την σχετική δήλωση, είχε συμμετάσχει σε δύο συναντήσεις.
Η μία ήταν του G-7, των επτά πλουσιότερων κρατών του πλανήτη και η άλλη της Λέσχης Μπίλτενμπεργκ στην Σουηδία.
Από την πρώτη συνάντηση, όπου το βασικό θέμα συζήτησης ήταν ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή, ο Τραμπ έφυγε μία ημέρα νωρίτερα –γράφοντας τους άλλους στα παλιά του τα παπούτσια- για να «εξετάσει» το αν και πότε μπορεί να βομβαρδίσει την Τεχεράνη…
Η δεύτερη συνάντηση στην οποία συμμετείχε ως προσκεκλημένος ο Μέρτς ήταν στη Σουηδία, στην ετήσια σύνοδο της Λέσχης Μπίλτενμπεργκ. Φέτος ήταν εκτάκτως προσκεκλημένοι ανώτατα διευθυντικά στελέχη των μεγάλων τραπεζικών ομίλων, όπως επίσης και διευθυντικά στελέχη μυστικών υπηρεσιών από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ασία, πέραν της ελίτ του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου. Ελάχιστες πληροφορίες έχουν διαρρεύσει. Αλλά μεταξύ αυτών κάτι προφανές ότι στην ατζέντα ήταν οι οικονομικές προοπτικές στις ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα.
Με άλλα λόγια, το think tank του διεθνούς χρηματιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου, είχε την καλοσύνη, να δηλώσει δια στόματος Μερτς, του Γερμανού χρηματιστή – χριστιανοδημοκράτη, πως για τα φλέγοντα προβλήματα της καπιταλιστικής κρίσης και παρακμής, το Ισραήλ «κάνει την βρώμικη δουλειά για εμάς».
Όπως ακριβώς ο Ζελένσκι με το φασιστικό επιτελείο του κάνει την «βρώμικη» δουλειά στην Ουκρανία, έτσι και η σιωνιστική πολεμική μηχανή του Νετανιάχου, δουλεύει «για εμάς» στην Μέση Ανατολή.
Τι λένε τα «νούμερα»
Δύο πρόσφατες «Εκθέσεις», του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπως επίσης και οι σαφέστατες δημόσιες πλέον εκτιμήσεις της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, της πανίσχυρης Fed, δίνουν ένα «δείγμα» του γιατί είναι τόσο επείγουσα αυτή η «βρώμικη» δουλειά για την οποία μιλάει ο Καγκελάριος Μέρτς.
Και οι τρεiς «εκτιμούν» ότι μετά την μεγάλη κρίση του 2008, την πανδημία και το δασμολογικό τσουνάμι του Τραμπ, αφ’ ενός η παγκόσμια οικονομία βυθίζεται σε μία ακολουθία οικονομικής επιβράδυνσης, ειδικά στα μητροπολιτικά κέντρα και αφ’ ετέρου οι κεντρικές τράπεζες δεν μπορούν να «πολεμήσουν» αυτή την διολίσθηση, με τη γνωστή νομισματική χαλάρωση, λόγω της ανεξέλεγκτης πλέον διεύρυνσης του χρέους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Μέσα στο περιβάλλον αυτό της απόλυτης ανισορροπίας, η Fed αντιδρώντας στις απροκάλυπτες πιέσεις του Τραμπ –αποκάλεσε τον πρόεδρο της Fed Πάουελ «ηλίθιο» γιατί δεν κάνει αυτό που του ζητάει– αρνείται να μειώσει τα επιτόκια και οδηγεί την κυβέρνηση Τραμπ σε ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα και χρέος, που είναι πλέον αδύνατο να εξυπηρετηθεί μέσα σε «ομαλές» οικονομικές και πολιτικές συνθήκες από τις διεθνείς χρηματαγορές.
Μέσα στο 2025 οι ΗΠΑ πρέπει να αναχρηματοδοτήσουν 7 τρις δολάρια χρέους (από το σύνολο των 36 τρις δολ.) με υπερδιπλάσια επιτόκια –δηλαδή κόστος– από εκείνο με το οποίο το χρέος αυτό είχε εκδοθεί πριν και μετά την κρίση του 2008 και την πανδημία. Και ο προϋπολογισμός που έχει καταθέσει ο Τραμπ αποδεικνύεται ανίκανος να το καλύψει.
Η πρόβλεψη της Fed, που συνόδευε την ανακοίνωση της απόφασής της να μη μειώσει τα επιτόκια την περασμένη εβδομάδα, έλεγε ότι η οικονομία των ΗΠΑ βαδίζει μέσα στην αβεβαιότητα, όπως και όλος ο πλανήτης πλέον. Αλλά με πολύ περισσότερες πιθανότητες η οικονομική ανάπτυξη να επιβραδυνθεί ακόμα περισσότερο και ο πληθωρισμός να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Δεν ανέφερε την λέξη «στασιμοπληθωρισμός», αλλά αυτή περιέγραψε.
Άλλωστε την έχει πει ανοιχτά πριν από την Fed ο επικεφαλής του αμερικανικού κολοσσού JP Morgan και «επισκέπτης» της Λέσχης Μπίλτενμπεργκ J. Dimon: «οι ΗΠΑ βαδίζουν σε στασιμοπληθωρισμό».
Θα μπορούσε εύκολα στο σημείο αυτό να πει κανείς ότι η δεκαετία που ζούμε μοιάζει ολοένα και περισσότερο με την δεκαετία του ’70.
Μια δεκαετία πληθωρισμού, οικονομικής και ενεργειακής κρίσης, πολέμων (Μ. Ανατολή), ανατροπής δικτατορικών καθεστώτων, ήττας των ΗΠΑ στο Βιετ Ναμ, κ.λπ. Και τότε όπως και τώρα, η αδυναμία του συστήματος να συντηρήσει την επέκταση του κεφαλαίου, οδήγησε σε κατάρρευση του μεταπολεμικού status quo, ξεκινώντας από την 15/8/1971, με την κατάρρευση του Μπρέτον Γουντς. Την απώλεια του χρυσού σαν εγγυητή του δολαρίου. Σήμερα η δολαριακή «τιμή» της ουγκιάς χρυσού από τα 35 δολάρια το 1971, έχει εκτιναχθεί στα 3400 δολ.
Το σύστημα «χάνει» κάτω από τα πόδια του το κεντρικό «εργαλείο» με το οποίο ανοικοδομήθηκε μετά το 1945.
Και δεν έχει άλλο καταφύγιο από τα όπλα και τον πόλεμο.