Φοιτητικές εκλογές 10 Απρίλη

Φοιτητικές εκλογές 10 Απρίλη
Ψήφο στην ΕΑΑΚ!

Στις 10 Απριλίου θα διεξαχθούν οι εκλογές στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους της χώρας. Ουσιαστικά, πρόκειται για την σημαντικότερη εκλογική αναμέτρηση πριν το μπαράζ των καλπών, δηλαδή πριν τις δημοτικές, περιφερειακές, ευρωπαϊκές και σύντομα τις εθνικές εκλογές.
Από αυτήν την άποψη, οι φετινές φοιτητικές εκλογές είναι έντονα πολιτικά φορτισμένες. Σαν τέτοιες πρέπει να τις αντιληφθούν και οι μαχόμενες δυνάμεις οι οποίες συσπειρώνονται στα σχήματα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ).
Ωστόσο, μία σημαντική μερίδα των οργανώσεων που συμμετέχουν στην ΕΑΑΚ κάθε άλλο παρά έχει την ίδια αντίληψη. Γι’ αυτό απείχε από το πανελλαδικό συντονιστικό διήμερο των σχημάτων της ΕΑΑΚ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 22-23 Μαρτίου στην Αθήνα. Ο λόγος για την ΑΡΑΝ και την ΑΡΑΣ, οι οποίες συμμετέχουν στο πολιτικό μέτωπο της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ).
Οι συγκεκριμένες δυνάμεις, πέραν από την εθνικο –ρεφορμιστική τους γραμμή, σαμποτάρουν ανοιχτά την πανελλαδική συγκρότηση του συνδικαλιστικού μετώπου στο οποίο ανήκουν. Και αυτό την ίδια στιγμή, που απαιτείται η ανασυγκρότηση του φοιτητικού και νεολαιΐστικου κινήματος, ειδικά καθώς λήγει η θητεία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, οι δυνάμεις (νΚΑ-ΝΑΡ, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος αλλά όχι το  ΣΕΚ και η ΑΡΙΣ) αλλά και η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας και το ΕΕΚ συμμετείχαν στο Διήμερο της ΕΑΑΚ.
Όπως αναφέρει το κείμενο με το οποίο επέμβηκε η ΟΕΝ στο φετινό εαρινό Διήμερο «και οι  δύο επίδοξοι  πόλοι του αστικού πολιτικού συστήματος είναι ασταθείς και ανίκανοι να συγκροτήσουν ένα ”νέο δικομματισμό” ή ένα “νέο διπολισμό”, ο οποίος να μπορεί να διαχειρισθεί τη μεταμνημονιακή κατάσταση στη χώρα, η οποία κάθε άλλο παρά χαρακτηρίζεται από το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής χρεοκοπίας, αλλά και το ξεπέρασμα της ρήξης μεταξύ του λαού και του αστικού πολιτικού συστήματος εξουσίας». 
Επίσης, τονίζεται πως «η έξοδος από τα Μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 και, έπειτα, η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών το Φεβρουάριο του 2019 – η οποία έδωσε το εισιτήριο στη Μακεδονία για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ – προσέφεραν μόνο ένα προσωρινό εξωτερικό (από πλευράς ιμπεριαλισμού ) οικονομικό και γεωπολιτικό στήριγμα στον ελληνικό καπιταλισμό, χωρίς όμως να οδηγήσουν στην πλήρη επανασυγκόλλησή του ως οικονομικού και πολιτικού κρίκου στη διεθνή και ιδίως την ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική αλυσίδα».
Την ίδια ώρα «η ΕΕ ταλανίζεται από μία συστημική οικονομική και πολιτική  κρίση».
«Υπό αυτές τις συνθήκες  βαθέματος της κρίσης του ελληνικού αστικού Κράτους», τονίζεται στην ανακοίνωση της ΟΕΝ, «κάθε άλλο μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση η ελληνική κρατική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι γι’ αυτό τα ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ, όσο ποτέ στο παρελθόν, αναντίστοιχα σε σχέση με τις τις απαιτήσεις του κεφαλαίου.
Η αποφυγή, από πλευράς  κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μιας ριζικής αντιδραστικής τομής στην κρατική εκπαίδευση σαν και εκείνης που συνέχισε (μετά το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ) στο υπόλοιπο κράτος (στα πλαίσια των Μνημονίων και του μετα-Μνημονίου) καθιστά, πλέον, την κρατική τριτοβάθμια εκπαίδευση πιο χρεοκοπημένη σε σχέση με το υπόλοιπο, ευρύτερο δημόσιο.
Η χρεοκοπία αυτή πηγάζει προπαντός από τη στροφή του ελληνικού κεφαλαίου, τα τελευταία 3 -4 χρόνια, σε κλάδους ανειδίκευτης και πάμφθηνης εργασίας και στις εξαιρετικά μικρές επιχειρήσεις. Η στροφή αυτή στερεί  κάθε έδαφος απορρόφησης των υψηλά ειδικευμένων αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από την εγχώρια οικονομία .
Από εκεί και πέρα η χρεοκοπία της εκπαίδευσης  αφορά τις παρωχημένες δομές στο εσωτερικό της, τις οποίες δεν τόλμησε  -υπό το φόβο μιας φοιτητικής εξέγερσης  σαν εκείνης του 2006 -07-  καν να αλλάξει στα ίσια ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις μελέτες που ετοίμασε σχέση με την “ανομία” και την “παραβατικότητα”.
Η κυβέρνηση επιχειρεί, όμως,  μία έμμεση παρέμβαση στα ΑΕΙ -ΤΕΙ μέσω του νόμου για το νέο Λύκειο.
Με άλλα λόγια, μέσω του ξεσκαρταρίσματος/πειθάρχησης του πλήθους των νέων που θα μπουν στα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα, αναμένει πως θα μπορέσει να προχωρήσουν οι εκκρεμείς αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις σ’ αυτά. Και αυτός ο σχεδιασμός, όμως,  θα αποτύχει, εντείνοντας τα αμετάκλητα, εντός του καπιταλισμού, αδιέξοδα της νέας γενιάς που είναι καταδικασμένη, αν δεν ανατρέψει το σύστημα, να ζήσει τρισχειρότερα σε σχέση με την προηγούμενη.
Το μέλλον αυτό ετοιμάζει να φέρει πιο… γρήγορα, η ΝΔ του Μητσοτάκη η οποία, παρά το φιάσκο του νόμου – πλαίσιο της Γιαννάκου και την αποτυχία αναθεώρησης του άρθρου 16, ονειρεύεται να κάνει πάλι τα ίδια ή παρόμοια “πειράματα”, εφόσον ανέλθει στην εξουσία στο τέλος του τρέχοντος έτους.
Η ΕΑΑΚ πρέπει να ετοιμασθεί από τώρα για την επόμενη προσπάθεια της αστικής τάξης και της επόμενης κυβέρνησης να επανασυγκολλήσει το σπασμένο (εκπαιδευτικό) κρίκο της ελληνικής καπιταλιστικής αλυσίδας που ακούει στο όνομα “ΑΕΙ-ΤΕΙ”.
Ο κρίκος αυτός έσπασε από το φοιτητικό κίνημα το 2006 -2007 και θρυμματίστηκε παραπέρα από την εμβληματική και αξεπέραστη Εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Η αστική τάξη ζητά εδώ και χρόνια τη ρεβάνς για αυτά τα πλήγματα.
Η επαναστατική αριστερά πρέπει να ετοιμασθεί για μια νέα νεολαιΐστικη εξέγερση, ανώτερη από εκείνη του Δεκέμβρη του 2008. Γι’ αυτό πρέπει να κόψει κάθε δεσμό  με τον ρεφορισμό – ειδικά μετά την προδοσία και αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, πρέπει να πολεμήσει και να συντρίψει τον εθνικισμό,  τον ρατσισμό και φασισμό και το σύστημα  του καπιταλισμού που στην  κρίση και παρακμή του γεννάει αυτά τα τέρατα. Χρειάζεται  ρήξη με τον εθνικοπατριωτισμό και ανάληψη εκ μέρους του κινήματος και του φοιτητικού κινήματος της πάλης κατά του φασισμού.
Μόνος δρόμος για τη νεολαία, μαζί και τη σπουδάζουσα, είναι η πάλη για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη, η ανατροπή του καπιταλισμού, ο παγκόσμιος σοσιαλισμός, η οικοδόμηση μιας νέας επαναστατικής Διεθνούς, της επανιδρυμένης 4ης Διεθνούς».
Γ.Γ.