ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΥΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Όλοι στις πορείες της παγκόσμιας ημέρας δράσης για τις Σκουριές, Σάββατο 9 Νοεμβρίου, σε ολόκληρη την χώρα και στο εξωτερικό

Την Τετάρτη 6/11, ημέρα της Γενικής Απεργίας, αφέθησαν ελεύθεροι και οι Γιάννης Σταθώρης και Δημήτρης Ιωάννου, αγωνιστές ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, που ακόμα βρίσκονταν προφυλακισμένοι (από τον Ιούλιο) στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης. “Σήμερα δε λείπει κανένας μας. Είμαστε όλοι μαζί, είμαστε ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι. Σήμερα στέλνουμε μήνυμα ότι κάποια πράγματα δε φυλακίζονται, δε φιμώνονται και δεν καταστέλλονται”, δήλωσαν Χαλκιδικιώτες, σύμφωνα με το alterthess.gr. Υπενθυμίζουμε ότι οι έτεροι δύο (από τους τέσσερις προφυλακισθέντες) αποφυλακίστηκαν στις 14/10, ενώ συνολικά για την ίδια υπόθεση (του εμπρησμού του εργοταξίου στις Σκουριές τον Φεβρουάριο) διώκονται 20 άτομα, από τους οποίους οι 13 δεν έχουν καν κληθεί ακόμα να απολογηθούν.
Είναι μεγάλη νίκη για το κίνημα η αποφυλάκιση και των τεσσάρων συνολικά προφυλακισθέντων, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται. Εκτός από την δίωξη αυτή για τον εμπρησμό του εργοταξίου τρέχει και οι δίωξη των 27 αγωνιστών Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης με κατηγορητήριο τον μισό ποινικό κώδικα τουλάχιστον, και κύρια κατηγορία την “σύσταση εγκληματικής οργάνωσης”. Η δίωξη αυτή έγινε σχεδόν ταυτόχρονα με την δίωξη της Χρυσής Αυγής μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και ήταν ολοφάνερη η πρόθεση της κυβέρνησης να εξισώσει τον κοινωνικό αγώνα των Χαλκιδικιωτών με την δολοφονική δράση των ναζιστών. Εδώ μάλιστα φαίνεται και η ουσιαστική διαφορά στάσης και συμπεριφοράς του κράτους και των δυνάμεων καταστολής και πού πραγματικά θέλει να χτυπήσει: μπορεί η κυβέρνηση να αναγκάστηκε να διώξει τους ηγέτες της ΧΑ για να αποφύγει το ξέσπασμα ενός νέου Δεκέμβρη, αλλά το έκανε με κάθε αβρότητα, φιλοφρόνηση και ευγένεια. Είδαμε μήπως την ίδια συμπεριφορά στις συλλήψεις των αγωνιστών της Χαλκιδικής; ασφαλώς και όχι. Εκεί οι δυνάμεις καταστολής έσπαζαν πόρτες μέσα στην νύχτα και απήγαγαν ανθρώπους με το πιστόλι στον κρόταφο, ενώ ειρωνευόντουσαν επιδεικτικά τις οικογένειές τους, λέγοντας “κοιτάχτε τους καλά, γιατί θα κάνετε χρόνια να τους δείτε”. Η ευχή των μπάτσων δεν πραγματοποιήθηκε, αλλά είναι φανερό ότι όπως δεν μπορούμε να περιμένουμε δικαιοσύνη από τα αστικά δικαστήρια στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής (το πολύ-πολύ να τιμωρηθεί ο δολοφόνος Ρουπακιάς ή και κανένα ακόμα στέλεχος) έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να περιμένουμε από αυτά δικαίωση στον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού. Μόνο το επαναστατικό εργατικό και κοινωνικό κίνημα θα τσακίσει την Χρυσή Αυγή και το κεφάλαιο που προστατεύουν, και μόνο αυτό θα μπορέσει να φέρει τον αγώνα για τις ζωές μας μέχρι την τελική του νίκη. Ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής για τις ζωές τους και τον τόπο τους πρέπει να νικήσει και θα νικήσει, και για αυτό είναι απαραίτητη η σύνδεσή του με όλους τους πρωτοπόρους αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη -όπως είναι αυτός της ΒιοΜε- και με κάθε εργατικό αγώνα που ξεσπά. Ένα πρώτο βήμα έγινε με την πανελλαδική εργατική συνέλευση στο εργοστάσιο της ΒιοΜε στις 8/09, αμέσως μετά την ΔΕΘ, όπου συμμετείχαν και αγωνιστές της Χαλκιδικής· είναι καιρός να κάνουμε και τα επόμενα βήματα για να συσφιχθούν οι σχέσεις μας και να συντονίσουμε τους αγώνες μας, μέχρι την οριστική ανατροπή κράτους και κεφαλαίου που μας καταστρέφουν τις ζωές.
Μαρ. Μπ.