Aλβανία:Η γη ανήκει στο λαό!

Aλβανία:Η γη ανήκει στο λαό! 

ανταπόκριση

Στην Αλβανία τον Ιούνιο του 2013 θα διεξαχθούν εθνικές εκλογές. Ακόμα το πολιτικό θερμόμετρο δεν είναι στα ύψη. Όλοι οι αναλυτές μιλάνε για τις πιο αμφίρροπες εκλογές μετά την πτώση του “σοσιαλιστικού καθεστώτος”.

Για πρώτη φορά στην καταμέτρηση των ψήφων στις μεγάλες πόλεις θα πάρουν μέρος και ξένοι παρατηρητές του ΟΑΣE, αναγνωρίζοντας ότι ο νυν πρωθυπουργός Μπερίσα θα προσπαθήσει να μεθοδεύσει/μαγειρεύσει για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα. Μέχρι στιγμής στο προσκήνιο δεν υπάρχουν εντάσεις, ενώ στο παρασκήνιο γίνονται διάφορες ζυμώσεις για τις συμμαχίες και τα παζαρέματα.

Ένα από τα ζητήματα που καμιά κυβέρνηση δεν έλυσε στα τελευταία 20 και πλέον χρόνια, είναι το ζήτημα της ιδιοκτησίας της γης. Πριν την άνοδο του Ενβέρ Χότζα στην εξουσία (τον Nοέμβρη του 1944), το ζήτημα της ιδιοκτησίας της γης ήταν στην ημερήσια διάταξη. Έως τότε η γη ανήκε στους μεγαλοτσιφλικάδες. Ο Ενβέρ Xότζα υποσχέθηκε αναδιανομή της γης σε όλους τους φτωχούς αγρότες, οι οποίοι και τον στήριξαν στο αντάρτικο κατά των Ιταλών φασιστών και αργότερα κατά των Γερμανών. Όντως, ο Ενβέρ Xότζα με το που ανέλαβε την εξουσία αναδιένειμε την γη σε όλους ανάλογα με τον αριθμό των μελών κάθε οικογένειας. Aργότερα, θα εθνικοποιήσει όλη τη γη και θα δημιουργήσει κολεκτίβες για να συγκεντροποιήσει την αγροτική παραγωγή. Μέχρι το 1991, κανένας Αλβανός πολίτης δεν κατείχε γη.

Η χώρα, το 1991, θα γνωρίσει μια απίστευτη καταστροφή παραγωγικών μονάδων από τους ίδιους τους ανθρώπους που για 45 χρόνια την είχαν κτίσει με τόσο ιδρώτα και αίμα. Η πρώτη “μετακομμουνιστική” κυβέρνηση για να μπορέσει να εκτονώσει κάπως την κατάσταση θα μοιράσει την ιδιοκτησία. Στις πόλεις, με ένα μικρό αντίτιμο αποκτούσαν την ιδιοκτησία του σπιτιού, ενώ στα χωριά, στο κάθε άτομο παραχωρήθηκαν 3 στρέμματα ανάλογα με την περιοχή. Βέβαια, εδώ, οι αγρότες ποτέ δεν απέκτησαν πλήρη δικαιώματα επί της γης, αλλά μόνο το δικαίωμα της χρήσης της έναντι ενός αντιτίμου που είναι υποχρεωμένοι να δίνουν κάθε χρόνο στο κράτος. Οι αγρότες είναι αγανακτισμένοι, από την μια πληρώνουν τους φόρους και από την άλλη δεν βλέπουν καμιά πρόνοια από την κεντρική εξουσία στο να τους παραχωρηθεί ολοκληρωτικά η γη. Επίσης, ούτε ενιαία αγροτική πολιτική υπάρχει.

Όλα τα φιλέτα που είχαν παραμείνει κρατική ιδιοκτησία, με διάφορα νομοθετήματα και διάφορα “βυζαντινά χρυσόβουλα” μέσα σε μια νύχτα τα οικειοποιήθηκαν οι γραφειοκράτες του παλαιού καθεστώτος. Επίσης, υπάρχει έντονη πίεση και από τους απογόνους των παλαιών τσιφλικάδων που προβάλλουν δικαιώματα ιδιοκτησίας. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει την εκάστοτε πολιτική ηγεσία να διευθετήσει το ζήτημα. Βέβαια, καμιά πολιτική ηγεσία δεν παίρνει το ρίσκο να διαχειριστεί την καυτή πατάτα και μεταθέτει το ζήτημα για αργότερα, δίνοντας διάφορες υποσχέσεις.

Χάος υπάρχει με τους τίτλους ιδιοκτησίας, καθώς το κάθε τετραγωνικό μέτρο διεκδικείται από τρία ή τέσσερα διαφορετικά φυσικά πρόσωπα. Ίδια οικόπεδα ή διαμερίσματα έχουν πουληθεί δύο και τρεις φορές και άκρη δεν βγάζεις. Tα δε δικαστήρια δεν μπορούν να βγάζουν απόφαση, αφού συγκεκριμένος νόμος δεν υπάρχει. Ή, μάλλον, κάνουμε λάθος, υπάρχει! Eίναι ο νόμος του “λαδώματος”. Όποιος “λαδώσει” περισσότερο τον δικαστή ή την πολεοδομία θα αποκτήσει και την γη.

Και επειδή ζούμε στα Βαλκάνια και ποτέ δεν τα έχουμε δει όλα, στην Αλβανία δημιουργήθηκε πολιτικό κόμμα επειδή ο αρχηγός του διεκδικεί την προγονική του κληρονομιά. Το νέο κόμμα φέρει τον τίτλο Νέα Δημοκρατική Πνοή και ο αργηγός του είναι ο πρώην Πρόεδρος της Αλβανίας, Μπαμίρ Τόπι, τέως στέλεχος του κόμματος του Μπερίσα.

Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει λύση στο ζήτημα της ιδιοκτησίας της γης. Μόνο μια κυβέρνηση των εργατών μπορεί. Βέβαια η πάλη για την εξουσία των εργατών στην Αλβανία, περνά μέσα στην πάλη για Ενωμένα Σοσιαλιστικά Βαλκάνια.

M.Σ.

 

 

Νέα Προοπτική τεύχος#545# Σάββατο 9 Μαρτίου 2013