του Γιάννη Πευκιώτη

Όταν αναβάλαμε το συλλαλητήριο του Μαρτίου εξαιτίας της πανδημίας, δεσμευτήκαμε ότι αυτό θα γίνει μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν. Ακόμα κι αν το συλλαλητήριο είχε πραγματοποιηθεί το Μάρτη 2020 (χωρίς το ζήτημα της πανδημίας), σήμερα θα ήταν πιο επιτακτικό δυο φορές.

Η πανδημία έσπρωξε το χρόνο μπροστά και έχει οδηγήσει σε μια νέα άνευ προηγουμένου κινητοποίηση των αστικών κυβερνήσεων για τη διάσωση του συστήματος και ταυτόχρονα σε μια άνευ προηγούμενου κινητοποίηση των μαζών για τη σωτηρία του εαυτού τους.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κέντρο του κόσμου, οι ίδιες οι ΗΠΑ όπου το άλυτο φυλετικό μίσος ενώνεται με τους περισσότερους νεκρούς από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ και τους περισσότερους άνεργους από την εποχή του κραχ του 1929. Το ίδιο το αστικό κράτος κλονίζεται μπροστά σε αυτό το μαζικό εξεγερτικό κίνημα που στη χώρα μας έχουμε ήδη γνωρίσει από τη δολοφονία Γρηγορόπουλου και τους αγώνες κατά των μνημονίων.

Αυτή διεθνής συναισθηματική φόρτιση που προκαλείται από την ανάγκη να αναπνεύσουμε θα συμπαρασύρει και την Ελλάδα καθώς οι μετριοπαθέστερες προβλέψεις ανακοινώνουν ύφεση 8%, δηλαδή σχεδόν 400.000 νέους άνεργους το Σεπτέμβρη.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μαζί και οι παρατρεχάμενοί της (Αγοραστός περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Μπέος δήμαρχος Βόλου) μπορούν να υπολογίσουν το μέγεθος της ύφεσης αλλά όχι το συμβάν που θα ενώσει τις φωνές όλων εναντίον τους. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ότι η “συνηθισμένη” δολοφονία (ανάμεσα στις δεκάδες ρατσιστικές δολοφονίες αστυνομικών) ενός μαύρου του George Floyd  ένωσε μαύρους, λευκούς, λατίνους, Εβραίους, Παλαιστίνιους μέχρι και το αστικό  Der Spiegel να κατηγορεί το Τραμπ ως εμπρηστή της Ουάσιγκτον και του πλανήτη;

Απόκομα του εξωφύλλου του γερμανικού Der Spiegel

Σε τοπικό επίπεδο ο αντίστοιχος εμπρηστής έχει όνομα και είναι ο δήμαρχος της πόλης. Ο Μπέος με τις χυδαίες δηλώσεις του σε ζωντανή τηλεοπτική συνέντευξη (αλλά και ό,τι ακολούθησε, το ένα χειρότερο από το προηγούμενο) κατάφερε να κάνει γνωστά όλα τα θέματα της πόλης που συνδέονται άρρηκτα με τους κεντρικούς σχεδιασμούς της νεοφιλελεύθερης δεξιάς που είναι έτοιμη να κάνει μπίζνες με επενδυτές ακόμα κι αν όλα τα οικονομικά μεγέθη την διαψεύδουν (έβαλαν ταμπέλα στη ΛΑΡΚΟ πωλείται αλλά δεν υπάρχει κανείς να την αγοράσει).

Έφερε κοντά μας ανθρώπους που δεν είχαμε τη δυνατότητα να επικοινωνήσουμε και να συστρατευθούν μαζί μας, καλλιτέχνες μουσικούς, εικαστικούς, ηθοποιούς. Έκανε τα ζητήματα που μας απασχολούν και αγωνιζόμαστε γνωστά στο πανελλήνιο με την υβριστική του τακτική.

Προβλημάτισε τους σκεπτόμενους γονείς πως θα εξηγήσουν τη γλώσσα Μπέου στα παιδιά τους.

Πως να εξηγήσεις τη λέξη “κοπρίτες” όταν αφορά εργαζόμενους και όχι ανεπάγγελτους, ευαισθητοποιημένους πολίτες και όχι αναίσθητους δημοτικούς συμβούλους. Ορισμένοι γονείς επέλεξαν την αρχαιοελληνική ερμηνεία της λέξης χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία καθώς άρχισαν άλλου είδους ερωτήματα. Ή πώς γίνεται να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας να μην χρησιμοποιούν την παντεταρισμένη ελληνική βρισιά; Δύσκολα τα πράγματα και για τους εκπαιδευτικούς.

Ο Μπέος υποστηρίζει ότι είναι δήμαρχος όλων των πολιτών, ίσως τελικά μόνο του 57% που τον ψήφισαν ή ενός πολύ μικρότερου ποσοστού αν ληφθεί υπόψη η αποχή. Στη πραγματικότητα υπηρετεί ένα ελάχιστο ποσοστό που αφορά επενδυτές για το νερό, τα σκουπίδια.

Ο απρόβλεπτος χαρακτήρας του είναι στοιχειωμένος από την Αμερική της απόλυτης ελευθερίας του ατόμου και της οικονομίας της αγοράς. Είναι αδύνατον να γίνει πιστευτός ότι ενδιαφέρεται για το… γενικό καλό.

Τώρα προσπαθεί να ξεμπερδέψει με την ποδοσφαιρική ομάδα του Βόλου με την οποία δεν έχει καμία σχέση, παρά μόνο ίσως ως διερμηνέας(!) την ώρα που τσακώνεται με τον μεγαλοπαράγοντα του Ολυμπιακού, Καραπαπά. (https://www.alphafreepress.gr/2019/12/22/athlitismos/karapapas-mpeos-sovaro-epeisodio-sto-volos-olympiakos/). Πρόσφατα τα έβαλε με τα έντυπα του Μαρινάκη γιατί πρόβαλλαν τις διαμαρτυρίες πολιτών για προβλήματα που έχει ο ίδιος προκαλέσει! 

Αφού έκανε ένα σόου “επιδρομής” στο χωριό των Σταγιατών για να αποκαταστήσει την “τάξη” συνοδεία αστυνομικών, μπράβων αλλά και τηλεοπτικών καναλιών, σήμερα έστειλε την αστυνομία για να ελέγξει μικροπωλητές της Αυτόνομης Λαϊκής που συμμετέχουν στο Συντονισμό Συλλογικοτήτων και στηρίζουν τον αγώνα κατά της καύσης σκουπιδιών στη πόλη αλλά και του επικίνδυνου σχεδίου του Μπέου να φτιαχτεί εργοστάσιο παραγωγής σκουπιδιών με σκοπό την πώλησή τους για καύση στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ.

Οι περιβαλλοντικοί όροι για το εργοστάσιο παραγωγής σκουπιδιών, ποιοτικών κι ελληνικών όπως δήλωσε στη συνέντευξή του για το όνειρο που λέγεται Μονακό, ψηφίστηκαν μόνο από τη δημοτική πλειοψηφία και εισάγονται πλέον για έγκριση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας την Τρίτη 16/6. Οι άσπονδοι εχθροί (Αγοραστός-Μπέος) είναι υποχρεωμένοι να σφίξουν τα χέρια για να προχωρήσουν οι δουλειές.

Είναι εξώφθαλμο ότι η συνέχιση του αγώνα κατά της καύσης και η πολιτική κατεύθυνση που αναπτύσσεται, έχει αναστατώσει τοπάρχες και επενδυτές. Δεν σκοπεύουμε να “τσιμπήσουμε” σε ένα φτηνό αντιμπεισμό (ή αντικυβερνητισμό) που έχει αποδειχτεί αναποτελεσματικός για την επίλυση των ζωτικών προβλημάτων της εργαζόμενης και άνεργης πλειοψηφίας.

Στο κάλεσμά του ο Συντονισμός επισημαίνει: 

“Να ενώσουμε όλα τα ρυάκια του αγώνα γιατί η κοινωνία της μόλυνσης δεν μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται.

Οι μαζικές κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων και διαμαρτυριών έχουν δείξει ότι ούτε οι συνεννοήσεις με τις κυβερνήσεις και τους τοπάρχες έδωσαν λύσεις, ούτε η αναζήτηση αστικών κοινοβουλευτικών λύσεων (βλ. ΣΥΡΙΖΑ), ούτε οι περιβαλλοντικοί αγώνες χωρίς καμιά πολιτική στόχευση.

Η νέα περίοδος που διανύουμε, που οικονομική και υγειονομική κρίση συγχρονίστηκαν, δημιουργούν ξανά εκείνες τις προϋποθέσεις για να συναντηθούν όλα τα μικρά και μεγάλα αιτήματα, οικονομικά, κοινωνικά περιβαλλοντικά. Επιδιώκουμε συνειδητά τη συνένωση όλων των τοπικών αγώνων για να συσπειρωθεί σε έναν κεντρικό στόχο όλο το δυναμικό του αγώνα που δεν προσκύνησε και δεν υποτάχτηκε. Ο αγώνας μας είναι τμήμα της πάλης της εργατικής τάξης και του λαού μας ενάντια στα μνημόνια και την κοινωνική καταστροφή.

Διεκδικούμε μαχητικά την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών. Να τσακίσουμε τη συμμαχία εργοδοσίας, κυβερνήσεων, και τοπικών παραγόντων! Καθορίζουμε τη ζωή μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως σκουπίδια για καύση, γι’ αυτό απαιτούμε να φύγει η Lafarge από την πόλη. Ο δρόμος που έχει ανοιχτεί δεν είναι το τέλος αλλά μόνο η αρχή. Υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα της τάξης μας, των οικογενειών μας, το μέλλον των παιδιών μας.”

Το μήνυμα είναι ένα: Δεν μπορώ να ανασάνω, I can’t breathe!

11/6/2020