Ο ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ!
Φέτος στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώθηκαν 13 χρόνια από την μέρα εκείνη που ναζιστικό τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής με το μαχαίρι του φασίστα Ρουπακιά, δολοφόνησαν τον αντιφασίστα νέο, μουσικό Παύλο Φύσσα. Από τη Δευτέρα 14/9 έως και την Πέμπτη 17/9 στο χώρο των λιπασμάτων στο Κερατσίνι διοργανώθηκαν εκθέσεις, ομιλίες, προβολές, μουσικές συναυλίες με την παρουσία χιλιάδων αντιφασιστών/τριών. Ο Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης, αφιερωμένος στον Παύλο Φύσσα, έχει εγκαθιδρυθεί ως σημαντικό σύμβολο μνήμης και αγώνα ενάντια στο φασισμό, που δεν αποτελεί ένα απομεινάρι του παρελθόντος, αλλά επιλογή των κυρίαρχων τάξεων για την αντιμετώπιση της άλυτης κρίσης και παρακμής του συστήματος του καπιταλισμού σήμερα.
Αυτές τις μέρες προκλητικά και ξεδιάντροπα η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφυλάκισε τον καταδικασμένο εγκληματία ναζιστή Κασιδιάρη ο οποίος προετοιμάζει το έδαφος για να κατέβει και πάλι υποψήφιος για το βουλευτικό αξίωμα. Όσο κι αν το επιθυμούν και “το ονειρεύονται” το κίνημα που τους έστειλε στη φυλακή θα είναι εδώ και δεν θα επιτρέψει να τολμήσουν να ξαναβγούν στο δρόμο.
Μία καλή πρώτη απάντηση ήταν η τεράστια διαδήλωση που έγινε την Παρασκευή 18/9 από το μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι μέχρι την Μάντρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς, όπου η ΜΑΝΑ Μάγδα Φύσσα κατέθεσε μία κόκκινη ανθοδέσμη για εκείνους που εκτελέστηκαν τον Αύγουστο του 1944 από τους Γερμανούς κατακτητές και τους προδότες ταγματασφαλίτες.
ΤΙΜΟΥΜΕ και εμείς τη μνήμη τους!
Όπως ΤΙΜΟΥΜΕ και την μνήμη του Παύλου Φύσσα, του Σαχτζάτ Λουκμάν, του/ης Ζακ/Zackie oh, του Βασίλειου Μάγγου, του Νίκου Σαμπάνη, του Κώστα Φραγκούλη, του Κώστα Μανιουδάκη, τους εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες στα σύνορα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους πνιγμένους στα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου, τους δολοφονημένους στα Τέμπη, τη μνήμη των δολοφονημένων παιδιών στη γενοκτονία της Παλαιστίνης…
Το ΕΕΚ κάλεσε στις εκδηλώσεις και στην πορεία https://www.neaprooptiki.gr/eek-3/ Και ήταν εκεί με τα πανό του και τις κόκκινες σημαίες του!
Φθάνοντας στο Μνημείο της Μάντρας του Μπλόκου Κοκκινιάς τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα από αγωνιστές που είχαν φθάσει νωρίτερα στο σημείο. Ανάμεσα στα συνθήματα και τις υψωμένες γροθιές των συντρόφων μας, τα μεγάφωνα εκείνη τη στιγμή έπαιζαν εκείνο το συμβολικό τραγούδι του Μάνου Λοϊζου:
” … Τίποτα δεν πάει χαμένο, στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Ποτέ δε λες η μοίρα πως σε αδίκησε
Μα μόνο η ιστορία αλλιώς σου μίλησε …”
και ένα δάκρυ κύλησε στα μάτια μου … γιατί …
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ!Τρισεύγενη Βαρελά – Γιαννατσή