Ο "ΓΟΡΔΙΟΣ" ΔΕΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Ο "ΓΟΡΔΙΟΣ" ΔΕΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Άλλη μία ακόμα ρύθμιση ψήφισε η βουλή την περασμένη εβδομάδα για την εξόφληση των ληξιπροθέσμων οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Βασικά  «πλεονεκτήματα» σε σχέση με εκείνη που θεσπίστηκε τον Ιούλιο του 2013 («Νέα Αρχή») είναι ότι:
-περιλαμβάνει όσους χρωστάνε κάτω από 5.000 ευρώ
-προβλέπει εκπτώσεις στις προσαυξήσεις
-δίνει δυνατότητα για περισσότερες δόσεις.

Τα πέντε άλυτα βασικά προβλήματα των ληξιπροθέσμων οφειλών  
Ωστόσο:

Αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα το πρώτο  βασικό πρόβλημα πίσω από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ΙΚΑ, τον ΟΑΕΕ, τον ΟΓΑ και τον ΕΤΑΑ (γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί): τον τεράστιο όγκο του χρέους προς τα ασφαλιστικά ταμεία που συσσωρεύτηκε κυρίως κατά την τελευταία εξαετία.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Κέντρου Είσπραξης Ανεξόφλητων Οφειλών προς τα ταμεία (ΚΕΑΟ), το ιδιωτικό  χρέος προς τα ταμεία το οποίο ανήκει σε εργοδότες ή αυταπασχολούμενους με οφειλές άνω των 5.000 ευρώ ανέρχεται πλέον σε 11,3 δις ευρώ. Αντίθετα το 2009 ανερχόταν μόλις 6,4 δις ευρλώ. Αν σ’ αυτό το χρέος  προστεθεί και εκείνο όσων χρωστάνε κάτω από 5.000 ευρώ, τότε το συνολικό ιδιωτικό χρέος προς τα ασφαλιστικά ταμεία ανέρχεται στο αστρονομικό ύψος των… 19 δις ευρώ. Το ποσό αυτό είναι 1 ½ φορά μεγαλύτερο από τα έσοδα από τα έσοδα των ταμείων από ασφαλιστικές εισφορές κάθε χρόνο. Αυτό λέγεται με μία λέξη «καθεστώς χρεοκοπίας».

Το δεύτερο βασικό πρόβλημα με το ιδιωτικό χρέος προς τα ασφαλιστικά ταμεία είναι πως οι τέσσερις στους δέκα οφειλέτες δεν ασκούν καμία οικονομική δραστηριότητα που σημαίνει πρακτικά πως δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να πληρώσουν τα χρέη τους, παρά μόνο με την περιουσία τους (αν έχουν).

Το τρίτο πρόβλημα είναι πως συνήθως στις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις προτεραιότητα για κατάσχεση έχει το κράτος (για εξόφληση φόρων)  και οι ασφαλισμένοι εργαζόμενοι (για καταβολή απλήρωτων μισθών) και έπειτα τα ασφαλιστικά ταμεία. Μ’ άλλα λόγια, τα ασφαλιστικά ταμεία από μία διαδικασία κατασχέσεων θα λάβουν… ό,τι περισσέψει.

Το τέταρτο πρόβλημα είναι πως τα ποσά που θα εισπράξουν από τις κατασχέσεις θα είναι κατά πολύ μικρότερα από εκείνα που χρωστάει ο οφειλέτης, στις σημερινές συνθήκες μαζικής υποτίμησης κάθε περιουσιακού στοιχείου και απαιτούν μηχανισμούς που κάθε άλλο διαθέτουν τα ασφαλιστικά ταμεία (πχ το προσωπικό του ΙΚΑ μειώθηκε κατά 50%)…
 
Το πέμπτο και βασικότερο πρόβλημα είναι πως σε καμία περίπτωση ο ελληνικός καπιταλισμός δεν δείχνει σημάδια βιώσιμης ανάκαμψης, η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει μαζικά νέες θέσεις εργασίας, έστω και φθηνότερες σε σχέση με πριν αυξάνοντας έτσι τα έσοδα από τις τακτικές, τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές. Το φετινό επίπεδό τους βρίσκεται 35%  κάτω από εκείνο του … 2009. Με βάση τις προβολές του Μεσοπροθέσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Πολιτικής 2014 -18 το επίπεδο αυτό ελάχιστα θα μεταβληθεί προς τα πάνω στο τέλος της επόμενης πενταετίας… Την ίδια στιγμή, το κράτος θα απαγορεύεται να βάλει το παραμικρό σεντς για να καλύψει την «τρύπα» που αφήνει πίσω της η κατάρρευση των ασφαλιστικών εισφορών που έφερε η καπιταλιστική χρεοκοπία στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο θα έθεσε εν αμφιβόλω τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς πλεονάσματος που  «πέτυχε» η χώρα –μιας και υψηλότερες δημόσιες δαπάνες αφορούν το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό- και μαζί τη βιωσιμότητα του υπέρογκου δημοσίου χρέους…

Συνεπώς καμία «λύση» δεν μπορεί να υπάρξει για το ελληνικό δημόσιο χρέος, χωρίς μια λύση για το χρεοκοπημένο  ελληνικό δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα και αντίστροφα.

Δ.Κ.