Εκλογές 6 Μαΐου 2012

Εκλογές 6 Μαΐου 2012

ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Λίγες μέρες έχουν περάσει από τις εκλογές της 6ης Μάη και η άρχουσα τάξη είναι σε κατάσταση σοκ, με όλο το πολιτικό της σύστημα και τους φορείς του σε αποσυνθετική διαδικασία. Η αγωνιώδης αναζήτηση ενός συμβιβασμού που θα τους βγάλει από την κατάσταση ακυβερνησίας στην οποία έχουν περιέλθει δεν έχει οδηγήσει πουθενά. Η πολυδιάσπαση και οι αποσκιρτήσεις, η παράλυση, οι δισταγμοί, έχουν πλέον γίνει η κύρια συμπεριφορά των αστικών σχηματισμών, όλων αυτών των έρμαιων της χρεοκοπίας του συστήματος που φιλοδόξησαν να κυβερνήσουν.

ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ – ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τα δύο κατ εξοχήν αστικά κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν παραλύσει υπό την επίδραση της πανωλεθρίας τους.  Η παράθεση των εκλογικών στοιχείων δεν είναι αρκετή για να εξηγήσουν το μέγεθος του προβλήματος, μπορούν να δώσουν όμως καθαρά την εικόνα της λαϊκής αντίδρασης που έφτασε να τινάξει στον αέρα τους παλαί ποτέ ισχυρούς εκλογικούς-πελατειακούς μηχανισμούς αντεργατικής χρήσης και κατάχρησης της εξουσίας.

-Πάνω από 2.200.000 κόσμου μαύρισαν το ΠΑΣΟΚ στέλνοντας στα πάλαι ποτέ προβλεβημένα όσο και απεχθή στο λαό στελέχη, όπως τη Διαμαντοπούλου, το λογαριασμό για την αντιδραστική πολιτική τους και την πλήρη τους ταύτιση με την τρόικα και τα μνημόνιά της.

– Πάνω από 1.100.000 κόσμου μαύρισαν τη δεξιά του Σαμαρά, ενώ το ακροδεξιό φασιστοειδές ΛΑΟΣ με 200.000 λιγότερους ψήφους βρέθηκε εκτός βουλής.

Η ίδια δυναμική που καταβαράθρωσε τα αστικά κόμματα εκφράστηκε με έναν ανίστροφο τρόπο στην άνοδο της αριστεράς και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρωτοφανής στα χρονικά των τελευταίων δεκαετιών εκτίναξη ενός αριστερού σχηματισμού συνδέεται -όπως τονίζει η ανακοίνωση του ΕΕΚ- όχι απλώς με μια ψήφο διαμαρτυρίας αλλά με την αναζήτηση μιας εναλλακτικής διεξόδου εξουσίας. Συνεπώς, παρά και ενάντια στον ρεφορμισμό του Τσίπρα και των στελεχών του, στη διακηρυγμένη θέση τους υπέρ της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε και της καπιταλιστικής εξουσίας στη χώρα, ακόμα και ενάντια  στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τις συνέπειες της ίδιας της κίνησης των μαζών, η ψήφισή τους έχει σηματοδοτήσει μια ανεξέλεγκτη από τους ίδιους αριστερή στροφή από ευρύτατα λαϊκά κυρίως στρώματα.

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Το δικό τους επικίνδυνο μερίδιο από την επιτάχυνση της κοινωνικής πόλωσης πήραν και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, ένας εγκληματικός, παρακρατικός νεοναζιστικός σχηματισμός. Η είσοδός τους στο κοινοβούλιο δεν ήταν βέβαια εντελώς τυχαία: υποβοηθήκε από τα αστικά μέσα προπαγάνδας και κυρίως από την δίχρονη ανοιχτή κάλυψη που έχει προσφέρει το κράτος σε επιχειρήσεις τύπου Αγιου Παντελεήμονα, Ομόνοιας και άλλα πογκρόμ όπως αυτό που οργανώθηκε από τον Χρυσοχουντίδη τις τελευταίες μέρες.

Ακόμα περισσότερο όμως ευθύνη υπάρχει στην αριστερά που πέραν της πλήρους απροθυμίας της να κινητοποιήσει ενιαιομετωπικά τις δυνάμεις της για να τσακίσει τα παρακρατικά μπουλούκια με τη συνολική της άτολμη, διστακτική και ουσιαστικά καθεστωτική στάση απέναντι στο ζήτημα της εξουσίας -είτε το Δεκέμβρη του 2008 αλλά ακόμα περισσότερο τώρα- αφήνει την μικροαστική απογοήτευση έρμαιο στα σχέδια και τις ρητορείες της φασιστικής αντεπανάστασης.

Το εργατικό κίνημα και η προλεταριακή νεολαία δεν πρέπει να χάσουν χρόνο. Ούτε να υποτιμήσουν τους φασίστες που έρχονται στην επιφάνεια σα σάπιος  καρπός του παρακμασμένου αστικού συστήματος για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως η αιχμή της αστικής αντεπανάστασης, ούτε να υπερτιμήσουν τις δυνάμεις τους. Ο φασισμός μπορεί και πρέπει να συντριβεί. Η ώρα για ένα ενιαίο μέτωπο δράσης στους δρόμους έχει έρθει.

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Πίσω από την διάλυση του αστικού πολιτικού συστήματος εκφράζεται ένα γεγονός: η αστική εξουσία είναι σε κρίση, καθώς ο ίδιος ο μηχανισμός διάσωσης των καπιταλιστών με τίμημα την μετακύλιση του κόστους στις πλάτες των εργαζόμενων και της νεολαίας, μπλοκάρει. Η ραγδαία επιδείνωση της κρίσης χρέους και της  ύφεσης ιδιαίτερα στην Ευρώπη σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της πολιτικής κρίσης στις χώρες του μητροπολιτικού καπιταλισμού δεν αφήνουν περιθώρια διάσωσης ενός χρεοκοπημένου καπιταλισμού όπως του ελληνικού. Το ίδιο το δίλημμα «μέσα ή έξω από το ευρώ» είναι πλήρως υπονομευμένο καθώς είναι το ίδιο το Ευρώ που αμφισβητείται.

Η σημερινή εκρηκτική και απρόβλεπτη πολιτική κατάσταση για να κατανοηθεί από την εργατική τάξη και την πρωτοπορία της πρέπει να ειδωθεί ως μια στιγμή ενταγμένη στη δυναμική της ανοιχτής επαναστατικής κατάστασης στην οποία οδεύει η χώρα. Η σχέση του εγχώριου καπιταλισμού με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κοινό νόμισμα που επέτρεψε στην άρχουσα τάξη να επιβιώσει, μοιάζει με ένα τεντωμένο σκοινί έτοιμο να σπάσει. Και στην πραγματικότητα είναι αναπόφευκτο το σπάσιμό του. Πρεπει να προετοιμαστούμε για την κοινωνική επανάσταση που πλησιάζει και να μη σταματήσουμε στο μαύρισμα των αστικών κομμάτων αλλά να εντείνουμε την ταξική πάλη για την ανατροπή του ίδιου του κρατικού μηχανισμού και την απαλλοτρίωση του κεφαλαίου.   ßßΑΣ

Από αυτήν την άποψη είναι σημαντική η κάθοδος του ΕΕΚ-Τροτσκιστές στις εκλογές. Η υπερψήφιση του από 6.095 ανθρώπους, αγωνιστές του εργατικού κινήματος και της προλεταριακής νεολαίας, δεν είναι βεβαίως κανένας τεράστιος αριθμός, είναι  όμως μια τροχιοδεικτική βολή για την κοινωνική επανάσταση που κυοφορείται.

Ε.Α.

Νέα Προοπτική τεύχος #526# Σάββατο 12 Μάη 2012