ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ Δ.Ε.Η.

Να αλλάξουμε τα… φώτα σε κυβέρνηση – τρόικα – καπιταλιστές

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Την ώρα που ένας στους έξι καταναλωτές της ΔΕΗ (1,1 εκατομμύρια άτομα) έχει προσφύγει σε διακανονισμό για την εξόφληση των λογαριασμών του, η κυβέρνηση επιχειρεί με το νομοσχέδιο που κατέθεσε στο θερινό τμήμα της Βουλής να ξεπουλήσει το 30% της ΔΕΗ κατεβάζοντας οριστικά τον… διακόπτη τόσο για εκείνους που δεν μπορούν σήμερα να πληρώσουν το ρεύμα, αλλά και σε εκείνους που δεν θα μπορούν αύριο.
Σε όποια χώρα εισήλθαν στην αγορά ενέργειας οι ιδιωτικές επιχειρήσεις το ρεύμα ακρίβυνε (π.χ. σε Γερμανία, ΗΠΑ), εξαθλιώνοντας ακόμα περισσότερους τους φτωχούς.
Δεν φτάνει το φθηνό ρεύμα που απολάμβαναν οι καπιταλιστές στην Ελλάδα, τώρα θα βάλουν “χέρι” στην ίδια την παραγωγή του ρεύματος.
Αυτό είναι το πραγματικό σκοτάδι στο οποίο θα βυθιστεί ο λαός αυτής της χώρας και όχι εκείνο το οποίο θα έλθει για… λίγες ώρες κάθε μέρα από τις 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες της οποίες αποφάσισε η ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, η συνδικαλιστική οργάνωση των 20.000 εργαζομένων.
Πάνω από αυτό το σκοτάδι έρχεται να απλωθεί και ένα άλλο πολιτικό σκοτάδι, εκείνο της απειλής πολιτικής επιστράτευσης των απεργών της ΔΕΗ επειδή τάχα με το απεργιακό ολιγόωρο κλείσιμο του διακόπτη του ρεύματος πλήττεται το “δημόσιο συμφέρον” (την Παρασκευή 4/7 το δικαστήριο συνεδρίαζε ύστερα από αίτημα της διοίκησης να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργία).

Ο μόνος τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί το προσωρινό σκοτάδι στα σπίτια μας που θα φέρει η απεργία της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ και πάνω απ’ όλα το μόνιμο σκοτάδι που θα έλθει αν ηττηθεί αυτή η απεργία και ξεπουληθεί η ΔΕΗ είναι να συσστρατευτούμε άμεσα όλοι ενάντια σ’ αυτό το ξεπούλημα.
Όλη η έμφαση πρέπει να δοθεί στην μαζική εξωκοινοβουλευτική πάλη. Πρέπει άμεσα να οργανωθεί μία Γενική πανεργατική πολιτική απεργία διαρκείας. Είναι μάταιο να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο από την ΑΔΕΔΥ (σ.σ. έχει ανακοινώσει μόνο μία εικοσιτετράωρη γενική απεργία στο δημόσιο στις 9 Ιουλίου) και την ΓΣΕΕ. Οι ίδιοι εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία τους -όπου είναι αυτό εφικτό- με επιτροπές αγώνα και μέσα από κάθε μορφή λαϊκής οργάνωσης πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.