.. ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ Α ΑΛ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Η κρίση δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, επηρεάζει όλους τους τομείς τις πολιτικής και κοινωνικής ζωής. H ανάπτυξη τέλος για  την Αλβανία. Τέλος, όπως την γνωρίσαμε την τελευταία δεκαετία.
Και επειδή το πολιτικό σύστημα είναι σάπιο και σαθρό παρακολουθεί τι γίνεται στην γειτονιά του για να παίρνει ιδέες. Μια από τις “ιδέες” που πήραν από την Ελλάδα ήταν η διοιητική μεταρρύθμιση. Mε το πρόσχημα ότι θα κάνουν πιο ευέλικτο το κράτος, ομοιόμορφη περιφερειακή ανάπτυξη, αποκέντρωση της κεντρικής εξουσίας, ηλεκτρονική διακύβερνηση και άλλα πολλά απίθανα. Εύχομαι να μην κάνουν λάθος στην μετάφραση γιατί το “πνεύμα” του νόμου είναι ακριβώς ίδιο με του “Καποδίστρια 1” και του “Καποδίστρια 2”.
Το κρατικό ταμείο είναι μείον και πριν από μερικούς μήνες η κυβέρνηση δανείστηκε από την Παγκόσμια Tράπεζα για να καλύψει τα τρέχοντα έξοδα· πέρυσι για ένα τρίμηνο δεν είχε να πληρώσει τις αναπηρικές συντάξεις.
Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση Ράμα αυτόν τον ενάμιση χρόνο είναι να κόβει από παντού και να αυξάνει τους φόρους. Τον Ιανουάριο του 2014 επέβαλλε 20% αύξηση φόρου καυσίμων με την δικαιολογία ότι οι Αλβανοί δεν πρέπει να παίρνουν το αυτοκίνητο και έχουν καταντήσει λαός τεμπέλικος και παχύσαρκος. Αφού, όλα τα άγγιξε, ήρθε η σειρά της αυτοδιοίκησης. Τα κρατικά ταμεία  είναι μείον, οπότε πρέπει να κόψει και δημάρχους και συμβούλους. Το πιο βασικό είναι να κόψει κονδύλια.
Έτσι, τον προσεχή Ιούνιο θα πραγματοποιηθούν για πρώτη φορά δημοτικές εκλογές συμφώνα με τον νεοψηφισθέντα νόμο.  Οι νομαρχίες θα μειωθούν από 13 σε 5 ή 6 το πολύ. Πολλοί δήμοι και κοινότητες θα συγχωνευθούν. Το πανηγύρι έχει είδη αρχίσει για κομματικά επιτελεία. Τον Ιανουάριο θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα τελικά δοιηκητικά όρια και να τεθούν οι υποψηφιότητες. Περιμένουμε να ζήσουμε μεγάλα δράματα. Εδώ μιλάμε έπεφτε πολύ χρήμα στα κεντρικά κόμματα όταν είχαμε το παλιό σύστημα, φανταστείτε τι έχει να γίνει τώρα. Σφαγή για το ποιός θα πάρει το χρίσμα.
Πέρα, όμως από αυτό ας μην φανεί περίεργο αν ακουστεί και κανένα πιστολίδι από Αλβανία. Γιατί εκλογές στην Αλβανία δεν νοούνται χωρίς πιστολίδι. Βαλκάνια είμαστε για να μην ξεχνιόμαστε. Μπορεί στις νομαρχιακές τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αλλά στις δημοτικές θα είναι πάρα πολύ δύσκολα γιατί υπάρχουν αρκετές “καυτές ζώνες” ειδικά στο Βορρά.
Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά η ένταση δεν θα λείπει από αυτόν τον ταλιαπωρημένο λαό που τόσο έχει συρθεί βλακωδώς στο αίμα για μικροπολιτικά παιχνίδια. Η δημοκρατία των καπιταλιστών είναι μια αυταπάτη. Η υπόσχεση για μια καλύτερη, “ελεύθερη ζωή”, περισσότερη δημοκρατία, απόκτηση αγαθών πάει μετά από 23 χρόνια περίπατο. Οι αυταπάτες του σάπιου και σαθρού αλβνανικού καπιταλισμού τελείωσαν.
 M. Σ.