του Σάββα Μιχαήλ
Ανταπόκριση από το Παρίσι, 17 Οκτωβρίου 2026
Η πρωτεύουσα της Γαλλίας κι όλη η χώρα παίρνει τη φωτιά που άναψαν οι μαθητές, τα παιδιά του προλεταριάτου στις εργατικές συνοικίες, κι απλώθηκε παντού στην Γαλλία και τώρα στην Ευρώπη.
Μυριάδες νέοι και νέες, κυρίως 14-17 χρονών, πλημμύρισαν ξανά τους δρόμους, υψώνοντας την σημαία της Κομμούνας του Παρισιού (βλ φωτογραφία) και άπειρα χαρτονένια πλακάτ με τα πιο ευφάνταστα επαναστατικά συνθήματα αλλά και με ιστορική μνήμη άσβεστη. Η περίφημη φράση του αριστερού Γιακωμπίνου Σαιν Ζυστ, η πρώτη διατύπωση της Διαρκούς Επανάστασης: “Η επανάσταση δεν πρέπει να σταματήσει παρά με την τελείωσητης ευτυχίας!” υψώθηκε στα νεαρά χέρια των παιδιών (βλ και στην φωτογραφία το πλακάτ πίσω από την Κατερίνα Μάτσα)!
Πριν μισό αιώνα, στις 17 Οκτωβρίου του 1961 η γαλλική αστυνομία δολοφόνησε και έπνιξε στον Σηκουάνα χιλιάδες Αλγερίνους που παλεύανε για την ελευθερία της χώρας τους από την γαλλική αποικιοκρατία. Τώρα τα εγγόνια τους, μαζί και τα εγγόνια και δισέγγονα των πρώην αποικιακών σκλάβων μαζί με όλη την εξεγερμένη νεολαία, ανεξάρτητα εθνοτικής ταυτότητας, θρησκείας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, θυμίζανε με πανό την σφαγή του 1961 και την τωρινή εξέγερση ενάντια στην σφαγή της παιδείας, της υγείας, των όρων ζωής, της ίδιας της Ζωής, από τον σάπιο καπιταλισμό.
Οι φασίστες της Λεπέν, ξεσκεπάζοντας το συστημικό τους πρόσωπο, στέκονται στο πλευρό του χρεοκοπημένου καθεστώτος Μακρόν και του αστυνομικού κράτους των μπάτσων δολοφόνων που αφήνουν χωρίς μάτια, πόδια, χέρια, 14χρονους μαθητές σε όλη την Γαλλία…
Η βαρβαρότητα της κρατικής καταστολής είναι απίστευτη, ξεπερνά ό,τι έγινε με τα “κίτρινα γιλέκα” το 2018-19 ή και παλιότερα. Αλλά και η γενναιότητα των εξεγερμένων συναγωνίζεται την έμπνευσή τους σε πρωτότυπα συνθήματα κι ανοικτή επαναστατική διεκδίκηση.
Ειλικρινά τυχερός όποιος στη ζωή του μπόρεσε να ζήσει δύο φορές τον Μάη του ΄68 όπως αυτός που γράφει συγκινημένος τούτες τις φτωχές γραμμές. (Για τις ομοιότητες και τις διαφορές θα πρέπει να επανέλθουμε). Υπάρχει πάντως κι εδώ, όπως γράφουν και στα πανό “Σύγκλιση της οργής” εργατών, συνδικάτων, κίτρινων γιλέκων, νεολαίας, φτωχών μαζών και “Σύγκλιση Ελπίδων” με ορίζοντα την παγκόσμια επανάσταση και την φαντασία στην εξουσία!
Υ.Γ. Για τους σκεπτικιστές που με ρωτάνε, μερικές φορές, κάπως ειρωνικά, εάν “η επανάσταση θα έρθει αύριο – μεθαύριο”, θα απαντούσα ότι δεν έρχεται με ραντεβού, κι αν είναι δυνατόν, θα προτιμούσα, όχι ακριβώς αύριο – μεθαύριο γιατί θα είμαι στο νοσοκομείο και δεν θέλω να χειροκροτώ από το παράθυρο!
Πάντως όπως λένε σε ένα γνωστό στη Γαλλία σύνθημα Qui vivra verra que la Révolution vaincra!
[Σ.τ.Ε. : Ο χρόνος θα δείξει ότι η Επανάσταση θα νικήσει!]