ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 6ης ΝΟΕΜΒΡΗ

Oι γραφειοκράτες στα σπίτια τους – στους δρόμους οι εργάτες

Mια ακόμη γενική απεργία προστέθηκε στις πάνω από 30 που έχουν πραγματοποιηθεί τα 4 τελευταία χρόνια υπό το καθεστώς των μνημονίων και της χρεοκοπίας της καπιταλιστικής Eλλάδας  οργανώθηκε την Tετάρτη 6 Nοεμβρίου.
Oργανώθηκε, τρόπος του λέγειν, γιατί οι γραφειοκρατίες της ΓΣEE-AΔEΔY απλώς την εξάγγειλαν και την άφησαν την επιτυχία της στον… αυτόματο πιλότο. Έτσι, η απεργία είχε μέτρια επιτυχία, το ίδιο και οι αντίστοιχες απεργιακές διαδηλώσεις.

Στην Aθήνα, «σωτήρια» αποδείχτηκε για τους γραφειοκράτες η καταρρακτώδης βροχή. Προσέφερε το κατάλληλο άλλοθι στους Παναγόπουλους & Σία, για να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και να αποχωρήσουν χωρίς ομιλίες και χωρίς την καθιερωμένη πορεία. Γλύτωσαν έτσι από το ρεζιλίκι να πορευτούν 50 νοματαίοι πίσω από τα πανό των μεγαλύτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας. Φυσικά, δεν φταίει απλά ότι η εργατική τάξη τους έχει πάρει χαμπάρι και τους γυρνάει την πλάτη. Είναι και το γεγονός, ότι οι ίδιοι οι γραφειοκράτες, όπως έχει ξαναγραφτεί, σαμποτάρουν πλέον ανοιχτά την επιτυχία των αγώνων που οι ίδιοι «οργανώνουν» και καλούν: ενόψει και αυτής της γενικής απεργίας, δεν καλέστηκε από τους οργανωτές της μια σύσκεψη συνδικαλιστικών δυνάμεων, μια συνέλευση, ή προπαγανδιστική παρέμβαση σε χώρους δουλειάς και γειτονιές, τίποτα.
Για άλλη μια φορά, το βάρος της επιτυχίας της απεργίας, έπεσε σε ανεξάρτητες εργατικές κι αριστερές δυνάμεις, σε σχήματα, συλλογικότητες, οργανώσεις και σε απλούς εργάτες, που αντιλαμβάνονται την Γενική Απεργία ως μια ημέρα που κατεβαίνουν στο δρόμο κι αγωνίζονται για την ίδια τη ζωή, κι όχι σαν ευκαιρία για να στριμωχτούν μπροστά σε κάμερες και φωτογραφικούς φακούς. Αυτοί ήταν τελικά, κι όσοι πορεύτηκαν μέσα στη κακοκαιρία.
Ήταν εργαζόμενοι του Παν/μίου Aθήνας και του ΕΜΠ, που βρίσκονται σε μάχη εδώ και 9 εβδομάδες για το δικαίωμα στη δουλειά χωρίς καμιά στήριξη από την ΑΔΕΔΥ, ήταν εργαζόμενοι από το διαλυμένο ΕΣΥ των κλειστών νοσοκομείων και της αποδιοργανωμένης Υγείας και Παιδείας, από τις αστικές συγκοινωνίες, την τοπική αυτοδιοίκηση. Zωντανή και μαχητική ήταν η παρουσία των απολυμένων καθαριστριών του Υπ. Οικονομικών. Συνολικά περίπου 4000-5000 απεργοί μαζί με πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς, πορεύτηκαν από το Μουσείο προς τη Βουλή.
Νωρίτερα, είχαν ολοκληρώσει την πορεία τους και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, ξεκινώντας από την Ομόνοια, κι έχοντας το μαζικότερο μπλοκ της διαδήλωσης, με περίπου 8000 διαδηλωτές. Ήταν γνωστό άλλωστε πως το ΚΚΕ είχε ποντάρει πολλά στη συγκεκριμένη απεργία: προσπαθώντας να «ρεφάρει» τις εσωτερικές αντιδράσεις αλλά και την κακή έξωθεν μαρτυρία για την προδοτική στάση του στους πρόσφατους αγώνες των εκπαιδευτικών, εμφανιζόταν «βασιλικότερο του βασιλέως», υπέρ της Γενικής Απεργίας της 6/11. Δεν δίσταζαν μάλιστα να κατακεραυνώνουν προς τα δεξιά κι αριστερά, όσους δεν ψήφιζαν τη συμμετοχή στην απεργία, όπως έγινε με τις Παρεμβάσεις στην ΔΟΕ. Την ίδια στιγμή, όμως, και όσο αυτό εμφανιζόταν ως η κεντρική γραμμή του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ για τη συμμετοχή στην απεργία της 6/11, συνδικαλιστικά στελέχη του σε διάφορα σωματεία ψήφιζαν ενάντια στην συμμετοχή στην γενική απεργία, με πρόσχημα ότι η μορφή και το περιεχόμενο ενός τέτοιου αγώνα ισοδυναμεί με εμπαιγμό από την πλευρά των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωματείου «Ένωση», στο Αλουμίνιο Ελλάδος, όπου ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ στο ΔΣ, μαζί με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις πλην των Ανεξάρτητων, καταψήφισαν την συμμετοχή στην απεργία.
Η διγλωσσία του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, έχει στη βάση της, από την μια την συνεχή προσαρμογή του στην πολιτική των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και στις κυρίαρχες δυνάμεις, αλλά ταυτόχρονα και την παντελή έλλειψη μιας οποιασδήποτε διαφορετικής αγωνιστικής πρότασης από πλευράς ΚΚΕ. Να καταγγέλλεις τις «άσφαιρες» 24ωρες απεργίες δεν λέει τίποτα από μόνο του (πόσο μάλλον όταν καταλήγεις να κάνεις απεργοσπασία), όταν δεν έχεις να προτείνεις κάτι άλλο. Κι η πάλη για την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, τον δρόμο που πρέπει να διαβούμε για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της αστικής τάξης και να μπούμε σε μια άλλη πορεία, ενώ κερδίζει ολοένα μεγαλύτερα στρώματα εργατών και ανέργων, αφήνει «αδιάφορο» το ΚΚΕ. Μαζί και όλα τα πρακτικά βήματα που χρειάζονται για να φτάσουμε εκεί, χτίζοντας ανεξάρτητα όργανα και δομές του εργατικού κινήματος, που θα ενοποιούν τις σκόρπιες αντιστάσεις και τις ανεκμετάλλευτες δυνάμεις, των ανέργων, των ασυνδικάλιστων, των μεταναστών κλπ.
Αυτές είναι οι κατευθύνσεις που πρέπει να παλέψει η εργατική τάξη, και σε αυτές ρίχνουμε όλες μας τις δυνάμεις. Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι δεν θα βρούμε απέναντι μας τις γραφειοκρατίες κάθε απόχρωσης.

Κ. Αποστολόπουλος

Θεσσαλονίκη
Σε ήσυχους τόνους πραγματοποιήθηκαν οι τέσσερις (4) απεργιακές συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την 24ωρη απεργία που προκήρυξαν οι ΓΣΕΕ/AΔEΔY στις 6/11.
Η πορεία της ΓΣΕΕ ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και συγκέντρωσε περίπου 2500 διαδηλωτές που διέσχισαν τους δρόμους της πόλης και κατέληξαν στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.
Ανάλογη διαδρομή ακολούθησε και η πορεία του ΠΑΜΕ η οποία ξεκίνησε από το Άγαλμα Βενιζέλου, στην πλατεία Αριστοτέλους, και συγκέντρωσε περίπου 1500 διαδηλωτές.
Ο Συντονισμός Σωματείων Βάσης Εργαζομένων Ανέργων και Συλλογικοτήτων αλλά και το μαχητικό σωματείο της ΒΙΟΜΕ έκαναν κάλεσμα για ανεξάρτητη από τους γραφειοκράτες συγκέντρωση και πορεία με αφετηρία την Καμάρα. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν μερικές εκατοντάδες αγωνιστές, που δια μέσου των οδών Εγνατίας-Αγίας Σοφίας –Τσιμισκή -Βενιζέλου και Καραολή Δημητρίου οδηγήθηκαν στο Υ.Μ.Θ.
Μια τέταρτη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Αγίας Σοφίας από εκπαιδευτικούς και φοιτητές. Οι 500 περίπου διαδηλωτές  κατευθύνθηκαν προς το ΕΚΘ όπου ενώθηκαν με την πορεία της ΓΣΕΕ. Στη συγκέντρωση αυτή καλούσαν και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που παραδοσιακά είχαν ως αφετηρία την Καμάρα. Η επιλογή τους αυτή την φορά όχι μόνο να ακολουθήσουν για ακόμη μια φορά τους γραφειοκράτες του ΕΚΘ  αλλά και να διαχωριστούν πλήρως από την Ανεξάρτητη Ταξική Συγκέντρωση της Καμάρας, ίσως καταδεικνύει τι λογής μέτωπο επιδιώκουν να φτιάξουν και με ποιούς συμμάχους…
Το Ε.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης συμμετείχε ενεργά στην απεργιακή κινητοποίηση στο πλευρό του Συντονισμού Σωματείων Βάσης Εργαζομένων Ανέργων και Συλλογικοτήτων γιατί πιστεύει πως είναι η ώρα να δημιουργηθεί ένα πραγματικό Ενιαίο Μέτωπο της εργατικής τάξης, απελευθερωμένο από τα γραφειοκρατικά καρκινώματα. Παρόλα αυτά δεν γύρισε την πλάτη στους χιλιάδες άλλους διαδηλωτές που επέλεξαν να πορευτούν με το Εργατικό Κέντρο, στους οποίους μοιράστηκε άφθονο υλικό, με κύριο πρόταγμα την ανάγκη της οργάνωσης Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας μέχρι την ολοκληρωτική ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης.
Mαρ. Β.
Λάρισα
Κόντρα  στο γενικότερο δίκαιο αίσθημα της απαισιοδοξίας για την αποτελεσματικότητα των 24ωρων άσφαιρων απεργιών της γραφειοκρατίας η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση της Λάρισας ήταν αρκετά επιτυχημένη σε επίπεδο συμμετοχής των εργαζομένων. Η συγκέντρωση του Eργατικού Kέντρου της πόλης, ελεγχόμενο και περιχαρακωμένο από το ΠΑΜΕ, συγκέντρωσε περίπου 1000 άτομα ενώ η παρωδία του Ν.Τ ΑΔΕΔΥ παρά την φιλότιμη προσπάθεια και στήριξη του τοπικού Σύριζα μόλις 40. Αξιοσημείωτη ήταν η ηχηρή αποχώρηση από την συγκέντρωση των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα που για πρώτη φορά εγκατέλειψαν τους εργατοπατέρες τους και ακολούθησαν την πορεία του Eργατικού Kέντρου.
Σε αυτήν την συγκέντρωση εκτός από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ ακολούθησαν τα μπλοκ της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στο τέλος της πορείας παρατάχθηκε το πανό με τους συντρόφους του ΕΕΚ, ενώ τελευταίο ήταν το πανό της νεοσυσταθείσας ομάδας ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ με συνθήματα υπέρ της γενικής απεργίας διαρκείας που εν γένει έδωσαν άλλο τόνο στην μονοτονία των υπόλοιπων συνθημάτων
Δημ. Λ.
Λειβαδιά
Παρά τον βροχερό καιρό και το σαμποτάρισμα της απεργίας από το μεγαλύτερο σωματείο του Εργατικού Κέντρου Λειβαδιάς (το σωματείο «ένωση» των εργαζομένων στο Αλουμίνιο της Ελλάδος, που με ευθύνη του Δ.Σ. του πλειοψηφικά αποφάσισε υποκριτικά την καταγγελία της απεργίας που είχε εξαγγείλει τόσο η ΓΣΕΕ, όσο και με ομόφωνη απόφαση το ΕΚΛ), που αποδιοργάνωσε την συμμετοχή του εργατόκοσμου, μια μικρή αντιπροσωπεία από την Λιβαδειά βρέθηκε στο άνοιγμα των διοδίων στο 90χιλ. έξω από την Θήβα που είχαν καθορίσει σαν χώρο για την απεργιακή τους συγκέντρωση, τα τρία Ε.Κ., της Εύβοιας, Θήβας και Λιβαδειάς.
Στον χώρο των διοδίων την μεγαλύτερη παρουσία είχαν οι εργαζόμενοι της ΑΓΕΤ με πανό που καλούσαν σε «μολών λαβέ» την κυβέρνηση. Μαζί τους είχαν καταφθάσει πολλές άλλες πρωτοβάθμιες εργατικές οργανώσεις. Στην συγκέντρωση παραβρέθηκαν αντιπροσωπία από το ΕΕΚ, την Ανταρσία και το δεν πληρώνω.
Η παρουσία του κόσμου ήταν τέτοια που επέβαλε το άνοιγμα των διοδίων παρά την παρουσία ΜΑΤ και της ρητής εισαγγελικής εντολής για το αντίθετο, που η εταιρία του Μπόμπολα είχε μεριμνήσει να εκδώσει.  
Έγιναν ομιλίες από τα τρία ΕΚ καθώς και από το Δεν Πληρώνω και το ΕΕΚ. Οι τοποθετήσεις έβαζαν την ανάγκη ανατροπής των μέτρων και αυτών που τα νομοθετούν.
Ο σ. Σ. Παπαδημητρίου εκ μέρους του ΕΕΚ κάλεσε για μια πραγματική ενότητα των εργατών στην πάλη να αποκτήσουν οι εργατικές κινητοποιήσεις την οξύτητα του όπλου που έχουν ανάγκη οι εργάτες για να είναι αποτελεσματικοί στους αγώνες. Για να πάψουν να είναι άσφαιρες ντουφεκιές οι απεργιακές κινητοποιήσεις, κάλεσε σε δημιουργία κέντρων αγώνα των εργατών ανεξάρτητων από το κράτος και την γραφειοκρατία όπου θα οργανώσουν την πάλη της ανατροπής αυτής της κυβέρνησης, με το μοναδικά αποτελεσματικό όπλο των εργατών, την γενική απεργία διαρκείας. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να στρατευθούν εργαζόμενοι και άνεργοι μέσα από επιτροπές αγώνα και συνελεύσεις γειτονιάς, αλλά και πρωτοβάθμια σωματεία, κόμματα εργατικά, κινήματα και ανεξάρτητοι αγωνιστές  που βρίσκονται σε πορεία αγώνα και κατανοούν τόσο την ανάγκη συσπείρωσης όσο και της διάρκειας. Στην πάλη αυτή χωρούν, ακόμα και Ε.Κ. που θα κατανοούν όμως την ανάγκη της σύγκρουσης με την συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ώστε να γίνει δυνατόν να οργανωθεί η γενική απεργία διαρκείας για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, στέλνοντας και μήνυμα για το ποια θα είναι η τύχη και της επόμενης κυβέρνησης αν συνεχίσει την ίδια πολιτική.