ΞΕΚΙΝΑ ΣΤΙΣ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΑ

NA KATAΔIKAΣTOYN OI ΝΑΖΙ ΔOΛOΦONOI
Και να συντριβούν από το αντιφασιστικό κίνημα

Στις 20 Απριλίου 2015, ξεκινάει η δίκη των φασιστών-δολοφόνων της Χρυσής Αυγής στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού. Τοπικοί κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς έχουν ήδη διαδηλώσει την άρνησή τους να δεχτούν την εκδίκαση των φασιστών στην περιοχή τους.
Συνολικά 69 άτομα θα καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, ανάμεσά τους η ηγεσία και ολόκληρη η προηγούμενη κοινοβουλευτική ομάδα του Ναζιστικού κόμματος – μαζί και οι διαγραφέντες/αποχωρήσαντες βουλευτές. Από τους αρχικούς 83 κατηγορούμενους οι 13 απαλλάχτηκαν στην πορεία από τις κατηγορίες, ενώ μια άλλη κατηγορούμενη θα δικαστεί από δικαστήριο ανηλίκων.
Με ένα παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, που ξεπερνά τις 1100 σελίδες, το κατηγορητήριο βρίθει σοβαρών κακουργηματικών κατηγοριών. Ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, βίαιες επιθέσεις, οπλοκατοχή, οπλοχρησία, απόπειρες ανθρωποκτονίας, είναι μόνο μερικές από αυτές που βαραίνουν το… «νόμιμο πολιτικό κόμμα». Η εκδίκαση της υπόθεσης, λόγω του διογκωμένου κατηγορητηρίου και του αριθμού των κατηγορουμένων, αναμένεται να είναι «μαραθώνια».
Η σημασία αυτής της πολύκροτης δίκης, όμως, δεν έγκειται ούτε στον αριθμό των κατηγορούμενων, ούτε στο πλήθος των κατηγοριών, για παράδειγμα όπως αν αναφερόμασταν στην «εξάρθρωση» μιας οποιαδήποτε σπείρας κακοποιών. Η συγκεκριμένη δίκη έχει μια ξεχωριστή πολιτική σημασία, που υπογραμμίζει το βάθος της κοινωνικής και πολιτικής κρίσης των τελευταίων ετών, όπως και την σήψη της ελληνικής αστικής δημοκρατίας, αναδεικνύοντας όλα τα σημάδια μιας πολύ προχωρημένης φάσης της ταξικής πάλης, κατά την οποία ο φασισμός «πριμοδοτήθηκε» ως «χρυσή εφεδρεία», από το ίδιο κράτος που τώρα καλείται να τον δικάσει.
Η δίκη αυτή, δεν θα γινόταν ποτέ χωρίς να χυθεί το αίμα του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα, που τον Σεπτέμβριο του 2013 «άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου», και κυρίως, χωρίς την αντιφασιστική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, με χαρακτηριστικά εξέγερσης, απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη τη χώρα, που στρίμωξε την (ακρο)δεξιά κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου στον τοίχο, και ανάγκασε το κράτος να προβεί σε διώξεις, επιταχύνοντας ραγδαία τις εξελίξεις.
Μπορούμε όμως να είμαστε σίγουροι πως στις 20/4 το αστικό κράτος θα δικάσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή με αντικειμενικότητα;

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Είμαστε σε μια περίοδο όπου φυλακίζονται μητέρες και σύζυγοι πολιτικών κρατουμένων. Οι θεσμοί της κυβέρνησης και του κράτους καθυστέρησαν επιδεικτικά, τις διαδικασίες κατάθεσης του νομοσχεδίου για τις φυλακές τύπου Γ’ -οδηγώντας στα όρια του θανάτου τους φυλακισμένους απεργούς πείνας- ενώ αφήνουν και πάλι ανέγγιχτο τον κουκουλονόμο, τον τρομονόμο και τα άλλα αντιδραστικά νομοθετήματα που βάλλουν ευθέως και χωρίς προφάσεις ενάντια στο κίνημα και σε όσους αγωνίζονται. [Kαι μόνο τελευταία στιγμή, με τροπολογία, 28 βουλευτές του ΣYPIZA προτείνουν κατάργηση του κουκουλονόμου και πρόσθετες εγγυήσεις για τη λήψη DNA]. Έγινε πρώτο θέμα στις ειδήσεις, η «εισβολή» δεκαπέντε ανθρώπων στο προαύλιο της Βουλής, που απλά κρατούσαν ένα πανό και μερικά τρικάκια, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να βάλλουν πυρ ομαδόν κατά της κυβέρνησης για την «κατάρρευση της ασφάλειας», ενώ η ίδια η κυβέρνηση εμφανίστηκε σε διχογνωμία, προφανώς αδυνατώντας να διαχειριστεί τις πιέσεις. Οι μηχανισμοί ενός κράτους σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης όλων των τελευταίων ετών, ουσιαστικά κατήργησαν στην πράξη την διάταξη για απελευθέρωση των κατηγορουμένων μετά την παρέλευση του 18μηνου προφυλάκισης, όταν αφορούσε σε αγωνιστές του κινήματος (π.χ. Κ. Σακκάς, 30 μήνες προφυλακιστέος!).
Αυτό, το ίδιο αστικό κράτος, που εξαντλεί τα όρια της αυστηρότητας του και καταπατά τους ίδιους του τους νόμους, προκειμένου να αντιμετωπίσει τους αγωνιστές της εργατικής τάξης, της νεολαίας κι εν γένει όλου του λαού, είναι που καλείται τώρα να δικάσει με αντικειμενικότητα τα «δικά του παιδιά». Δεν χρειάζεται να περιμένουμε την δίκη για να εξετάσουμε τις προθέσεις του: παρά το γεγονός ότι βαρύνονται με τον «μισό» ποινικό κώδικα, παρά το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή συνεχίζει –και εσχάτως μάλιστα εντείνει- τις επιθέσεις και τη βία στους δρόμους, όπως στην περίπτωση μαχαιρώματος του γιατρού Μακρέα στη Κρήτη, οι ηγέτες της είναι εδώ και εβδομάδες ελεύθεροι, ευνοημένοι από την ίδια διάταξη που το αστικό κράτος έχει αρνηθεί σε δεκάδες αγωνιστές, δηλαδή την απελευθέρωση λόγω παρέλευσης του 18μηνου της προφυλάκισης. Ούτε μια μέρα παραπάνω δεν έμειναν στη φυλακή! Και τους Λαγό, Μιχαλολιάκο, Παππά, θα διαδεχτούν σταδιακά και κατά τη διάρκεια της δίκης, όσοι είχαν προφυλακιστεί αργότερα, όπως ο Κασιδιάρης.
Άλλωστε, το ελληνικό δικαστικό σώμα, εκτός από το να μοιράζει εξοντωτικές ποινές σε όσους αγωνίζονται, ξέρει να κάνει κάτι άλλο εξίσου καλά: να αθωώνει τους φασίστες ή απλά να τους ρίχνει στα μαλακά. Είναι χαρακτηριστικό, εξαιρώντας όλες τις παλιές δικαστικές υποθέσεις/αθωώσεις των φασιστών, προ Σεπτεμβρίου 2013, πως μόλις πρόσφατα κι ενώ βαδίζουμε προς τη μεγάλη δίκη, οι χρυσαυγίτες τραμπούκοι έτυχαν «τρυφερής» αντιμετώπισης από τους δικαστές σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις:
H μία περίπτωση είναι το «πέσιμο στα μαλακά» του Κασιδιάρη μετά τα γρονθοκοπήματά του στη Λιάνα Κανέλλη σε ζωντανή μετάδοση το 2012, που συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Η δεύτερη αφορά στον βουλευτή Ματθαιόπουλο και «γαμπρό» του «Φύρερ», ο οποίος πριν λίγες μέρες αθωώθηκε για επίθεση και ληστεία στην οποία συμμετείχε μαζί με άλλους φασίστες, το 2005. Η δίκη ήταν συντομότατη και σκέτη παρωδία, με κανένα μάρτυρα να μην εμφανίζεται, ούτε υπεράσπισης, ούτε κατηγορίας, και με το θύμα της επίθεσης να μην δείχνει… ιδιαίτερη ζέση για να καταδικαστούν οι κατηγορούμενοι… Μάλιστα, μετά την πανηγυρική αθώωση, κι ενώ αποχωρούσε από την αίθουσα, ο θύτης Ματθαιόπουλος χτύπησε φιλικά στη πλάτη το θύμα, λέγοντας του «θα τα πούμε», όπως αναγράφει το σχετικό ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών…
Αλλά και στην ίδια την υπόθεση της μεγάλης δίκης της Χρυσής Αυγής, εμφανίζεται τελευταία αλλαγή στο πνεύμα που επικρατεί. Η αξιοπιστία του κατηγορητηρίου πλέον βάλλεται «από μέσα», με τον δικαστικό και εισηγητή στο Συμβούλιο Εφετών, Νίκο Σαλάτα, να μειοψηφεί, θεωρώντας πως δεν στοιχειοθετείται ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης από τους ηγέτες της Χ.Α., σπάζοντας την μέχρι τώρα ομοφωνία, που έφτασε την υπόθεση μέχρι την εκδίκαση. Η πράξη αυτή θεωρείται μεγάλο «δώρο» προς την υπεράσπιση των φασιστών, αφού αναμένεται να τη χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια της δίκης αμφισβητώντας το κατηγορητήριο.
Όλα θα κριθούν στις 20 του Απρίλη. Και οι ευθύνες και της ίδιας της κυβέρνησης δεν θα κρυφτούν πίσω από την «ανεξαρτησία» της Δικαιοσύνης. Όσο κι αν είναι αυταπάτη ο «εκδημοκρατισμός» του κρατικού μηχανισμού για τον οποίο όμνυε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει ευθύνη για την πολιτική δειλία και την ανικανότητά του να ελέγξει τα κέντρα και παράκεντρα του κράτους. Στην πραγματικότητα, φυσικά, ο μόνος ο οποίος μπορεί να «ελέγξει» το κράτος, είναι η εργατική τάξη, διαλύοντας τους μηχανισμούς του που σφιχταγκαλιάζονται με το φασιστικό παρακράτος.

Κ. Αποστολόπουλος