ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΑΠΌΠΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΊΑΣ ΟΙ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΆΛΤΕΣ ΧΡΥΣΑΥΓΊΤΕΣ

11,5 ΚΑΙ 13,5 ΧΡΌΝΙΑ ΈΚΑΣΤΟΣ ΦΑΣΊΣΤΑΣ

Στις 30.6.2008, το στέκι ‘Αντίπνοια’ στα Πετράλωνα δέχεται οργανωμένη και σχεδιασμένη δολοφονική επίθεση 15-20 φασιστών εναντίον 4 αναρχικών συντρόφων, την ώρα που πραγματοποιούσαν αυτοοργανωμένα μαθήματα ισπανικών στον ανοιχτό κοινωνικό χώρο.

Δυο αγωνιστές μαχαιρώνονται βάναυσα, ο ένας τους με κίνδυνο για τη ζωή του από σοβαρότατα αιμορραγικά τραύματα στη μηριαία αρτηρία.

10 λεπτά μετά, και σε τυπικό έλεγχο της αστυνομίας, βρίσκονται πάνω σε δυο άτομα πτυσσόμενα μαχαίρια 20 εκατοστών, το ένα με χαραγμένη σβάστικα στη λαβή, καθώς και ένα τσεκούρι.

Προσάγονται και παραδέχονται πως συμμετείχαν στο δολοφονικό ραντεβού. Συλλαμβάνονται, ορίζονται δικάσιμες ημέρες κι αφήνονται ελεύθεροι.

Ως το 2011 οι φασίστες εξαφανίζονται και παίρνουν συνεχώς αναβολές.

Η δολοφονική συμμορία της Χρυσής Αυγής, τους βάζει δικηγόρους και αλλάζουν τους ισχυρισμούς τους λέγοντας πως δήθεν δεν έχουν σχέση και ήταν περαστικοί.

Εμφανίζονται στο δικαστήριο, τον Μάρτη του 2011 κι αναγνωρίζονται αμέσως από τους μετέπειτα μάρτυρες. Μαζί με αγέλη φασιστών, ανάμεσά τους οι νεοναζί Κασιδιάρης και Λαγός, προκαλούν τους αλληλέγγυους αγωνιστές και διαλύουν το δικαστήριο.

Το τριμελές πλημμελειοδικείο κρίνει πως η εγκληματική πράξη δεν είναι οι σωματικές βλάβες αλλά η απόπειρα ανθρωποκτονίας κι η υπόθεση πάει στο Πρωτοδικείο.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013, προφυλακίζονται για τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.

H δίκη των φασιστών ξεκίνησε στις 19.9 και ολοκληρώθηκε 22.9 2014. Oι φασίστες της Χρυσής Αυγής κρίθηκαν ομόφωνα ένοχοι για απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, οπλοφορία και οπλοχρησία. Και τις δυο μέρες δεκάδες αγωνιστές στάθηκαν στο πλευρό της ‘Αντίπνοιας’, με πλήρη απουσία αριστερών δυνάμεων (πλην ΕΕΚ). Οι καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων αλλά και των ίδιων των θυμάτων ήταν συγκλονιστικές. Οι αναρχικοί αγωνιστές υπερασπίστηκαν περήφανα τον πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα του στεκιού που διατηρούν, αυτός άλλωστε ήταν ο λόγος που οι φασίστες στοχοποίησαν τον χώρο τους. Περιέγραψαν με συγκλονιστική και συγκινητική ακρίβεια τις στιγμές της επίθεσης και δεν άφησαν τίποτα να πέσει κάτω.

Ο ανεκδιήγητα πανάθλιος δικηγόρος των φασιστών προκαλούσε διαρκώς γέλια στο αλληλέγγυο ακροατήριο και εκνευρισμό ακόμη και στην έδρα του δικαστηρίου. Ο νέος τους δικηγόρος (σημείωση: άλλαξαν από εκείνους του 2011) είχε νέα υπερασπιστική γραμμή σύμφωνα με την οποία προσπάθησε να πείσει πως οι φασίστες ήταν όντως στο σημείο της επίθεσης αλλά «τους είχαν πει πως θα μοίραζαν φυλλάδια της Χρυσής Αυγής και πως αποχώρησαν αμέσως μόλις αντιλήφθηκαν την επίθεση». Ουσιαστικά ισχυρίστηκε πως εκείνοι που μαχαίρωσαν έδρασαν αυτόνομα και πως ο σκοπός της συνάντησης ήταν ειρηνικός. Επιπλέον οι φασίστες δήλωσαν πως είναι απλοί φίλοι της ΧΑ εδώ και 8 χρόνια ο ένας και 5 χρόνια ο άλλος, τη στιγμή που έχει αποκαλυφθεί σε δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών ότι ο Σιατούνης ήταν μέλος όχι απλά της Χρυσής Αυγής αλλά και της Κεντρικής της Επιτροπής την περίοδο της επίθεσης. Στην ερώτηση της συνηγόρου των θυμάτων, πώς ήταν απλά μέλη αφού στις δημοτικές εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος με τη Χρυσή Αυγή, ο Σιατούνης υποστήριξε πως… ήταν σχεδόν τυχαίο και πως ο ίδιος δεν ψήφισε τον εαυτό του αλλά «τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ Κορτζίδη»..! Γενικότερα, οι φασίστες ήταν πλήρως γελοίες φιγούρες, κλαίουσες ιτιές στα χνάρια του Μπούκουρα. Εντελώς δειλοί, ξεφτιλισμένοι κι απομονωμένοι, αφού όχι χρυσαυγίτης αλλά ούτε η μάνα τους δεν βρισκόταν στην αίθουσα. Τόση αποφασιστικότητα θέλει για να είσαι νεοναζί! Ο δε αμπελοφιλόσοφος-παραψυχολόγος δικηγόρος τους, στην τελική του αγόρευση επιχείρησε κυρίως διάφορους φτηνούς εκβιασμούς προς τους ενόρκους. Απ’ την άλλη δεν παρέλειψε να αναπτύξει μια κατ’ ουσίαν απολογητική της ίδιας της Χρυσής Αυγής («δεν είναι όλοι οι χρυσαυγίτες μαχαιροβγάλτες») την ίδια στιγμή που δεν ξέχασε να αναφερθεί ‘αθώα’ σε θεωρίες ‘εξίσωσης των άκρων’ (αναφορές στις δίκες για ΣΠΦ)…

Σε μια ξεκάθαρα πολιτική δίκη, εκείνοι που φανερά έλειπαν ήταν η αριστερά της αστικής νομιμότητας και της φόλας «να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή». Απορεί κανείς γιατί δεν βρέθηκαν στον χώρο των αστικών δικαστηρίων, αυτών δηλαδή που πλανώνται πως θα πραγματοποιήσουν το αίτημά τους.

Εκείνοι που δεν έλειπαν -και ξέρουν γιατί- ήταν το ίδιο το αστικό κράτος: οι δυνάμεις καταστολής του είχαν διαρκώς αποκλεισμένη την αίθουσα, επιχείρησαν να αφαιρέσουν τα κρεμασμένα στα κάγκελα του Πρωτοδικείου πανό υποστήριξης στο στέκι και στη λήξη της δίκης επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους αλληλέγγυους αγωνιστές, τη στιγμή που ο ένας εκ των δύο καταδικασμένων αποβρασμάτων φώναζε «ο Φύσσας να δείτε πόσα χρόνια έφαγε». Η καταδίκη και η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους επίδοξους δολοφόνους είναι δίκαιη μόνο για ένα σύστημα που έκανε τα στραβά μάτια στο καταφανές πως δεν επρόκειτο για απλή απόπειρα ανθρωποκτονίας αλλά για κατά συρροή και με συνέργεια, που αν είχε προταθεί από την εισαγγελία θα είχε επισύρει κατά πολύ βαρύτερες ποινές. Η καταδίκη παραμένει πολύ λίγη για αυτό που έχουμε μπροστά μας. Το πανό του ΕΕΚ στα δικαστήρια έγραφε πως “ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο με Ενιαίο Μέτωπο των εργατών”. Σε αυτό το δρόμο, με τη στήριξη του φτωχού λαού και με επικεφαλής την εργατική τάξη θα αποδώσουμε δικαιοσύνη για κάθε ανώνυμο θύμα του φασισμού και του καπιταλισμού.

α.δ