Βιβλιοπαρουσίαση της Κατερίνας Μάτσα
Veronica Gago, ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗΣ, εκδόσεις Πότλατς, 2025
Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με θέμα το φεμινισμό της εποχής μας μόλις εκδόθηκε από τις ωραίες εκδόσεις Πότλατς. Η συγγραφέας Βερόνικα Κάγκο, γνωστή ακτιβίστρια της Αργεντινής επιχειρεί ένα διεθνή διάλογο του φεμινιστικού κινήματος με κεντρικό στοιχείο τον διεθνισμό. Όπως λέει η Σίλβια Φεντερίτσι στον εξαιρετικό πρόλογο του βιβλίου «η θεώρησή της συμπορεύεται με τα έργα του Σπινόζα και του Γκουαταρί, του Μαρξ, της Ρόζας Λούξεμπουργκ, και με τη διεθνή φεμινιστική». Ο φεμινισμός επαναπροσδιορίζει την έννοια της εργασίας, της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της τάξης, του αντικαπιταλιστικού αγώνα. Η φεμινιστική διεθνής φιλοδοξεί να συνενώσει όλα τα κινήματα ενάντια στις γυναικοκτονίες, για τη νομιμοποίηση της άμβλωσης, για την κατάργηση του συντάγματος Πινοτσέτ, γενικά όλα τα κινήματα με αντικαπιταλιστική, αντιαποικιακή, αντιπατριαρχική προοπτική και με στόχο «ν’ αλλάξουμε τα πάντα».
Στον πολύ κατατοπιστικό πρόλογό της η Αθηνά Αθανασίου τονίζει: «Ο διεθνιστικός, διαθεματικός, αντιρατσιστικός φεμινισμός, αντιπαρατιθέμενος στον λευκό, εκπολιτιστικό, νεοφιλελεύθερο, αντιτρανς, σωφρονιστικό φεμινισμό, σκέφτεται και πράττει μέσα από τη διαπλοκή των αγώνων. Σ’ αυτό το πλαίσιο η αντίσταση στην αρπακτική κερδοσκοπία γύρω από τη στέγαση και το χρέος διασταυρώνεται με την αντίσταση στη βία που στοχοποιεί γυναίκες, λεσβίες, τραβεστί, τρανς, μη δυαδικά άτομα, μετανάστριες και φυλετικοποιημένες κοινότητες. Η αντίσταση στην αποικιοκρατία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τη μαχητική επιβεβαίωση των κουίρ ζωών. Και η αντιπαράθεση με το κίνημα ενάντια στη θεωρία και πολιτική του φύλου συνδέεται με μια αντικαπιταλιστική προοπτική που υπερασπίζεται κοινά αγαθά χωρίς έμφυλες, ταξικές, φυλετικές και ικανοκεντρικές διακρίσεις και προνόμια».
Στο βιβλίο -με την πολύ καλή μετάφραση των Ελένης Αποστολοπούλου και Κίμωνα Σχινά– αναλύεται η έννοια του σώματος ως πεδίο μάχης, της φεμινιστικής απεργίας, της φεμινιστικής οικονομίας, της συνέλευσης ως χώρου ριζώματος και σχεδιασμού, όπου βιώνουμε τη δύναμη (potentia) της συλλογικής σκέψης και της επεξεργασίας των ιδεών που γεννιούνται μέσα στη συνέλευση. Στο τελευταίο κεφάλαιο αναλύονται οι 8 θέσεις για τη Φεμινιστική Επανάσταη.
Καθώς το 2026 προβλέπεται να είναι μια πολύ κρίσιμη χρονιά με τα τύμπανα ενός τρίτου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου να χτυπούν προειδοποιητικά, και την αναγκαιότητα της κοινωνικής επανάστασης πανταχού παρούσα, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία τα λόγια της Γκάγκο «Η επιθυμία για επανάσταση, βιωμένη με βάση το ρεαλισμό ενός ρήγματος στις κοινωνικές σχέσεις, οι οποίες μετασχηματίζονται σε όλους τους χώρους μέσω μορφών ανυπακοής, επιβεβαιώνει ότι ο χρόνος της επανάστασης είναι τώρα (και όχι ένας μακρινός στόχος)».