ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ

Όλο και πιο ορατό γίνεται πως η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών δεν ήρθε από το πουθενά. Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι που έχουν εκτιμηθεί σωστά και οδηγούν μέρα με τη μέρα στο να παίρνει σάρκα και οστά, να συγκροτεί προλεταριακές δυνάμεις και να συγκροτείται μαζί με αυτές, στην κατεύθυνση μιας νέας προοπτικής για την εργατική τάξη. Κομμάτι της διαδικασίας αυτής, ήταν η μηνιαία παναττική συνέλευσή της πρωΑΚΑΕ που έγινε την Κυριακή 3 Νοέμβρη. Δεκάδες εργαζόμενοι και άνεργοι πήραν μέρος συζητώντας επί 3 ώρες για το παρόν: των αγώνων που έγιναν, γίνονται και πρέπει να γίνουν ενάντια στα αφεντικά, το κράτος τους και τους γραφειοκράτες που προσπαθούν να υποτάξουν όλο το λαό για πάντα. Ανάμεσα τους και πολλοί σύντροφοι του ΕΕΚ, που στηρίζουν από την πρώτη στιγμή και με όλες τους τις δυνάμεις την πάλη που διεξάγει η πρωτοβουλία ΑΚΑΕ για το χτίσιμο ενός πραγματικού Ενιαίου Μετώπου της εργατικής τάξης.

Από την αρχή της συζήτησης έγινε φανερό πως τα καπιταλιστικά αδιέξοδα περνώντας μέσα από λουκέτα σε εργοστάσια, σχολεία, πανεπιστήμια,νοσοκομεία οδηγούν σε μια τεράστια καταστροφή των ζωών μας. Οι επιθέσεις στην εργατική τάξη συνδυάζονται με όξυνση της κρατικής καταστολής αλλά τίποτα δεν φαίνεται οτι μπορεί να σταματήσει τον κατήφορο του καπιταλισμού που βρίσκεται σε κρίση εξουσίας διεθνώς. Καθόλου τυχαία, το αστικό κράτος αμολάει σήμερα τα φασιστικά του μαντρόσκυλα για να ανακόψουν την κίνηση της εργατικής τάξης ενάντια στους εκμεταλλευτές της. Τοπικά εμφανίζεται μια πολύ αδύναμη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και μια αντιπολίτευση της ρεφορμιστικής Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ που γελιέται πως μπορεί να διαχειριστεί τα αδιέξοδα με τα όπλα του καπιταλιστικού συστήματος. Ταυτόχρονα το πιο ιστορικό κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ, βρίσκεται εγκλωβισμένο και αυτοαναπαράγει εδώ και χρόνια μια εργατική γραφειοκρατία, λειτουργώντας πλέον σαν φρένο σε ένα σωρό εργατικούς αγώνες.

Ακόμη και λογιών λογιών δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς αδυνατούν να δουν την υπαρκτή στο σήμερα επαναστατική προοπτική και προσπαθούν με στεγνή συνδικαλιστική πάλη να παλέψουν αποκομμένο το κάθε ζήτημα. Κάτι τέτοιο αδιαμφισβήτητα εξυπηρετεί τις διαθέσεις γραφειοκρατών ή και εργοδοτικών συνδικαλιστών που βάζουν στο κέντρο των αιτημάτων τους οικονομικού τύπου διεκδικήσεις αποκρύπτοντας την αλήθεια: κανένα οικονομικό αίτημα δεν μπορεί να αναδειχτεί και να κερδηθεί αν δεν παλευτεί στην πολιτική του ουσία. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι να δημιουργήσουμε τις δυνατότητες προκειμένου να ανασυγκροτηθεί η ίδια η ζωή κι αυτές οι δυνατότητες ανοίγουν μόνο με την εξουσία στα χέρια των εργατών, αυτών που παράγουν τα πάντα και είναι οι μόνοι που μπορούν να διαχειριστούν και να ελέγξουν την παραγωγή προς όφελος όλης της κοινωνίας.

Η πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη περνάει μέσα από την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας. Αυτό παλεύουμε μαζί με κάθε μαχητικό σωματείο κι υποστηρίζοντας την εργατική δημοκρατία. Αυτό παλεύουμε στις απεργιακές επιτροπές που πλεόν γίνονται σημαντικά όπλα στην κατεύθυνση της εργατικής εξουσίας. Αυτό παλεύουμε κι όπου δεν υπάρχουν σωματεία, μέσα από συνελεύσεις εργαζόμενων. Ακόμη παλεύουμε την ένωση των αγώνων της εργατικής τάξης με κοινωνικά κινήματα όπως τα ιατρεία αλληλεγγύης ή τα κινήματα ενάντια στην καταστροφή της φύσης, δηλαδή της ίδιας της ζωής. Η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών δεν μπορεί να συμβαδίσει ούτε με τελειωμένες ομοσπονδίες, όυτε με υποτιθέμενους συντονισμούς πρωτοβάθμιων σωματείων, που στην πραγματικότητα αποτελούν νέου τύπου γραφειοκρατίες και που ήδη έχουν καταστρέψει αγώνες.

Στο πλαίσιο αυτό, η συνέλευση έστρεψε την προσοχή της στην πάλη για την επιτυχία της Γενικής Απεργίας που είχε προκυρηχτεί για την Τετάρτη 6/11. Οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές κυρήσσουν γενική απεργία κάτω από το βάρος των εργατικών πιέσεων και την ίδια στιγμή επιχειρούν -δια της υπονόμευσης ή της απραξίας τους- την πλήρη αποτυχία της. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις, πέρα από τη σιγουριά που έχουμε πως μόνο το προλεταριάτο έχει τη δύναμη να μετατρέψει μια 24ωρη τουφεκιά στην πρώτη μέρα μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας. Κι αυτός είναι λόγος για να βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή κάθε απεργίας.

Επιπλέον τη συνέλευση απασχόλησε η διοργάνωση της δεύτερης πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης στην οποία συμμετείχε και η πρωΑΚΑΕ που θα προταθεί να γίνει στις 14-15 Δεκέμβρη στο Βόλο, σε συνέχεια της πολύ πετυχημένης πρώτης πανελλαδικής που είχε λάβει χώρα στη Θεσσαλονίκη πριν 3 μήνες.

Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης το λόγο πήραν συμβάλλοντας πολλοί εργαζόμενοι: απεργοί διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου, αγωνιστές συνδικαλιστές στο ΜΕΤΡΟ, λογιστές, εργάτης δήμων στους ΟΤΑ, απολυμένη καθαρίστρια από τις ΔΟΥ του Υπ.Οικονομικών, απολυμένη συμβασιούχος του ΤΕΕ, δημοσιογράφοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, αγωνιστής συνδικαλιστής της ΕΘΕΛ, γιατροί και φυσικά άνεργοι.

Η συνέλευση προχώρησε στην ψήφιση των διαφόρων κατατεθειμένων προτάσεων πολιτικών δράσεων, ανανέωσε την αιρετή κι ανακλητή συντονιστική της επιτροπή και εξέδωσε ψηφίσματα αλληλεγγύης σε διωκόμενους αγωνιστές.

α.δ.