Εκδήλωση με θέμα: “Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για τις Συλλογικές Συμβάσεις, ακρίβεια και πόλεμος” θα πραγματοποιήσει η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20 Ιουνίου, ώρα 6 μ.μ, στο Πολιτιστικό Κέντρο “Μελίνα Μερκούρη” στο Ίλιον (Αγίου Φανουρίου 99, Ίλιον).
Ομιλητές θα είναι ο Αντώνης Κουρούκλης (εργαζόμενος και συνδικαλιστής στον ΕΦΚΑ) και ο Δημήτρης Κατσαγάνης (δημοσιογράφος).
Η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά καλεί κάθε εργαζόμενο, άνεργο και συνταξιούχο να συμμετάσχει στην εκδήλωση για να συζητήσει τις πρόσφατες εξελίξεις στα Εργασιακά αλλά την αναγκαιότητα πάλης ενάντια στην Εθνική Κοινωνική Συμφωνία Κυβέρνησης – ΓΣΕΕ- Εργοδοτών.
Το κάλεσμα της εκδήλωσης
“Η Εργατική Συμμαχία Συμμαχία στα Δυτικά καταγγέλλει την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία την οποία υπέγραψε το Δεκέμβριο του 2025 η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τους λεγόμενους Εθνικούς Κοινωνικούς Εταίρους (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ και ΣΒΕ) για την “ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων” και ενσωματώθηκε στο σχετικό “Εθνικό Σχέδιο Δράσης” και τον εργασιακό νόμο Κεραμέως.
Στόχοι της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας δεν είναι η “ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων” και η “προστασία των εργαζομένων”, αλλά:
- Η επιβολή ενός απόλυτου κρατικού ελέγχου με πρωταγωνιστή τη ΓΣΕΕ πάνω στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
- Η ΓΣΕΕ γίνεται μέρος ενός νέου μηχανισμού του Κράτους, της μόνιμης “Ομάδας Εργασίας” κυβέρνησης – κοινωνικών εταίρων για τη διαμόρφωση εργασιακών πολιτικών την ίδια ώρα που το κράτος αυτό ειδικά επί Μητσοτάκη έχει γίνει ο ποιο άγριος διεκπεραιωτής της εκμετάλλευσης των εργατών μέσω της φορολογίας (π.χ. ΦΠΑ) και της πραγματικής μείωσης των δημοσίων δαπανών για υγεία και παιδεία.
- Ο στραγγαλισμός των κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων.
- Η ΓΣΕΕ -αν και πανεθνική οργάνωση- θα μπορεί να “συνυπογράφει” κλαδικές συμβάσεις (με “αντάλλαγμα” να μη εξετάζεται η αντιπροσωπευτικότητα των εργοδοτικών ενώσεων) και έτσι στην πράξη “κλαδικοποιείται” η εθνική πολιτική της Κυβέρνησης για μισθούς – πείνας για όλη την εργατική τάξη.
- Η επιβολή ενός ασφυκτικού κορσέ στην πραγματικότητα ενάντια στις εργατικές διεκδικήσεις που γιγαντώνονται -και- λόγω του νέου πληθωριστικού κύματος που γεννά η επέκταση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά και για την τιθάσευση των απαιτήσεων για αναγνώριση τριετιών.
- Η πρεμούρα της κυβέρνησης -με την άμεση συνενοχή της ΓΣΕΕ- για νέες κλαδικές συμβάσεις στόχο έχει στην πραγματικότητα να “εγκλωβίσει” τις εργατικές διεκδικήσεις μέσα σε αυτές (για 2 ή και 3 χρόνια!) που έχουν γεννήσει τα απανωτά πληθωριστικά κύματα των Ιμπεριαλιστικών πολέμων (στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή) στους οποίους συμμετέχει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και η κρίση του συστήματος τους, αλλά και οι απαιτήσεις για αναγνώριση των τριετιών ειδικά από το 2027 και έπειτα.
- Η εμπέδωση του μπαράζ των μέτρων ελαστικοποίησης των ατομικών συμβάσεων (το οποίο έχει περάσει η ίδια κυβέρνηση Μητσοτάκη).
- Οι “συλλογικές συμβάσεις” τις οποίες θέλει να “ενισχύσει” η κυβέρνηση έχουν πίσω τους ρεκόρ απολύσεων, παράλληλης απασχόλησης, μαύρης εργασίας και μισθούς που έχουν εκτινάξει την (εντελώς εύθραυστη) “ανταγωνιστικότητα” του ελληνικού καπιταλισμού, 13ωρα, 2ημερες προσλήψεις -όλα με την υπογραφή του καθεστώτος Μητσοτάκη.
5. Η πολιτική πειθάρχηση της εργατικής τάξης σε συνθήκες ενός κλιμακούμενου εσωτερικού -και όχι μόνο “εξωτερικού” πολέμου στο όνομα του “Έθνους” των καπιταλιστών.
- Πάνω απ΄όλα οι συλλογικές συμβάσεις της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας επιχειρούν να βάλουν ένα πολιτικό “εθνικό” καπέλο πάνω στην εργατική τάξη, προκειμένου αυτή να πειθαρχήσει απέναντι στους καπιταλιστές και το Κράτος τους στο οποίο ηγείται η πιο υποταγμένη στον ιμπεριαλισμό και τους Έλληνες καπιταλιστές -κομπραδόρους τους (βλέπε Ενεργειακές Συμφωνίες με ΗΠΑ-Τραμπ) κυβέρνηση της μεταπολίτευσης με στόχο τον “αφοπλισμό” της και την μεγαλύτερη εκμετάλλευσή της.
Για αυτό η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά καλεί την εργατική τάξη να παλέψει για:
- Την ακύρωση, την ανατροπή του νόμου της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας.
- Το πέταγμα της γραφειοκρατίας του Παναγόπουλου και κάθε “Παναγόπουλου” από τη ΓΣΕΕ και σωματεία στα χέρια των εργαζομένων και των συνελεύσεων τους.
- Κλαδικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις μισθών για την πλήρη κάλυψη των εργατικών αναγκών, χωρίς Συνδικαλιστικά Μητρώα και ρήτρες συνδικαλιστικής κάλυψης.
- Την εθνικοποίηση των βασικών πυλώνων της οικονομίας χωρίς αποζημίωση, κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση και το δημοκρατικό σχεδιασμό της με βάση τις εργατικές ανάγκες.
- Την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, της κυβέρνησης του πολέμου, της ακρίβειας και των μισθών – πείνας, την ήττα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ σε όλα τα στρατιωτικά μέτωπα που έχουν πυροδοτήσει, την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία και μία σοσιαλιστική διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
- Ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων και σχέδιο μάχης πρώτα – πρώτα απέναντι στην Κυβέρνηση για γενναίες αυξήσεις στον εθνικό κατώτατο μισθό (πολύ πάνω από τον πληθωρισμό) με στόχο να καλύψει τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών.
- Ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο δράσης κάθε μαχόμενης δύναμης στο εργατικό κίνημα (εντός και εκτός σωματείων, εργαζομένων και ανέργων) μέσα από τη συγκρότηση ενός πανελλαδικού αντιγραφειοκρατικού, κέντρου αγώνα”.
