Γιατί είναι σημαντική η απεργία στην Εστίαση και τον Τουρισμό στις 24 Ιουνίου

Εικοσιτετράωρη απεργία κήρυξε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό και τον Τουρισμό (ΠΟΕΕΤ) στις 24 Ιουνίου 2026.

Με ανακοίνωσή της η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά αναφέρει πως «δυο μόλις μήνες μετά την έναρξη ισχύος της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης στην Εστίαση για βασικό μισθό μόλις 20 ευρώ (μικτά) πάνω από τον εθνικό κατώτατο μισθό (940 ευρώ έναντι 920 ευρώ), την οποία υπέγραψε η ΠΟΕΕΤ και η ΓΣΕΕ με τους εργοδότες, η ΠΟΕΕΤ υποχρεώθηκε να κηρύξει απεργία στον κλάδο. Και αυτό, κυρίως, υπό το βάρος της επέλασης της ακρίβειας που έχει φέρει η επίθεση των ΗΠΑ, του Ισραήλ με τη στήριξη της ΕΕ (μαζί και της «δικής μας» κυβέρνησης υπό τον Μητσοτάκη) στο Ιράν και γενικότερα στη Μέση Ανατολή.

Η αύξηση που αποφάσισε η κυβέρνηση στον εθνικό κατώτατο μισθό κατά 4,55% και η αύξηση στον βασικό μισθό στην Εστίαση κατά 6,3% που προέκυψε από την νέα Κλαδική Συλλογική Σύμβαση από 1/4/2026 (αφού οι αμοιβές στην εστίαση είχαν μείνει προηγούμενα παγωμένες για ένα χρόνο καθώς δεν είχε υπογραφεί νέα κλαδική σύμβαση…) έχει ήδη εξανεμισθεί με το Γενικό Δείκτη Τιμών Καταναλωτή να «τρέχει» τον Απρίλιο του 2026 με ρυθμό 5,4% έναντι 2% πέρσι τον ίδιο μήνα. Είναι ο ίδιος αυτός λόγος (δηλαδή το ανεξέλεγκτο πληθωριστικό κύμα) που ωθεί την ΠΟΕΕΤ να σχεδιάζει να καταγγείλει την Κλαδική Σύμβαση που υπέγραψε πέρσι στον Τουρισμό (αν και αυτή κανονικά λήγει στις 31/12/2026) και να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση με τους Ξενοδόχους για νέα σύμβαση για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους με ισχύ από την 1/7/2026 έως και την 30/6/2028.

Η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά υποστηρίζει την άμεση καταγγελία της εντελώς παρωχημένης από τις εξελίξεις στο μέτωπο της ακρίβειας Κλαδικής Σύμβασης στα ξενοδοχεία και την υπογραφή νέας. Παράλληλα, όμως, εκφράζουμε την… απορία μας για το πώς η ΠΟΕΕΤ σχεδιάζει (και σωστά) την επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης στον τουρισμό σήμερα, κυρίως λόγω της πληθωριστικής έκρηξης, ενώ πριν 3 μήνες, παρότι είχε ήδη ξεσπάσει η έκρηξη αυτή, υπέγραψε κλαδική σύμβαση στην Εστίαση με βασικό μισθό… 940 ευρώ έναντι 920 ευρώ που πήγε ο εθνικός κατώτατος μισθός από την 1/4/2026!

Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζουμε την ανάγκη μιας νέας Κλαδικής Σύμβασης στα Ξενοδοχεία, πλην όμως όχι για… δυο χρόνια όπως ετοιμάζεται να υποστηρίξει η ΠΟΕΕΤ. Και αυτό γιατί -ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές, δηλαδή πλήρους αστάθειας στην οικονομία διεθνώς και στην Ελλάδα- δεν πρέπει να εγκλωβιστούν οι ξενοδοχοϋπάλληλοι σε μία «αύξηση» στις αμοιβές, η οποία θα μπορούσε και πάλι να εξανεμισθεί πολύ πριν τελειώσει ακόμα και το τρέχον έτος, καθώς στους επόμενους μήνες, τόσο τους θερινούς, όσο και τους φθινοπωρινούς, κάθε άλλο παρά κάμψη του πληθωρισμού αναμένεται…

Δεδομένου, μάλιστα, πως η επόμενη «σεζόν» θα ξεκινήσει προς τα μέσα Απριλίου 2027 (καθώς το Πάσχα του 2027 πέφτει στις 2 Μαΐου), μία νέα κλαδική σύμβαση θα πρέπει να έχει ισχύ έως την 31/3/2027, ενώ θα πρέπει να έχουν ξεκινήσει οι διαπραγματεύσεις για την επόμενη με ισχύ από την 1/4/2027 έτσι ώστε να αποφευχθεί μία καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους των εργοδοτών σε σχέση με την εκτεταμένη μετενέργεια που προβλέπει (εκ του πονηρού…) ο νόμος Κεραμέως περί «Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας».

Όσον αφορά το ποσοστό της αύξησης των μισθών την οποία θα πρέπει να λάβουν οι εργαζόμενοι στον τουρισμό, όπως και σε άλλο κλάδο, δεν θα πρέπει να έχει απλώς «άξονα» τον Γενικό Δείκτη Τιμών με στόχο να είναι τουλάχιστον στο ίδιο ύψος η ποσοστιαία αύξησή του (π.χ. αύξηση 5,4% στις αμοιβές έναντι 5,4% που «τρέχει» ο πληθωρισμός τον Απρίλιο του 2026), αλλά τουλάχιστον στο ίδιο ύψος της ποσοτικής αύξησης των βασικών για τη διαβίωσή μας, δηλαδή της σίτισης, στέγασης και ένδυσης. Έτσι δεν μπορεί κανείς να επικαλείται κανείς ένα «Γενικό Δείκτη Τιμών» που έτρεχε με 5,4% τον Απρίλιο του 2026 όταν οι τιμές των ενοικίων έτρεξαν με 13,8%! Τι νόημα έχει να λαμβάνουμε υπόψη τον λεγόμενο Γενικό Δείκτη Τιμών, όταν εκεί που πληρώναμε ενοίκιο 500 ευρώ/μήνα πέρσι, φέτος πληρώνουμε 569 ευρώ/μήνα (+13,8%), δηλαδή συν 69 ευρώ ή αλλιώς πολύ πάνω από την αύξηση του κατώτατου μισθού (40 ευρώ μικτά ή 34 ευρώ καθαρά);! Επίσης, τον ίδιο ΦΠΑ (24%) πληρώνουν όσοι αμείβονται με 920 ευρώ/μήνα και τον ίδιο όσοι αμείβονται με… 9.200 ευρώ…

Συνεπώς οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, είτε αυτές αφορούν ξανά τον τουρισμό, είτε αύριο το Εμπόριο, είτε οποιονδήποτε κλάδο, από πλευράς εργαζομένων θα πρέπει να έχουν ως πρωταγωνιστικό παράγοντα το συνολικό κόστος με το οποίο επιβαρύνονται προκειμένου να επιβιώσουν οι μισθωτοί και όχι τον ποσοστό αύξησης του Δείκτη Τιμών γενικά που ισχύει οριζοντίως για όλα τα κοινωνικά στρώματα… Ειδικά, καθώς η ΓΣΕΕ (κακώς) έχει αναλάβει θεσμικό ρόλο «συνδιαμορφωτή» της εργασιακής και μισθολογικής πολιτικής στα πλαίσια της «Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας» για τις συλλογικές συμβάσεις αλλά και της συμμετοχής της στην κρατική, μόνιμη «ομάδα εργασίας» του Υπ. Εργασίας, είναι να… απορεί κανείς πώς κάθεται στο ίδιο τραπέζι με εκείνους -δηλαδή την κυβέρνηση Μητσοτάκη- που διατηρούν τον ληστρικό ΦΠΑ του 24% και δέχονται να εξαιρούν τις αμυντικές/πολεμικές δαπάνες από το έλλειμμα (την ίδια ώρα που βάζουν συνεχώς κόφτες τις κοινωνικές δαπάνες για συντάξεις, υγεία και παιδεία).

Πώς η ΓΣΕΕ «συζητά» με την κυβέρνηση και τους μεγαλοεργοδότες για «αυξήσεις» στους μισθούς με σεβασμό στην «ανταγωνιστικότητα» της ελληνικής οικονομίας και των κλάδων της, ειδικά όταν αυτή η «ανταγωνιστικότητα» έχει ήδη καταποντιστεί λόγω της ακρίβειας που έφερε ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος από την Ουκρανία έως το Ιράν, ο πόλεμος στον οποίο συμμετέχει η Ελλάδα δια χειρός κυβερνήσεως Μητσοτάκη; Από αυτήν την άποψη, η συνυπογραφή της ΓΣΕΕ στη Εθνική Κοινωνική Συμφωνία (την οποία υποστήριξε μετ’ επαίνων η ηγεσία της ΠΟΕΕΤ που σήμερα καλεί σε απεργία στην Εστίαση και τον Τουρισμό) δεν έχει άλλο στόχο παρά επιβάλλει έμμεσες μειώσεις στους μισθούς (δίνοντας αυξήσεις κάτω από τις ανάγκες μας) και όχι αυξήσεις, καθώς στόχο έχει την συλλογική πειθάρχηση της εργατικής τάξης (μέσω των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και Συμβάσεων) προκειμένου να υπηρετηθούν οι νέοι κοινωνικοί στόχοι των κυρίαρχων του «έθνους», δηλαδή των αφεντικών.

Η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά όχι μόνο καταγγέλλει την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία και ζητά την έξοδο της ΓΣΕΕ από αυτή. Καλεί σε νέα κλαδική σύμβαση στον Τουρισμό, σε ταξικό αγώνα διαρκείας στην εστίαση και κάθε κλάδο για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, με κάθε μέσο, με νέες κλαδικές, επιχειρησιακές ακόμα και ατομικές συμβάσεις. Παλεύει για την εθνικοποίηση όλων των πυλώνων της οικονομίας (τράπεζες, ενέργεια, κ.λπ.) χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση και το σχεδιασμό της με βάση τις εργατικές λαϊκές ανάγκες. Για την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, την ήττα τους σε όλα τα πολεμικά μέτωπα από την ανατολική Ευρώπη μέχρι την Μέση Ανατολή, για μία εργατική σοσιαλιστική διέξοδο από τον καπιταλισμό».