Η κατάκτηση του θλιβερού τροπαίου απο τη χώρα της Ιβηρικής.

Αυτή τη στιγμή, ένα νέο μεγάλο κύμα κρουσμάτων φαίνεται να πλήττει και πάλι την Ευρώπη με το επίκεντρο αυτού του κύματος να είναι η Ισπανία… Μέχρι τώρα!

Αυτά τα πολύ άσχημα νέα έρχονται την ίδια στιγμή που η Κίνα -το υποτιθέμενο «λίκνο» του ιού- διακηρύσσει ότι κατάφερε να θέσει τέλος στην πανδημία στην επικράτειά της. Την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με την κυβέρνηση του Πεκίνου, δεν καταγράφηκαν νέα κρούσματα.

Βέβαια, η Κινεζική κυβέρνηση και γραφειοκρατία έχουν μια απίστευτη ιστορία ψεμάτων και απόκρυψης γεγονότων – η οποία αρχικά περιλάμβανε μέτρα ακόμα και για τη φίμωση του γιατρού που ανακάλυψε τον COVID-19, ο οποίος πέθανε από τη μόλυνση τον περασμένο Φεβρουάριο. Σήμερα όμως, είναι πιθανό να έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, μεταξύ άλλων, λόγω της ικανότητας της Κινεζικής κυβέρνησης να επιβάλει δραστικά μέτρα μαζικής απομόνωσης όπου χρειάζεται.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν ή μάλλον υπήρχαν σχετικές ενθαρρυντικές ειδήσεις για νέα εμβόλια και θεραπείες… Αξίζει να σημειώσουμε εδώ το άδοξο τέλος μιας από τις πιο γνωστές προσπάθειες (και μιας που φαινόταν ιδιαίτερα ελπιδοφόρα… τουλάχιστον στα Μ.Μ.Ε.), αυτή της AstraZeneca και του Ινστιτούτου Jenner στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Από την άλλη πλευρά, το εμβόλιο που θα είχε ήδη παραχθεί από τη Ρωσία, το Sputnik V, εφαρμόζεται αλλά μόνο στη χώρα παραγωγής. Εκτός Ρωσίας δεν υπάρχουν περαιτέρω στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις και το πεδίο εφαρμογής του.

Αυτό και άλλα γεγονότα αυτής της πανδημίας, εμφανίζουν μια παγκόσμια πραγματικότητα τόσο απίστευτη όσο και τραγική και εξωφρενική. Υπό τον καπιταλισμό, τα διάφορα κράτη δεν είναι σε θέση να ενωθούν, να αντιμετωπίσουν μαζί μια απειλή που θέτει αντικειμενικά σε κίνδυνο την επιβίωση της ανθρωπότητας -ή τουλάχιστον ενός μεγάλου τμήματός της.

Όλες οι σκέψεις και οι ενέργειες των κυρίαρχων τάξεων των διαφόρων «μεγάλων» κρατών περιστρέφονται γύρω από τα πιο ασήμαντα συμφέροντά τους (είτε τα εμπορικά είτε/και τα πολιτικά). Η λογική «σώζω τον εαυτό μου και επίσης κάνω καλές δουλειές… και αφήνω τους άλλους να καταστραφούν! Και αν κάποιοι από τους ανταγωνιστές μου (ή ακόμα και ο πληθυσμός μου) χαθούν, τι κρίμα… το σημαντικό είναι η τσέπη μου».

Η περίπτωση της Ισπανίας και όχι μόνο, αποτελεί τραγικό παράδειγμα αυτού του μηχανισμού. Η φετινή τουριστική περίοδος βοήθησε την Ισπανία να γίνει ο μεγάλος μολυσματικός παράγοντας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, η Ισπανία έγινε τη Δευτέρα η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο επιβεβαιωμένα κρούσματα COVID-19, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας στον ημερήσιο απολογισμό του. Συγκεκριμένα, έχουν αναφερθεί 525.549 κρούσματα.

Αυτός ο «συμβολικός» αριθμός εμφανίζεται εν μέσω αναζωπύρωσης της πανδημίας στην Ιβηρική χώρα, στην οποία τις τελευταίες δυο εβδομάδες καταγράφονται καθημερινά 7.000 με 8.000 νέα κρούσματα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά ημερών ο αριθμός ήταν σχεδόν 50.000 νέα κρούσματα. Η Μαδρίτη εξακολουθεί να προηγείται, έχοντας καταγράψει 16.501 νέα κρούσματα τις τελευταίες επτά ημέρες.

Το τραγικό είναι ότι τα στοιχεία αυτά ήταν ήδη γνωστά στο μέσο της επιστροφής στις τάξεις των σχολείων. Πολλοί γονείς, δικαιολογημένα, έχουν εκφράσει τον φόβο τους να στείλουν τα παιδιά τους σε σχολεία, τα οποία είναι κλειστά από τον Μάρτιο. Ωστόσο, η κυβέρνηση επιμένει ότι είναι πλέον απαραίτητο να συνεχιστεί η διδασκαλία πρόσωπο με πρόσωπο και διαβεβαιώνει ότι με τα μέτρα που λαμβάνονται, συμπεριλαμβανομένης της απόστασης και της υποχρεωτικής χρήσης μασκών από την ηλικία των 6 ετών, το σχολείο είναι ένα… ασφαλές μέρος. Ωστόσο, ούτε η μάσκα είναι ένα αδιαπέραστο προστατευτικό μέσο ούτε μπορεί κανείς να εγγυηθεί ότι ένα εξάχρονο δεν θα τη μετακινήσει ή δεν θα προσπαθήσει να τη βγάλει.

Αλλά οι αρχές που ανησυχούν τόσο πολύ για τις παιδικές μάσκες σήμερα είναι οι ίδιες που μετέτρεψαν την Ισπανία στο Μεγάλο Ασθενή της Ευρώπης κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Όλα επιτρέπονταν τότε. Αλλά αφού τελείωσε η τουριστική περίοδος ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στα «υγειονομικά» μέτρα.

Αρ. Μα.